Κυριακή, 8 Μαΐου 2011



ΑΠΟΛΕΠΙΣΗ

φόβος
για λίγο αίμα σε μια πέτρα,
για την ξαφνική σιωπή
την αποσιώπηση.
φόβος
για την ώρα που αργεί.
τί γρήγορα όμως που πλησιάζει το αναπόφευκτο!

ο φόβος μάς έγινε σύντροφος
και μετράω μέρες, μετράμε,
και μετράω νύχτες, μετράμε,
και τα λίγα, όλο και λιγότερα βράδια
που μας μένουν,

όλο χαρά και φόβος!



ΔΡΑΣΗ

ίσως...
αλλά δεν θυμάμαι καλά
τέτοια ξεκούραση να έζησα ποτέ
κι αφήνω το απόγευμα αργά να πεθαίνει.

μια ώρα που με την αύρα
κι από μακριά μια μελωδία
μια φιλία μου θυμίζει,
φιλίες,
και του κάθε φίλου κάτι πολύ ωραίο.

ξεκούραση κι αναμνήσεις.
αλλά σε λίγο,
όπως χτες, όπως αύριο, μεθαύριο,
δράση επιθετικά ερωτική
οδηγεί στη νύχτα
που μόνο ηδονή, κι ηδονή, κι ηδονή
γεννάει:

ζωή!




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Τα σύο σημερινά ποιήματα ανήκουν στις παλιές μου δημιουργίες, των εφηβικών χρόνων. Η ποιητική έκφραση είναι άκομα άκομψη, το θέμα απλό, λιτό. Βιώματα ελευθερίας κι αποκαλύψεων σε καλοκαίρια, που τα κουβαλάς σαν ευχάριστη (καμιά φορά και λιγότερο ευχάριστη) ανάμνηση αργότερα.

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Ο φόβος είναι και διεγερτικός..
    Ζωή = ηδονή.. με πολλές ερμηνείες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή