Πέμπτη, 10 Μαΐου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (9)



ΚΑΘΕΤΑ
 
ω πώς θάθελα
η ώρα αυτή να κάνει τη λίμνη να ριγεί
από έξαλλη χαρά!
ω πώς θάθελα
το ποίημα αυτό να περιγράφει αγαλλίαση
με λόγια ουρανομήκη, κραυγές!
ω πώς θάθελα
το αποτύπωμα στην άμμο δυό σωμάτων του καλοκαιριού
- που πέρασε, που πέρασε, αχ που πέρασε! -
σα μήτρα σκληρή νάχει μείνει!
ω πώς θάθελα!
 
μα ημερωμένα τα βουνά
από απέναντι την πόλη διακονούν αφ’ υψηλού…
άδεια η βάρκα, ποιός έλυσε το σχοινί;
το τροχοσάνιδο στην πιο λαμπρή του κάθοδο
ποιός τόριξε
κάθετα;…



Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012.
Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται είναι συγκεκριμένος ο τόπος: στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Μπροστά στο νέο καλοκαίρι που ξεκίνησε, τί κάνει η ανάμνηση του προηγούμενου καλοκαιριού τόσο ελκυστική; Κάτι λείπει… Ένα φταίξιμο πλανάται…

2 σχόλια:

  1. Πολύ ωραίο. Βγάζει τόσο ήπια τη λαγνεία και τόσο συναισθηματικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κάτι σαν να άλλαξε φαίνεται..

    ΑπάντησηΔιαγραφή