Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

Ποιήματα 2012 - Ιθάκη (5)



ΚΙΟΝΙ
το μέλι του νησιού, διαφημισμένο πουθενά…
στο Κιόνι ξαπλωμένος δυό λεπτά
εκτινάχτηκα από βούισμα μέλισσας, από βούισμα μελισσών
κοντά στα ανήλιαστα του σώματός μου.
και ωχ το μάταιο των χεριών για άμυνα!
και ωχ το βούισμα ορχηστρικά να δυναμώνει, ν’ απομακρύνεται,
να τριγυρίζει σα μόνιμη απειλή…
μελίσσια εδώ κοντά; μελίσσια πουθενά
ενώ οι μέλισσες παντού!
σφήνα οι συνειρμοί:
λείπεις, ίδια και ίδια μηρυκάζω.
αλλά για τις μέλισσες προειδοποίησες
και δεν άκουσα, ο αγέρωχος,
ή… μήπως ήμουνα εγώ που μέλισσες ανέφερα
στις Φρίκες ή στο Κιόνι, από παλαιότερο ταξίδι
- όπου δεν ήσουνα -
κι αγέρωχος δεν άκουσες, και γέλασες;…
 
χαμένος κόπος ως εδώ, η αμμουδιά ανώφελη,
το αδιαπέραστο πίσω μου πράσινο, το κρυφό μονοπάτι
ως τα βράχια του πειρασμού.
 
«σφήκες πολλές εδώ», νεανική φωνή, «σφήκες» είπε το αγόρι,
με νόημα ένα αγόρι, αφήνοντας τα ρούχα του στην άκρη,
μια χούφτα ρούχα
δίπλα στα δικά μου, τα ρούχα του όλα!
 
τα ρούχα του όλα…
το σώμα του όλο, μελαχρινό.
 
σφήκες λοιπόν στο Κιόνι, κι αγόρια, με κεντρί τον ήλιο!



Μην παραλείψω να προσθέσω, επεξηγηματικά, ότι με το πέμπτο αυτό ποίημα συνεχίζεται το οδοιπορικό του Ξενικού στην Ιθάκη. Κι ερωτική παντού η ατμόσφαιρα. Σιγά-σιγά ξεκαθαρίζει η δομή που ακολουθώ σε όλα τα ποιήματα αυτής της ενότητας: ένα συμβάν, ένα τοπίο, ένας πειρασμός που αναδύεται με τη μορφή ελκυστικού εφήβου.
Και με αφορμή ένα πρόσφατο σχόλιο να διευκρινίσω ότι σαν ποιητής κολυμπάω στην απέραντη ελληνική γλώσσα με μια μόνη αιδώ: την αισθητική. Κάθε ελληνίδα λέξη σεβαστή!

Και με περίσσιο σεβασμό στον Ηφαιστίωνα, που τόσο καίρια με σχολιάζει,,

 

2 σχόλια:

  1. Ξεχωριστή αναφορά σε μένα; ααα τι καλά!
    χαχα
    Ωραίο και το Κιόνι, αλλά μόνο περάσαμε..
    Μέλι δεν βρήκαμε μπροστά μας, όχι πως το ψάξαμε δηλαδή..

    ΥΓ. Μήπως να έβγαζες τη λεκτική επαλήθευση να σχολιάζει ο κόσμος πιο άνετα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή