Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Το τελευταίο ποίημα του 2011...


 
… αποσιωπητικά, αποσιωπητικά πολλά…
η καθάρια ματιά σου τεμάχισε την αυθόρμητη χαρά μου
σε θολά στεγανά.
τί δεν είπα; τί δεν λέω ακόμα;
όταν ηδονή άπλετη όλα τα απωθεί:
μικροελαττώματα, βουβή περιέργεια, το πότε το ένα το άλλο…
γιατί τον έρωτά μας, ο ήλιος, το φως το συντηρεί!
και χαρά σαν απλωτή αμμουδιά
κροκάλες δεν ανέχεται,
ως και ίχνος από πατούσα πρωινή
την αγαλλίαση χαλάει…

γι’ αυτό
σε μακρινό σα γηρατειά χειμώνα, οι αποκαλύψεις,
σκέφτηκα…

2 σχόλια: