Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011


ΦΙΛΙΑ

το κρύο κοφτερό.
είναι το τελευταίο ποίημα της Αλοννήσου.
η θάλασσα
δεν κρύβει πια την έχθρα
τη δύναμή της,
και ξεφτελίστηκαν όλες οι ωραίες λέξεις.

μόνο
μια φιλία παραμένει,
σκέφτηκα.



ΑΜΦΙΣΗΜΗ ΧΑΡΑ

φιλία του φόβου.
ο φόβος θεμέλιο της αγρυπνίας μου.
τα αστέρα ακίνητα στο τέλος του δρόμου.
αλλά στην πόλη μέσα
οι δρόμοι δεν έχουνε τέλος
κι είναι ανώνυμα τα πιο φανερά αισθήματα.

δεν ξαναγύρισα εκεί που άρχισε ο φόβος.
η φύση το χειμώνα προβάλλει εχθρική
κι εξάλλου δεν μπορεί να βοηθήσει.
πάλι μόνος – τα σπίτα κλειστά – ο δρόμος απέραντος,
μέρες κι ώρες μετράω.

και συντηρείται η συνάντηση όπως πάντα:
ένα χαμόγελο, μικρά λόγια, και συστολή ακόμα
γιατί, μέσα στην πόλη,
στο για λίγη ώρα πρόσφορο περιβάλλον
τελούνται οι συναντήσεις οπως πάντα:
σε αμφίσημη χαρά.




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Έκδηλη η χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα που βγαίνει από τα δύο αυτά ποιήματα.

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Όντως χειμωνιατικη.. ανατρίχιασα..

    Τέλος του Καλοκαιριού.. μένει μόνο το γραπτό..

    Φόβος και ελπίδα για το μέλλον...

    ΑπάντησηΔιαγραφή