Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2011

Ποιήματα 2011 - τα ποιήματα της απουσίας (3)


ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΤΡΙΤΟ

η μέρα αυτή ηλιόλουστη
με τόνους συννεφιάς ακραίας μού περνάει
κι αργά, ω το αργό της αγωνίας, λεπτά σχολαστικά
δευτερολέπτων.

σέρνεται ο νους, υφαίνει, σταματάει
και μένει διάτρητο στημόνι από σχέδιο
η μέρα, οι ώρες, τα λεπτά,
ο χρόνος ο δικός σου μακριά
οι σκέψεις οι δικές σου μακριά
τα χάδια σου, τα χάδια σου μακριά μου!
τα φιλιά!

μεσημέρι, αχ ούτε μεσημέρι ακόμα...
κι αποστέργομαι
να βλέπω ρολόγια να εκδικούνται,
τον ήλιο να θριαμβεύει,
το δικό μου γυμνό κορμί να καίει,
μοναχικά, στην άμμο.

ενώ ψυχρή η φωνή σου μακριά να αντηχεί σε ανήλιο χώρο
με καιγόμενα τα χείλη σου για γλαρά φιλιά,
καιγόμενη την πλάτη σου για χάδια,
τα χάδια μας του ονείρου, ιλιγγιώδη!


Σημείωση
Ο Ξενικός αναρτά εδώ τακτικά τα ποιήματά του, όλα εμπνευσμένα από τον ερωτισμό άνδρα προς άνδρα.
Αυτές τις μέρες αναρτώνται τα νέα ποιήματα του 2011.

Πάνω από 40 καινούργια ποιήματα, κι ο χρόνος δεν τελείωσε.

Ποιήματα όλα αφιερωμένα σ’ ένα μόνο πρόσωπο, σ’ ένα σύντροφο.

Ήδη αναρτήθηκαν τα 9 ποιήματα της συμβίωσης. Ακολουθούν τα ποιήματα της απουσίας, πρώτα εκείνα που γράφτηκαν όταν ο σύντροφος απουσίαζε για λίγες μέρες σε απομακρυσμένη πόλη. Ποιήματα της απουσίας. Σε πρώτη φάση τα ποιήματα με έντονο το άγχος της επιστροφής, αργότερα ποιήματα όπου ο Ξενικός φαίνεται να ακολουθεί από μακριά το σύντροφο στο ταξίδι του.
Μετά έρχονται τα ποιήματα όπου λείπει ο ίδιος ο Ξενικός και τότε είναι η σειρά του συντρόφου να επιδηλώνει την παρουσία του με τον τρόπο του.

Ποίηση όπου πραγματικότητα, φαντασία και φαντασιώσεις είναι συνυφασμένες. Υπάρχει αναφορά σε τόπους πραγματικούς και σε ονόματα ιστορικά, αλλά και του μύθου. Ο μονόλογος του Ξενικού είναι στην ουσία διάλογος. Με ποιόν άραγε; Θα μπορούσε να είναι και με τον εαυτό του. Η ποίηση επιτρέπει τέτοια ελευθερία. Το πάθος όμως είναι πολύ υπαρκτό για να αγνοήσουμε τα θαυμάσια πράγματα που μας συμβαίνουν σε μια καθημερινότητα όπου ο έρωτας έχει τον πρώτο λόγο.
 

1 σχόλιο: