Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011


ΓΕΛΑΣΜΕΝΟΣ

κάθε μέρα,
όταν από ύπνο βαρύ μεσημεριού
οι ανησυχίες κεντάν τη σιωπηλή ώρα,
κατά τ’ απόγευμα
κατηφορίζω στο λιμάνι
κι εκεί η επιθυμία αναζωογονείται
ανεκπλήρωτα.

η παρέα των νεαρών νησιωτών δεν τελειώνει
αλλά και δεν καταλήγει.
βραδιάζει η ώρα,
καταλαγιάζουν οι μικροί θόρυβοι της Χώρας.
το νησί γίνεται μια απλή άκρη του κόσμου,
του κόσμου μας:

που δεν εννοεί να ενδώσει στα βλέμματα μου,
στην παράκληση,
στην πρόκληση μετά από λίγο κρασί.
στα τολμηρά λόγια,
όλοι μας γελάμε με την καρδιά μας.
όλα τα επουλώνει το γέλιο, όλα.

και μένω εκεί ως τα ξημερώματα,
πρόχειρα
γελασμένος…



ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ

αχ!
είμαι αιχμάλωτος του νησιού!
αχ, είμαι σκλάβος του νησιού!
ανύποπτος κατέβηκα από το πλοίο,
ανύποπτος ανέβηκα στη Χώρα,
κι ανύποπτα ευτυχισμένος γύρισα το νησί
εδώ κι εκεί.
και τώρα που τα είδα όλα
που κοιτάζω με συγκίνηση τη θάλασσα
και τα καϊκια που απομακρύνονται...
τί μου λείπει; τί μου λείπει;
και ψάχνω στο χάρτη άλλα νησιά,
άλλα ερειπωμένα κάστρα
άλλους κυβικούς σχηματισμούς,
όρμους και παραλίες.
μείνε, μου λέει ο φίλος.
μείνε εδώ, μου λένε οι φίλοι οι διάφοροι,
φίλοι αυστηρά προσκολλημένοι
στην τέλεση των μυήσεων των νέων του νησιού.
και το όχι μου την κάθε νύχτα
στη ζάλη των χαδιών
απαλείφεται…




Σημείωση
Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Δύο ποιήματα , δυό νησιά. Στο ένα η απελπισία ότι δεν «γίνεται» τίποτα (δεν βρίσκεται πρόθυμος σύντροφος). Στο άλλο, η αναχώρηση είναι δύσκολη γιατί – κατά τα φαινόμενα – όλες οι επιθυμίες ικανοποιούνται.





1 σχόλιο:

  1. Δεν είναι πάντα βέβαιο το αποτέλεσμα..

    Ενω στο δεύτερο.. πως να φύγεις όταν όλα σε γυρίζουν πίσω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή