Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Ποιήματα 2012 - ο μονόλογος διάλογος (5)



ΠΟΤΗΡΙ
 
το τραπέζι τόστρωσα υποδειγματικά, λιτά ελληνικό.
για δυό το δείπνο – ούτε ένα βράδυ δεν αποείδα
την απουσία σου δεδομένη  -
κι ας κάγχασαν ανέγγιχτα μαχαιροπήρουνα, ποτήρια
στην απέναντι πλευρά του μικρού μας τραπεζιού.
 
του μικρού μας τραπεζιού…
 
πανσέληνος,
και η σκιά σου κάτω από λαμπτήρα αναιμικό,
συγκεχυμένη να κινείται, προς τα μένα να ακουμπά…
χέρια σου τείνω βιαστικά, με θερμή ζάλη όπως παλαιά,
και ξαφνικά να λείπει η σκιά η θέση άδεια το κενό,
κι αντί για σκιά, ποιανού το αίμα δίπλα στο σεμνό λουλούδι;
σαν αιμοκόκκινο κρασί…
 
πανσέληνος,
χυμένο κι απόψε το δικό μου το ποτήρι.
και ξεκινάει άλλη μια νύχτα με ατέλειωτα γιατί





Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα ποιήματα του 2012.
Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται, δύο νέοι. Ο μονόλογος-διάλογος, Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του σε όχι ιδανική στιγμή. Ένα φταίξιμο πλανάται… Η επιμονή του ενός θα κάμψει την απροθυμία του άλλου για στέρεη επανασύνδεση;
Στο σημερινό ποίημα κορυφώνεται η αγωνία για την παρατεταμένη απουσία του συντρόφου. Εντείνεται η σύγχυση. Ένα χυμένο ποτήρι κράσι εύκολα παρερμηνεύεται…

2 σχόλια: