Δευτέρα, 9 Μαΐου 2011



ΑΠΟΚΡΥΨΗ

στο ηλιοβασίλευμα,
κάθισα στην άκρη την αμμουδιά
όπου νερό και άμμος σμίγουν,
για να δω το φεγγάρι να ανατέλλει
για να αδειάσω από σκέψεις,
από σκέψεις ημέρας...

λίμνη μαύρη η θάλασσα,
και τα φώτα των πλοίων
σαν τα πρώτα αστέρια
πολύ μακριά.

λιμνάζοντες συλλογισμοί,
αναίτια πάθη, φόβοι, το αβέβαιο αύριο,
η απόφαση γροθιά,
κάτω από μαύρο ουρανό
αθέμιτα εναλλάσσονταν.

τί μου μένει από τη βραδιά;

γύρισα στο δάσος.
τόπα στο φίλο μου
κι αμέσως μετάνοιωσα.

ο φίλος
δεν πρέπει να μαθαίνει τα πάντα.
ακόμα δεν πρέπει
πως μόνος, ξαφνικά, μόνος
θα πήγαινα για το πορφυρό ηλιοβασίλευμα, μόνος
θα έβλεπα το φεγγάρι
χλομά να ανατέλλει...



ΟΙΩΝΟΙ

μια εικοστή πέμπτη ώρα
κάθε μέρα σού φυλάω
στον ημερήσιο κύκλο μου,
εξήντα λεπτά χαράς
που μόνο σε μας ανήκουν
στη γωνιά μας
όπου τόσο φιλόξενη
ζεστή ακόμα η αμμουδιά.

απόψε όμως άργησες
κι η θάλασσα προμήνυσε ότι
σύντομο το καλοκαίρι των ηδονών
κι ότι αστέρια πολλά θα λείπουν
μετά την πρώτη βροχή...

ας είναι.
αργά έστω ήρθες.
το αύριο μένει.




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Τα δύο σημερινά ποιήματα – όπως και τα χτεσινά - ανήκουν στις παλιές μου δημιουργίες, των εφηβικών χρόνων. Η ποιητική έκφραση είναι άκομα άκομψη, το λεξιλόγιο απλό, λιτό. Βιώματα ελευθερίας κι αποκαλύψεων σε καλοκαίρια, που τα κουβαλάς σαν ευχάριστη (καμιά φορά και λιγότερο ευχάριστη) ανάμνηση αργότερα.

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Οι φίλοι δεν είναι πάντα τόσο δεκτικοί όσο νομίζουμε...
    Ο καιρός για την ηδονή τελειώνει, μιας που κρατάει μια εποχή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή