Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2011

Ποιήματα 2011 - ταξίδι στην Κεφαλονιά (13)


ΑΜΑΝΙΚΟ

στο πέτρινο χωριό σου
η επάνοδος σημαίνει πολιορκία,
το δικαίωμα όλων
να σ’ έχουν συνομιλητή αποκλειστικό.
με τον κύκλο τον πρωινό του ήλιου,
κάθε πτυχή του ταξιδιού μας
δέκα φορές το διηγείσαι
σε συγγνείς, σε φίλους, συγχωριανούς.
η αυλή δεν αδειάζει, υπομένει
και μαύρα τα σύννεφα μαζεύονται
σαν υπόμνηση ότι μακριά,
στη δύση Κεφαλονιά κι Ιθάκη
- ότι το ταξίδι αυτό τελείωσε...

παράμερα, στη γωνιά,
για όλους αόρατος, σε θαύμαζα:
φορούσες πάλι το αμάνικο
που αφήνει τα χέρια σου,
ατέλειωτα χέρια σου έργο γλυπτικής.
κι όσο κι αν άλλα έλεγες για πολλοστή φορά
για τ’ αξιοθέατα, για αμμουδιές και τάματα,
εγώ μια νύχτα θυμήθηκα, τη νύχτα
που το έβγαζα, σού το έβγαζα
το αμάνικο
μ’ ένα δάγκωμα στο σβέρκο
γι’ αρχή...


Σημείωση
Ο Ξενικός αναρτά εδώ τακτικά τα ποιήματά του, όλα εμπνευσμένα από τον ερωτισμό άνδρα προς άνδρα.
Αυτές τις μέρες αναρτώνται τα νέα ποιήματα του 2011.

45 καινούργια ποιήματα, κι ο χρόνος δεν τελείωσε.

Ποιήματα όλα αφιερωμένα σ’ ένα μόνο πρόσωπο, σ’ ένα σύντροφο.

Ήδη αναρτήθηκαν τα 9 ποιήματα της συμβίωσης και 13 ποιήματα της απουσίας. Ακολουθεί η δεύτερη σειρά των ποιημάτων απουσίας, πάλι 13 ποιήματα. Εδώ το σκηνικό είναι πολύ συγκεκριμένο: ο σύντροφος ταξιδεύει στην Κεφαλονιά με συγγενικό πρόσωπο, για την εκπλήρωση τάματος. Ο Ξενικός, σ’ αυτά τα 13 ποιήματα «συνοδεύει» νοερά το σύντροφό του, βήμα βήμα, στις μικρές πόλεις, στα χωριά, στα αξιοθέατα.

Το ταξίδι στην Κεφαλονιά τελείωσε. Ο σύντροφος επιστρέφει, αλλά πρώτα περνάει από το χωριό του, όπου – όπως συμβαίνει – «πολιορκείται» από συγχωριανούς που θέλουν να μάθουν πώς πήγε το ταξίδι. Ο Ξενικός δεν βρίσκεται εκεί, αλλά φαντάζεται τη σκηνή.
Και στη δεύτερη στροφή, το ποίημα συνδέεται με τα ποιήματα της συμβίωσης των δύο: Ο Ξενικός θυμάται συγκεκριμένο ερωτικό περιστατικό με αφορμή το αμάνικο του συντρόφου του.

Μετά τα 13 ποιήματα του ταξιδιού στην Κεφαλονιά – όπου λείπει ο σύντροφος - έρχεται η σειρά του ίδιου του Ξενικού να λείπει σε ταξίδι χωρίς το σύντροφο.

Από αύριο τα 9 ποιήματα της απουσίας του Ξενικού.

Ποίηση όπου πραγματικότητα, φαντασία και φαντασιώσεις είναι συνυφασμένες. Υπάρχει αναφορά σε τόπους πραγματικούς και σε ονόματα ιστορικά, αλλά και του μύθου. Ο μονόλογος του Ξενικού είναι στην ουσία διάλογος. Με ποιόν άραγε; Θα μπορούσε να είναι και με τον εαυτό του. Η ποίηση επιτρέπει τέτοια ελευθερία. Το πάθος όμως είναι πολύ υπαρκτό για να αγνοήσουμε τα θαυμάσια πράγματα που μας συμβαίνουν σε μια καθημερινότητα όπου ο έρωτας έχει τον πρώτο λόγο.

1 σχόλιο: