Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2011

Ποιήματα 2011 - τα ποιήματα της απουσίας (6)


ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ

τον ήλιο παρακάλεσα κατάματα,
τυφλός ικέτης,
με τα πιο ζωηρά του χρώματα το δρόμο σου να ράνει,
από πρωί σαν προσφορά οι στάλες κρύσταλλο στη χλόη
σε λιβάδια έρημα όπου αργότερα θα έρχονταν αγόρια μελαχρινά
ανέμελα να παλεύουν και να κυλήσουν την ελληνική λαλιά.
τα βουνά στα πρώιμα του καλοκαιριού ντυμένα βαθυπράσινα,
και γαλάζιες από μακριά οι κορυφές οι αθάνατες,
και θόλος πιο γαλάζιος, ύμνος στα ύψη ο ουρανός.
ο δρόμος σου στην άκρη τυλιγμένος στο τραγούδι
των σεπτών του αγρού λουλουδιών των ανωνύμων.
και πεύκα, έλατα, πλατάνια, κυπαρίσσια, ίδια λεβεντιά,
να σε καλωσορίζουν στη γνώριμη στροφή την τελευταία,
και γελαστή να σ’ αγκαλιάζει
η δροσερή κλιματαριά στο πατρικό.

τον ήλιο παρακάλεσα ξημέρωμα για όλα αυτά.
μαζί όπως ξεκινήσαμε, μαζί τη διαδρομή.
και το νέρο, δεν τόνιωσες ; απ την παλάμη μου το ήπιες,
με θέα τα Μετέωρα, και στη Λουτροπηγή κοντά.
το χέρι σου χέρι μου είχε γίνει, από νωρίς
τα μάτια σου μάτια μας,
σ’ ένα ήλιο χρωμάτων και χαδιών,
σε σώμα ένα.


Σημείωση
Ο Ξενικός αναρτά εδώ τακτικά τα ποιήματά του, όλα εμπνευσμένα από τον ερωτισμό άνδρα προς άνδρα.
Αυτές τις μέρες αναρτώνται τα νέα ποιήματα του 2011.

Πάνω από 40 καινούργια ποιήματα, κι ο χρόνος δεν τελείωσε.

Ποιήματα όλα αφιερωμένα σ’ ένα μόνο πρόσωπο, σ’ ένα σύντροφο.

Ήδη αναρτήθηκαν τα 9 ποιήματα της συμβίωσης. Ακολουθούν τα ποιήματα της απουσίας, πρώτα εκείνα που γράφτηκαν όταν ο σύντροφος απουσίαζε για λίγες μέρες σε απομακρυσμένη πόλη. Ποιήματα της απουσίας. Σε πρώτη φάση τα ποιήματα με έντονο το άγχος της επιστροφής, αργότερα ποιήματα όπου ο Ξενικός φαίνεται να ακολουθεί από μακριά το σύντροφο στο ταξίδι του.
Μετά έρχονται τα ποιήματα όπου λείπει ο ίδιος ο Ξενικός και τότε είναι η σειρά του συντρόφου να επιδηλώνει την παρουσία του με τον τρόπο του.

Στο σημερινό ποίημα – ποίημα επίκληση, στίχος διθυραμβικό – γραμμένο την ώρα που ο σύντροφος ξεκινάει (μόνος του) για ένα ταξίδι στο χωριό, ο Ξενικός ακολουθεί με το νου τη διαδρομή.
Είναι το πρώτο ποιήμα της απουσίας που περιγράφει λίγοτερο το άγχος, την ανυπομονησία της επιστροφής, και περισσότερο την καθημερινότητα του συντρόφου, που βρίσκεται για λίγες μέρες μακριά.
 

1 σχόλιο: