Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011


Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.




ΑΜΟΙΒΑΙΑ

ως το βράδι του μιλούσα.
κάθε λέξη με πλήγωνε,
γιατί, για πρώτη φορά,
άκουγα δικά μου ψέματα και λάθη
σαν σε εξομολόγηση.
ως το βράδυ του μιλούσα

κι όμως έγινε φίλος μου, είπε.
είμαι σκλάβος του.
το μόνο που φοβάμαι
- αλλά όχι, δεν μπορεί -
είναι να με ήθελε φίλο
επειδή διάλεξε σκλάβο από πριν.

τώρα μιλάει εκείνος κι ακούω...
ως βαθειά στη νύχτα μου μιλούσε.




ΡΙΞΗ

παράτα με, είμαι ξένος.
η γυμνή μου ψυχή δεν ανέχεται πια
το βλέμμα σου, το χλευασμό.
να φύγω άσε με, είμαι ξένος.

κάπου μακριά
θα φύγω, φτωχός, απόπαιδο.
τα βράδια θα κάθομαι στη θάλασσα
σε διάλογο ανοιχτό με όποιον τύχει,
και σκοτεινός καθρέφτης μου
το νερό.

έχω αργήσει, άσε με,
για μια φορά έφυγα και γύρισα.
τώρα οριστικά διαγράφω
την ανάμνηση το καυτό κορμί σου.
ξένος σου είμαι.

πού είναι η θάλασσα;
πού τα καράβια;

1 σχόλιο: