Παρασκευή, 2 Σεπτεμβρίου 2011

Ποιήματα 2011 - τα ποιήματα της συμβίωσης (1)


ΟΝΕΙΡΑ ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΕΝΑ

το όνειρο που τη νύχτα χτες σε τάραξε,
δικό μου όνειρο ήταν, άθελα.
το σκοτεινό τοπίο από τη λίμνη πέρα
εγω στο έφερα νοητά, άθελα,
στο απότομο τέλος του κοινού από πριν περίπατου.
και λέξεις λουλούδια, χρώματα εκθαμβωτικά, αποξηράνθηκαν αφύσικα,
εφτά σελίδες άδειασαν, πετάχτηκαν στο νερό.

ένας εφιάλτης ξαναζεί, πεθαίνει.
κι αν μοχθηρά η διελκυστίνδα ισοπαλεύει
ανάμεσα σε αγαθή φιλία, σε φιλία θυσία, σε φιλία σύμβολο,
ευλογία ψυχής,
και έρωτα ηδονών απροσμάχητων, έρωτα σύμβολο
σωμάτων, θύτη και θύματος συνήχηση...

δες: οι μέρες μπροστά μας ατέλειωτες.

τα όνειρα θα ξεχαστούν.
ευχές σα σπονδές συνοδεύουν τον άσπρο καπνό
του θυμιατηριού.
ανθίζει ξανά η πλαγιά, το σεμνό ιασεμί στον κήπο,
λευκό το τριαντάφυλλο που έβαλες στο τραπέζι, στο ποτήρι το νερό,
το τριαντάφυλλο πρόσφορο,
με θείο, γνωστικό αγκάθι
φύλακα...

1 σχόλιο:

  1. Όνειρα εμπειρίες που θα φύγουν.. θα μείνει η πραγματικότητα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή