Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (6)



ΙΧΝΗ ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ
την έπαρσή μου ο χειμώνας εκδικήθηκε
με τα σύμμαχα σύννεφα
να αλλοιώνουν ό,τι χρώμα έριξε με κόπο ο ήλιος
μόλις δύο ώρες πριν…
είδα, πρόλαβα, είδα λιτό ένα μήνυμά σου, έτρεξα
λαχάνιασα, ο γείτονας σκεφτικός, το δωμάτιο κλειστό,
«από μέρες…» ο γείτονας,
αλλού οι ανάσες σου, τα λόγια σου ευωδιά θυμαριού,
αλλού…

από τη λίμνη ξανά προς νότο ανοίγεται πορεία,
μια Ελλάδα πελώρια, η Αθήνα εχθρική,
κι αραιά τα ίχνη σε δάση και βουνά απροσπέλαστα…



Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012.
Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται είναι συγκεκριμένος ο τόπος: στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Τώρα το χειμώνα, παγωμένα τα νερά. Μια ανατάραξη θα σήμαινε τουλάχιστο μια κίνηση, φωνές. Ο πάγος όμως…
Αλλά η άνοιξη δεν αργεί όταν η καρδιά θυμάται το καλοκαίρι…


1 σχόλιο:

  1. Υπέροχο. Τόσο συναισθηματικό με μια μαγεία αναπόλησης ξεχασμένων αναμνήσεων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή