Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011


ΚΕΝΤΡΙΣΜΑ

κουρασμένο καλοκαίρι,
άφησε τα πρώτα σύννεφα να περνάν
πάνω από τις κορυφές.
και πόνος νοσταλγός με ζώνει.
ήταν εδώ, κι εκεί, και πέρα.
παντού κάποια ανάμνηση άφησε σαν σε βωμό.

για να θυμάμαι άραγε;



ΔΙΑΛΟΓΟΣ

παραμονεύω.
παραμονεύω μια κίνησή σου αποκαλυπτική,
ή λιγότερο: ένα σου νόημα,
ένα σου νόημα
πως την προσοχή μου σε σένα αντιλήφτηκες.
παραμονεύω το πρώτο σου βήμα,
την απορία σου, έστω…



ΤΟ ΑΛΛΟ ΠΡΩΙ

γειά σου λεπτή βροχή!
γειά σου κλειστό σπιτάκι!
γειά σου, Πειραϊκή!

όταν λείπει ο ήλιος στο κυνήγι των σύννεφων
είστε όλοι τόσο λυπημένοι, τόσο σιωπηλοί…
η Αίγινα σκεπάστηκε σαν άρρωστο παιδί.
τ’ αραιά δένδρα κοιτάζουν άλλα με απορία, άλλα με γνώση τον ουρανό
που πέφτει πέφτει πέφτει.

εδώ στην πέτρα καθόταν ένα ωραίο μισόγυμνο αγόρι χτες!

γειά σας κλειστά σπιτάκια με τα γαλάζια παράθυρα!
γειά σας περίπτερα έρημα!
γειά σου, Πειραϊκή!



Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Δύο σύντομα ποιήματα, το ένα για ένα φίλο απόντα (μια ανάμνηση περισσότερο – κατί που πέρασε ανεπιστρεπτί), το άλλο, έκδηλα ερωτικό αλλά σε χαμηλό τόνο: η προσπάθεια προσέλκυσης της προσοχής.

Το τρίτο ποίημα, πολύ χαρούμενο – παρά τη συννεφιά – απλώς αφήνει να εννοηθεί, με το μεσαίο στίχο που στέκεται μόνος του, τη συγκίνηση για ένα μισόγυμνο αγόρι...



Xenikos' gothic poems were published here on 8, 9 and 10 June 2011.

1 σχόλιο:

  1. Για να θυμάσαι..
    Παραμονεύεις.. και εγώ..

    Γιατί να μην έχει και ο μουντός καιρός την ομορφιά του;

    ΑπάντησηΔιαγραφή