Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Ποιήματα 2011 - τελμάτωση (6)



ΣΕ ΑΡΙΘΜΟ ΕΝΙΚΟ
 
το σπίτι μας σε αριθμό ενικό στο εξής,
κλειδιά διπλά κρατάω, κλειδιά χωρισμού,
που κρυψώνα ψάχνουν να χωθούν, να ξεχαστούν…
θορυβώδη τα λίγα βήματά μου
στο δωμάτιό μας, στο δωμάτιο γυρίζουν:
τον πίνακά μας σύμβολο δεν τολμώ να κοιτάξω,
με λύπη ανείπωτη κοινές φωτογραφίες, τα τότε μας χαμόγελα,
το κρεβάτι πόσο κρύωσε, πάγος τα σκεπάσματα – πανικός!
πώς θα γδυθώ στο κενό; μόνος πώς;




Σημείωση

Πρόσφατα ο Ξενικός ξεκίνησε με μια νέα μικρή ενότητα ποιημάτων, τα ποιήματα της τελμάτωσης.
 
Εδώ δεν μιλάμε για τις εξαίσιες στιγμές που περνάμε σε μια σχέση με τον άνθρωπό μας, όπως περιγράφονται σε όλα σχεδόν τα ποιήματα του 2011, αλλά για λιγότερο καλές στιγμές. Που προκύπτουν από παραξηγήσεις, μικροαπογοητεύσεις, περιόδους που κρατάμε μούτρα, ώρες αμφιβολιών, υποψίες…

Μικρά ποιήματα – εννεάστιχα – γιατί παρά την απειλούμενη φθορά της σχέσης με το σύντροφο, ο ποιητής παραμένει ακλόνητα αισιόδοξος, ότι δεν χάθηκε η ανανεωτική προοπτική, και δεν τολμάει να προσδώσει έκταση, έστω ποιητική, στην απογοήτευση, στο φόβο για το αύριο…

 
Το σημερινό είναι το τελευταίο της μικρής αυτής ενότητας.
Ευχή του ποιητή να μην υπάρξει ξανά  τέτοια απευκταία έμπνευση…

2 σχόλια:

  1. Με αρετή και τόλμη.. προχωράμε μπροστά..
    Καλημέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχές για υγεία, αγάπη και δύναμη.
    Καλές γιορτές να έχεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή