Εξάμηνο μηνυμάτων (7)

Έβδομη ανάρτηση του χρονικού με τίτλο «Εξάμηνο μηνυμάτων».

Ξενικός (Αλέξης) και Φαρσαλινός (Ευγένης) αλληλογραφούν με αφορμή τις ανατήσεις ποιημάτων του Ξενικού. Γρήγορα η αλληλογραφία επεκτείνεται στην καθημερινότητα και σε θέματα πιο προσωπικά. Εκτός από τα πολλά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υπάρχουν και μερικά αποσπάσματα ημερολογίου.

Οι συνέχειες θα αναρτώνται κάθε Τετάρτη και Σάββατο (με το καλό).

 

Εξάμηνο μηνυμάτων (7)

 

Ευγένης προς Ξενικό

Πολύ περιοριστική η φιλία σ’ αυτό το ποίημα. Αλλά αφού πρόκειται για εφηβικά βιώματα, στα πρώτα ποιήματα μην τα περιμένουμε όλα…
 
Ξενικός προς Ευγένη
Όταν βρίσκεσαι σε καλοκαιρινή κατασκήνωση, έφηβος ακόμα, ναι μεν αποκτάς μεγαλύτερη ελευθερία σχέσεων, κυρίως νέων σχέσεων, ελεύθερος από τις δεσμεύσεις του σπιτιού, από την άλλη όμως υπάρχει ακόμα η επιτήρηση ομαδαρχών και άλλων παραγόντων της κατασκήνωσης. Η μεγάλη πρόσθετη ελευθερία έγκειται στο ό,τι κάνεις ό,τι θέλεις (περίπου) μόλις πέφτει το σκοτάδι. Τότε μπορεί μια νέα φιλία να "ανθήσει" - όχι στο φως της ημέρας.
 
Μ' ένα καλόβολο χάδι,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Δεν θα διαφωνήσω! Ίσα ίσα μάλιστα... το βράδυ είναι η καλύτερη ώρα...
Δεν έχω πάει ποτέ κατασκήνωση... χεχε!
Φιλιά!
Καλημέρα!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Σε διάφορες κατασκηνώσεις πήγαινα από 7 έως 17 (τα δύο τελευταία χρόνια ομαδάρχης).
Σου άναψα τη φαντασία;
Μ' ένα αισθησιακό φιλί (εσύ διαλέγεις πού...)
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Δεν ξέρω από κατασκήνωση βρε...
Να μου ανάψεις τη φαντασία θέλεις; Όχι, θάθελες;
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου,
Δεν μου έρχεται καλά να σε αφήσω με τόσο λίγα λόγια στη φαντασίωσή σου.
Ας ενισχύσω τα οράματα μ' ένα ποίημα, που θα εμφανιστεί στο ιστολόγιο αρκετά αργότερα, μια και το έγραψα σε λίγο μεγαλύτερη ηλικία, όταν πια δεν πήγαινα κατασκήνωση. Το επισυνάπτω.
Μη μου πεις ότι δεν σου προκαλεί μαι ευχάριστη ανατριχίλα;
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ξενικέ μου, μόλις διάβασα το στίχο "δέκα χρονών παιδί"... ξενέρωσα. Ωστόσο οι περιγραφές είναι καταπληκτικές.
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ένα λεπτό, ένα λεπτό... σε ποιά ηλικία συνειδητοποιεί το αγόρι ότι θαυμάζει το ανδρικό σώμα περισσότερο από το γυναικείο;
Και με τί φαντασίωση αρχίζει να πειραματίζεται με το δικό του το σώμα και να γυρεύει αυτοϊκανοποίηση, εκεί γύρω στα 11;
Μη μου πεις ότι είμαι έξω από την (κρυμμένη, ενδεχομένως) πραγματικότητα...
Χάδια (προσδιόρισε πού...)
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ναι, σε εκείνη την ηλικία, δεν έχω αντίρρηση, τότε όλες οι αρμόνες μπαίνουν στο χορό. Απλά δεν μπορώ να δω ερωτικά ένα δεκάχρονο και δεν μου βγάζει κάτι το ποίημα, ενώ υπάρχει ο ερωτισμός. Αυτή είναι η πραγματικότητα, αλήθεια.
Χάδια γενικά... όχι στα μαλλιά πάντως...
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη, Ευγένη, Ευγένη...
Διάβασε καλά το ποίημα. Ο δεκάχρονος είμαι ΕΓΩ, και θαυμάζω έναν ομαδάρχη δεκαέξι. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι εκείνος μ' έβλεπε με μάτι ερωτικό (μάλιστα παντρεύτηκε νέος, έκανε οικογένεια…). Το ποίημα διηγείται το ερωτικό ξύπνημα ενός δεκάχρονου και τις πρώτες σχετικές φαντασιώσεις του...

Καλό βράδυ, όνειρα ηδονικά,

Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλησπέρα!
Εντάξει, πού να το καταλάβω; Θα μπορούσε να αναφέρεται και στον άλλον, τον ομαδάρχη! Είπαμε, στην ποίηση ο καθένας μπορεί να καταλαβαίνει και να αισθάνεται ό,τι θέλει...
Καλό βράδυ επίσης!
Όνειρα γλυκά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Αυτή την εποχή, γραφω λιγότερη ποίηση απ ό,τι παλαιότερα. Μ' απασχολεί και η σκέψη για ένα μυθιστόρημα. Κι όπου δεν συγκεντρώνεσαι σε κάτι συγκεκριμένο, δεν προχωράει τίποτα το σπουδαίο. Αλλά ένα ποίημα πότε-πότε...
Εσύ, πότε ξαναπιάνεις το πληκτρολόγιο, εννοώ στο ιστολόγιο;...
Καληνύχτα!
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ε, κάτσε, έχεις χρόνο και για μυθιστόρημα! Θα σου έρθει στον καιρό του!
Πότε θα ξαναπιάσω το δικό μου ιστολόγιο, έλα ντε, δεν ξέρω, όταν μου έρθει διάθεση λογικά. Θα δούμε, δεν πολυπρογραμματίζω τις αναρτήσεις…
Νυστάζω! Καληνύχτα! Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Κάτι ακόμα για τις κατασκηνώσεις.
Όταν είσαι ομαδάρχης, κάθεσαι στην κατασκήνωση όλο τον Ιούλιο κι Αύγουστο, δηλαδή 9 εβδομάδες. Με 2 ή 3 εβδομάδες κατά κανόνα μια κανονική καλοκαιρινή περίοδος, ο ομαδάρχης θα έχει σ' αυτούς τους δύο μήνες 3 με 5 διαφορετικές ομάδες υπό την επίβλεψή του. Όταν φεύγει μια ομάδα, μπαίνει μια καινούργια. Καταλαβαίνεις τις αφορμές για χαρές και μελαγχολία...
Άντε, καλή δουλειά!
Ξενικός

Ευγένης προς Ξενικό

Ναι καταλαβαίνω… περίπου, δεν μου έχει συμβεί σε κατασκήνωση αλλά καταλαβαίνω το είδος της μελαγχολίας, μην πω, της απόγνωσης…
Καλημέρα!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Καλοκαίρι επιτέλους! Τις επόμενες μέρες θάλασσα και πάλι θάλασσα!
(και ξέρεις η θάλασσα τί σημαίνει...)
Καλό, ζεστό σαββατοκύριακο!
Με τολμηρά χάδια,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Άνοιξη θες να πεις! Κάνει ζέστη για θάλασσα τώρα; Ξέρω τι σημαίνει θάλασσα για σένα, θάλασσα ίσον επαφές…
Πολύ καλό το σαββατοκύριακο και καλά να τελειώσει! Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Φυσικά και ήμουνα στη θάλασσα χτες και σήμερα!
Όχι για πολλή ώρα, μην καούμε κιόλας και ξεφλουδίζουμε άδικα και πρόωρα.
Επαφές, δυστυχώς τίποτα.
Ψαράδες μόνο, χειμερινοί κολυμβητές, νεολαία απούσα.
Αλλά η αρχή έγινε.
Φιλιά αλμυρά...
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Μπράβο μπράβο! Καλή αρχή στις καλοκαιρινές εξορμήσεις σου! 
Εδώ μας έβρεξε λίγο! Κάθε απόγευμα μας ρίχνει και λίγο για να μην ξεχνιόμαστε!
Φιλιά επίσης!
 
Ευγένης προς Ξενικό
Το ποίημα «Γένεση» πολύ καλό. Πνεύμα νεανικό…
 
Ξενικός προς Ευγένη
Το ποίημα "Γένεση" για καιρό το θεωρούσε ένα από τα καλύτερά μου.
Να σε πειράξω λίγο; ο άλλος σ' αυτό το ποίημα ήταν μόλις 15... κι είχε ξεκινήσει εκείνος (όχι εγώ) την προσέγγιση.
Μου λες μετά ότι σ' αυτή την ηλικία δεν υπάρχει ερωτική φόρτιση. Βρέ... μόνο τη θαυμάσια επιδερμίδα να σκέφτεσαι...
Άντε, κάνε ένα ντους τώρα.
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Αυτή η ηλικία έχει ακόμη της νεότητας τα χαρακτηριστικά!
Σε αυτή την ηλικία είναι ξαναμμένα όλα τα παιδιά!
Ντους; Ε, δεν με επηρέασε ιδιαίτερα το σχόλιο…
 
Ξενικός προς Ευγένη
Αυτή η φιλία που προανέφερα, η καθαρά εφηβική θα έλεγα, κράτησε πάνω από χρόνο! Αλλά ήταν μόνο φιλία - στενή, αλλά χωρίς ερωτισμό. Διάφορα ποιήματα (της φιλίας) αναφέρονται σ' αυτήν. Εννοείται ότι παράλληλα είχα και ερωτικές περιπέτειες, πραγματικά ερωτικές.
Απίθανα χρόνια!
Χάδια και φιλιά,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Τα σημερινά ποιήματα, με αφορμή το ίδιο αγόρι, έτσι;
Καλημέρα!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Από το "αντικείμενο του πόθου" - όσο καλός φίλος κι αν είναι κατά τα άλλα - ΚΑΤΙ περιμένουμε, κάτι ζητάμε: μια ανταπόκριση, μια ικανοποίηση, ηδονή...
Μόνο από φίλους για τους οποίους γνωρίζουμε ότι σαρκική συνάφεια αποκλείεται, μόνο από κείνους μας αρκεί η άδολη στοργή, η καλή παρέα, η στήριξη σε δύσκολες στιγμές.
Άδολα χάδια,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ξενικέ μου,
Ακόμα για το ίδιο αγόρι τα αναρτημένα ποιήματα; Έχω πραγματική περιέργεια! Καμιά φωτογραφία του, μήπως;… Μπα, τα αδύνατα ζητάω…
 
Ξενικός προς Ευγένη
Στο ποίημα "Ανέλπιστο" περιγράφεται αυτό που τυχαίνει στη θάλασσα, στα κάπως περίκλειστα λιμανάκια. Το πώς, μετά από αμοιβαία παρακολούθηση, ο ένας από τους δυό πλησιάζει τον άλλον. Στην περίπτωσή μας, ήταν ο άλλος, που "ανέλπιστα" ήταν νέος πολύ, μια ιδανική δηλαδή περίπτωση (τόχω ξαναπεί: δεν μπορείς να φανταστείς οι έφηβοι τί περιέργεια εκδηλώνουν - και τί προθυμία...)
Καλή σου μέρα, όλα καλά!
Μ' ένα φιλί στο κοίλο της πλάτης,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Οι έφηβοι είναι στην ημερήσια διάταξη, βλέπω!
Φιλί εκεί χαμηλά ε; Απορώ πως το σκέφτηκες, ισάξιο με φιλί στο λαιμό.
Καλημέρα!
Φιλιά!

 

Εξάμηνο μηνυμάτων (6)

Έκτη ανάρτηση του χρονικού με τίτλο «Εξάμηνο μηνυμάτων».

Ξενικός (Αλέξης) και Φαρσαλινός (Ευγένης) αλληλογραφούν με αφορμή την ποιητική συλλογή «Εξιστόρηση» του Ξενικού. Αυτό μόνο στην αρχή, γιατί γρήγορα η αλληλογραφία επεκτείνεται στην καθημερινότητα και σε θέματα πιο προσωπικά. Εκτός από τα πολλά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υπάρχουν και μερικά αποσπάσματα ημερολογίου.

Οι συνέχειες θα αναρτώνται κάθε Τετάρτη και Σάββατο (με το καλό).
 
 
Εξάμηνο μηνυμάτων (6)
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλησπέρα!
Πραγματικά έπεσα έξω στην εμφάνιση! Δεν μου είπες ηλικία όμως, γιατί; Ντρέπεσαι;
Βρε τι σχέση έχει η πανοπλία με το βασιλόπουλο; Και τι εννοείς μ’ αυτή την πανοπλία; τις αναστολές σου; Μια προστασία από τί;  Άλλο το ένα, άλλο το άλλο!
Αν δεν σου άρεσαν οι απαντήσεις, θα μου το έλεγες;
 
Ξενικός προς Ευγένη
Μάλλον μπερδεύτηκα, ή κάπου πνιγόμαστε στις λέξεις.
Στην ερώτηση 11. σαν προοίμιο δήλωσα ότι ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟ. ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ.
Εσύ, Ευγένη μου, απάντησες ΡΩΤΩΝΤΑΣ γιατί να είναι δεδομένο.
Κι εγώ ανταπαντώ ότι δεν βγαίνω από τα στεγανά μου, γι' αυτό είναι δεδομένο ότι δεν ΜΠΟΡΩ να είμαι το βασιλόπουλο (αν και θα ήθελα να είμαι, γιατί όχι;). Για την ηλικία μου: ή πολύ μεγαλύτερος είμαι, ή πολύ νεώτερος. Βγάλε άκρη! Σκέψου λίγο, το μυστικό βρίσκεται στα... ρούχα που φοράω!

Με ασπασμό,

Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Όχι δεν μπερδεύτηκες, το ίδιο ρωτώ, για ποιο λόγο κάποιος να μην μπορεί να είναι βασιλόπουλο και να είναι ταυτόχρονα περιχαρακωμένος στα κοινωνικά ή οικογενειακά στεγανά του;  Δεν ΘΕΛΕΙΣ να είσαι, όχι ότι δεν μπορείς... η μισή Ελλάδα πίσω από μια πρόσοψη κινείται!
 
Σύμφωνα με το τί φοράς καθημερινά, είσαι μικρότερος από την ηλικία που σε κατέταξα στην αρχή. Τέλος πάντων, ας το αφήσουμε γιατί βλέπω ότι ενοχλεί η ηλικία.
 
Δεν διάβασα ξανά τα ποιήματα, το βράδυ ή αύριο!
Με ασπασμό; Αρχαίο ακούγεται, μην πω εκκλησιαστικό…
Άντε, με ασπασμό!
 
 
από το ημερολόγιο του Ξενικού/Αλέξη
Ωχ! Ο Ευγένης σφίγγει τη στρόφιγγα. Και δεν έχει άδικο να επιμένει για πιο καθαρές απαντήσεις. Εκείνος απάντησε με ειλικρίνεια, θέλει να δώσει συνέχεια. Εγώ τί κάνω που του έδωσα θάρρος; Αλλά συνέχεια θέλω κι εγώ. Γιατί τον παιδεύω; Ελεύθερος είμαι, όπου θέλω πηγαίνω. Φρόνημα όμως, σιγουριά και προετοιμασία… προετοιμασία… Εκείνος να έρθει προς τα δω, δύσκολο. Εγώ στα Γιάννενα;

Ξενικός προς Ευγένη

Ευγένη μου, Ευγένη μου, πόσο λυπάμαι να σ' αφήσω με ανούσια ερωτηματικά. Από τη άλλη, δεν θέλω να σού τα προσφέρω στο πιάτο, είμαι και λίγο πειραχτήρι. Καλά κατάλαβες σε τί ηλικία αντιστοιχεί το ντύσιμό μου. Ένα ακόμα στοιχείο θα σου δώσω: υπηρέτησα για ένα χρόνο ακριβώς (και δεν ήμουνα προστάτης, ούτε είχα μειωμένη θητεία). Αυτό, μήπως σε διευκολύνει;
 
Αχ, αυτή η άτιμη η κοινωνία!
Αν ερχόμουνα στα Γιάννενα σαν το βασιλόπουλο, θα έπρεπε να βγω με κρότο από την πανοπλία μου, αφού προηγουμένως εδώ θα τα είχα βροντήξει όλα κάτω. Υπ αυτή την έννοια βλέπω ότι αδύνατο να είμαι έγω ο ποθούμενος επισκέπτης (σου).
Ας αφήσουμε λοιπόν αυτή τη λεπτομέρεια. Αν θέλουμε, έχουμε μπροστά μας πολλά τετραγωνικά χιλιόμετρα οθόνης για γόνιμη ανταλλαγή...
 
"ασπάζομαι" βρίσκεται σε όλα τα λεξικά της Δημοτικής. Μη συγχέεις με τον τελευταίο ασπασμό!
 
Πολύ εγκάρδια,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλησπέρα!
Τι κάνουμε;
Από τον ένα χρόνο που υπηρέτησες κατάλαβα ότι βρίσκεσαι κοντά σε μένα στην ηλικία!
 
Αααα το πήρες προσωπικά, καλό μου, γενικά έλεγα ότι η πανοπλία – ή αν προτιμάς: η πρόσοψη - δεν ενοχλεί στο πριγκηπικό αξίωμα! Όταν έρθεις θα βάλω κόκκινο χαλί όμως!
 
Η οθόνη είναι πιο σίγουρη, πιο ανεκτική, έχεις δίκιο! Δεν αμφιβάλλω ότι το «ασπάζομαι» υπάρχει στα λεξίκά! Δεν την χρησιμοποιούμε όμως, τουλάχιστον δεν έχω βρει και κανένα να το λέει στο προφορικό λόγο και μου ακούστηκε ολίγον «παλαιά»...
 
Γύρισα πριν λίγο, πάω να φάω τίποτα γιατί από τον καφέ έχω ένα στομάχι πονεμένο...
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Όπως δεν θα βρεις άλλους που γράφουν ποίηση σαν κι εμένα, δεν θα βρεις εύκολα το δικό μου, καταδικό μου πεζό λόγο...
Καληνύχτα, όνειρα πριγκηπικά!
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλημέρα!
Ευτυχώς βλέπω όνειρα. Αν έβλεπα και ήταν και πριγκηπικά μάλλον θα είχα πρόβλημα!
Καλό σαββατοκύριακο να έχουμε! Θα έχει και καλό καιρό!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, έγραψε πολλά ποιήματα. Συνολικά, δεν θεωρώ τη θητεία μου εντελώς αρνητική εμπειρία, αν και το κρύο που υπέφερα... Απεχθάνομαι το κρύο και τη βροχή. Θα ευχόμουνα να ζούσα στη Χώρα Σφακίων, ή στη Γαύδο, κάπου με ήλιο πολύ και ελάχιστη βροχή.
Βλέπεις, έχω κι εγώ όνειρα ηγεμονικά...
Καλή σου μέρα.
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Για τη δική μου θητεία προτιμώ να μην επεκταθώ. Γραφιάς ήμουνα, υποφερτά ήταν.
Από όσους έχουν κάνει τη θητεία τους, πολλοί λένε ότι καλά έχουν περάσει, μια εμπειρία με τα καλά της, εκτός από κάποιους που ήταν πολύ καλομαθημένοι…
Δεν με πειράζει το κρύο, ούτε η βροχή, αρκεί να είναι σε λογικά πλαίσια...

Τα αγγλικά ποιήματα πολύ καλύτερα τώρα, με τίτλους και διαχωρισμό.

Τελικά τα τρία τελευταία είναι αυτά που μου άρεσαν πολύ!
Καλημέρα!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Για τα αγγλικά ποιήματα πάλι.
Αν τα βάζω σε ελληνικό ιστολόγιο, θα τα "απολαύσουν" το πολύ 30-40 αναγνώστες, και με κίνδυνο "κραξίματος".
Ακριβώς επειδή είναι στα αγγλικά, είναι μεγάλος ο πειρασμός να πετύχω σαφώς ευρύτερο ακροατήριο... Αλλά πού;
Προς το παρόν, δεν κάνω τίποτα.
Δεν ξαναγράφω ποίηση σε ξένη γλώσσα. Όχι πως δεν θα μπορούσα. Είμαι πολύ καλός στα γερμανικά, γαλλικά, αγγλικά.
Ιταλικά και ισπανικά διαβάζω.
 
Το σαββατοκύριακο κυλάει ήρεμα. Όχι ακόμα στη θάλασσα (πάντως από μέρα σε μέρα...)
Το καλοκαιρινό ρουχομάνι είναι έτοιμο, σιδερωμένο: σορτσάκια, ταυτάκια, πέδιλα.
3 μαγιώ, όλα πολύ μικρά, ίσα που καλύπτουν τα αναγκαία.
Δεν φοράω ποτέ γυαλιά ήλιου, μού φτάνουν τα μυωπίας.
Καπέλο συχνά, κούρεμα στρατιωτικό - όχι ξυρισμένο κρανίο αλλά πολύ κοντά. Δεν έχω καθόλου φαλάκρα. Ξύρισμα τα γένεια καθημερινά, οπωσδήποτε (για τα μαθήματα που παραδίδω, δε…)
Χάδια και φιλιά!
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ξέρεις πολλές γλώσσες, και τις σημαντικότερες, μπορώ να πω!
Μπράβο, εγώ αγγλικά μόνο, και λίγα ιταλικά! Τα τελευταία κοντεύω να τα ξεχάσω!
Έβγαλες τα καλοκαιρινά ε; Εμείς εδώ ακόμη αργούμε! Όχι πως δεν αρχίσαν να φοράνε κάποιοι, αλλά από Δευτέρα πέφτει η θερμοκρασία ξανά και κάπου είδα και χιόνια. Φαντάζεσαι; Μάϊο μήνα;
Εγώ πάλι δεν αποχωρίζομαι τα γυαλιά ηλίου... ήλιος είναι αυτός και καίει!
 
Βγήκα για έναν καφέ, μαγείρεψα και λίγο, και καθάρισα για να έχω την αυριανή μέρα ελεύθερη... Θα δώ τι θα κάνω, δεν κανόνισα τίποτα, καφέ με τα παιδιά μάλλον.
Αυτά! Είδα ότι έκανες ανάρτηση, τη διάβασα στα πεταχτά. Σχόλια σε λίγο…
Άντε καλό βράδυ!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Αν στη ζωή δεν κυνηγάμε την ηδονή - και το ωραίο - τότε τί μένει;
Όταν έγραψα αυτό το ποίημα, δεν τα είχα φιλοσοφήσει ακόμα, αλλά αυθόρμητα μου ήρθε ότι η ηδονή είναι κυρίαρχο συστατικό της ζωής. Ο Επίκουρος δεν θα διαφωνούσε...
Αλλά και με την ομορφιά, την καλαισθησία, έχω μονομανία. Μπορώ να εκστασιαστώ μ' έναν κυκλαδικό άσπρο τοίχο κάτω από το μαστίγιο του ήλιου! Καταλαβαίνεις τώρα γιατί δεν φοράω γυαλιά ήλιου;
 
Άντε, καλή Κυριακή!
Με μια ζεστή ανάσα,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Τι μένει; Όλοι αυτά κυνηγάμε πιστεύω, όπου μπορεί να βρει κανείς το δικό του ωραίο και τη δική του ηδονή…
Μην το πάρεις τόσο πατριωτικά, δεν περιορίζουν δα και τόσο τα γυαλιά ηλίου!
Καλή εβδομάδα λοιπόν!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Τί λες βρε Ευγένη, για τα γυαλιά ηλίου! Είναι ποτέ δυνατό να απολαμβάνεις τα χρώματα όλα, τις αποχρώσεις όλες των χρωμάτων γύρω σου με γυαλιά ηλίου;
Δεν λέω, σε μερικές περιπτώσεις ο οφθαλμίατρος τα συνιστά...
Μακάρι να μην τα χρειαστώ ποτέ.
 
Αναρτήσεις αμέσως μετά τις 12:00 - για λόγους τάξης να αλλάξει η ημερομηνία.
Μ' ένα απαλό φιλί στα κλειστά σου μάτια...
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Έλα βρε, έχεις δίκιο, δεν είναι όμως όλα ασπρόμαυρα...
Σήμερα αύριο θα τη διαβάσω τη νέα ανάρτηση!
Σαν να έπεσε η διάθεση σήμερα...
Απαλό φιλί κι άλλα ωραία...
Καλό βράδυ!
 
 
από το ημερολόγιο του Φαρσαλινού/Ευγένη
Η οικειότητα, φράστικά τουλάχιστο, γίνεται στενότερη. Αλλά μπλέκουμε με λεπτομέρειες. Η κουβέντα ξαναγυρίζει στα ποιήματα, καλώς… Αλλά σα να κρύβει κάτι ο Ξενικός. Όπου αναλώνεται σε εκμυστηρεύσεις, αφορούν μόνο το παρελθόν του με τις κατακτήσεις του. Και την πανοπλία του!
Για το παρόν, λέξη…
Μικρός είναι. Φτάνει τα 27;
Μαθήματα ξένων γλωσσών, σε ποιες ηλικίες παραδίδει άραγε;
 

Εξάμηνο μηνυμάτων (5)

Πέμπτη ανάρτηση του χρονικού με τίτλο «Εξάμηνο μηνυμάτων».

Ξενικός (Αλέξης) και Φαρσαλινός (Ευγένης) αλληλογραφούν με αφορμή την ποιητική συλλογή «Εξιστόρηση» του Ξενικού. Αυτό στην αρχή, γιατί γρήγορα η αλληλογραφία επεκτείνεται σε θέματα πιο προσωπικά. Εκτός από τα πολλά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υπάρχουν και μερικά αποσπάσματα ημερολογίου, που πολλές φορές ρίχνουν ένα φως διαφορετικό στην προσωπικότητα των δύο ηρώων, γιατί στα ημερολόγια είμαστε ο εαυτός μας, στα μηνύματα προς τους άλλους υποδυόμαστε τον εαυτό μας…

Οι συνέχειες θα αναρτώνται κάθε Τετάρτη και Σάββατο (με το καλό).
Η σημερινή ανάρτηση είναι έκτακτη (υπήρχε χρόνος).
 
 
Εξάμηνο μηνυμάτων (5)
 
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου,
Είναι χρήσιμο να αναφέρω ότι σκοπεύω να αναρτήσω τα «εφηβικά» ποιήματα χρονολογικά, τα παλαιότερα πρώτα. Τα δύο σημερινά είναι πράγματι από τα πρώτα που είχα αρχίσει να γράφω. Και δεν βρήκα φυσικά έτσι αμέσως την τεχνική μου, την άνεση που παρατηρείται αργότερα. Είναι ακόμα πολύ "εφηβικά", η έκφραση λίγο στρυφνή, στίχος πολύ λιτός, απότομος, απλή γλώσσα.
Δεν ανήκουν και στα καλύτερά μου, αλλά έχουν τη θέση τους σ' ένα σύνολο.
Φαντάζομαι ότι έχει ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς την εξέλιξη μέσα στα χρόνια...

Ως προς το δεύτερο ("ρήξη"), δείχνει κυρίως πώς από πολύ νωρίς μπορούσα να "γυρίσω σελίδα", να εγκαταλείπω δηλαδή συντρόφους - ομολογώ, τότε πολλές φορές με ασήμαντη αφορμή.

Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλημέρα!
Τα αγγλικά ποιήματα, τα διάβασα με προσχή.
Βασικά, καλό θα είναι να τα ξεχωρίζεις καλύτερα το ένα από το άλλο. Για μερικά, την αρχή, δεν διέκρινα πού αρχίζουν και πού τελειώνουν, και δεν έχουν και τίτλους, γιατί; Αν μπορείς ξαναστείλτα, ξεχωρίζοντας το ένα ποίημα από το άλλο! Θέλω το αρχείο μου τακτοποιημένο.
 
Εντάξει δεν είναι τόσο "περίεργα" όσο φανταζόμουν! Περίμενα σκοτωμούς και εντόσθια και διαβολάκια και και και και... μια χαρά όμως! Τα δυο τελευταία (αυτό με το σπέρμα και αίμα και το επόμενο) μου άρεσαν πάρα πολύ, έχουν περισσότερο συναίσθημα…

Ξενικός προς Ευγένη

...στα γρήγορα θα βρω τίτλους. Έχεις δίκιο. Σε 20 λεπτά επανέρχομαι.
 
Ευγένης προς Ξενικό
Πήρα τα αγγλικά ποιήματα με τίτλους. Πολύ ωραία.
 
Τώρα οι απαντήσεις μου στις «αδιάκριτες» ερωτήσεις σου, που έστειλες παραπροχτές. Παραθέτω την ερώτηση και δίνω απάντηση με πλάγια γραφή:
 
Α) Σε σχέση με τα ποίηματα
 
  1.
Σού άρεσε η «Εξιστόρηση» ; Θα την ξαναδιάβαζες; ή μόνο εδώ κι εκεί ένα ποίημα;
Ναι μου άρεσε! Δεν έχω συνηθίσει να διαβάζω ποίηση σε μεγάλες δόσεις, είναι η αλήθεια. Ολόκληρη τη συλλογή, δεν ξέρω αν θα την ξαναδιάβαζα. Σίγουρα όχι μονοκοπανιά. Όμως κάποια ποιήματα, ναι, θα γύριζα να τα ξαναδώ και να τα χρησιμοποιήσω παρεμβάλλοντάς τα στις αναρτήσεις μου - εννοείται με το όνομα του ποιητή.
 
  2.
Διάβασες κι άλλα μου ποιήματα από το ιστολόγιο;
Εντυπώσεις;
Θα επανερχόσουνα ταχτικά στα παλαιότερα του ιστολογίου;
Διάβασα από την αρχή το ιστολόγιό σου στα πεταχτά όταν με βρήκες, και μετά συνέχισα από τις αναρτήσεις που ήταν επίκαιρες. Θα επανερχόμουν για να θυμηθώ ένα ποίημα που μου άρεσε όπως είπα και παραπάνω. Καλές οι εντυπώσεις, βασικά δεν μπορώ να πω ότι έχω ζήσει παρόμοιες στιγμές για να συγκρίνω καταστάσεις, ίσως γι’ αυτό είναι και πολύ ξεχωριστή η θεματολογία των ποιημάτων σου για μένα και μου αρέσει.
 
  3.
Ενδιαφέρεσαι για το σκεπτικό, το πλαίσιο, την επεξήγηση ορισμένων ποιημάτων; Δηλαδή, τα ποιήματα σού άναψαν την περιέργεια για περισσότερη λεπτομέρεια από τη ζωή του ποιητή;
Δυστυχώς (!) ναι. Ξέρεις, η περιέργεια είναι μεγάλο ελάττωμα. Ίσως για την επεξήγηση όχι τόσο, γιατί όταν ένα ποίημα επεξηγείται, χάνει ένα μέρος από τη μαγεία του, γίνεται πιο ρηχό, φυσικά και πιο κατανοητό σε όλους. Αν δεν αφήνει και κάτι στη φαντασία του αναγνώστη δεν είναι ποίημα! Για τις λεπτομέρειες της ζωής του ποιητή, αναγεννήθηκαν μέσα από τα μηνύματα τα ερωτήματα, αλλά όπως καταλαβαίνεις, δεν μου αρέσει να μπαίνω στα πολύ προσωπικά του άλλου, νιώθω παρείσακτος και αδιάκριτος.
 
  4.
Αν δεν είσαι ποιητής ο ίδιος αυτή τη στιγμή, θα ήθελες να ήσουν, μελλοντικά;
Δεν ξέρω, αυτό έρχεται χωρίς να το εκμαιεύσεις, δεν είναι κάτι που μπορείς να έχεις όποτε θες: «αύριο θα γίνω ποιητής»! Μου αρέσει σαν έκφραση όμως και αν γινόταν κάποια στιγμή δεν θα με πείραζε καθόλου. Ίσα ίσα θα ήθελα να δω πως είναι να φτιάχνεις στίχους με τεχνική, διαφορετικά από τα ποιηματάκια με ομοιοκαταληξία που όλοι μας γράφουμε, κυρίως στην εφηβική ηλικία, ή όταν χτυπηθούμε από έρωτα. Κάτι έγραψα – τα έχω εφγκαταλείψω, εκ των υστέρων είδα πως δεν πολυάξιζαν…
 
  5.
Θα μπορούσες να ταυτίσεις, έστω μερικώς, τον εαυτό σου με τον ποιητή της «Εξιστόρησης» και των άλλων ποιημάτων που αναρτήθηκαν;
Με άλλα λόγια, μπορείς να μπεις στο πετσί του ποιητή;
Χμμμ, ταύτιση δεν υπάρχει, νομίζω κινούμαι στο αντίθετο εντελώς άκρο... Δεν θα μπορούσα εύκολα να ταυτιστώ. Όμως μου άρεσε η ευχέρεια με την οποία όλα εξιστορούνται, η λεκτική άνεση στην αντιμετώπιση των καταστάσεων μέσα στις οποίες μπλέκει ο ποιητής (μια και βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα). Θα ήθελα να έχω κάποιες εμπειρίες από αυτές που έζησε ο ποιητής.
 
  6.
Θεωρείς ότι τα ποιήματά μου, γενικά, αξίζουν ευρύτερη διάδοση;
(διευκρίνιση: δεν πρόκειται να σου ζητήσω να κάνεις προώθηση. Η ερώτηση είναι καθαρά αξιολογική).
Γιατί όχι; Δεν γνωρίζω από διάδοση ποιητικών συλλογών, το είπαμε, ούτε να κρίνω μπορώ με μάτι ειδικού. Προσωπικά ό,τι διάβασα μου άρεσε, ναι, αξίζουν ευρύτερη διάδοση!
 
  7.
Έδειξες ή ανέφερες κανένα ποίημά μου σε γνωστό, φίλο, μέσα ή έξω από το διαδίκτυο;
Θα το πρόσθετα αμέσως πιο πάνω, αλλά εδώ ήταν η συγκεκριμένη ερώτηση. Ανέφερα το δικό σου ιστολόγιο σε 2 γνωστούς, ο ένας είναι ο Γρηγόρης που κάνουμε πολύ παρέα εδώ.Ο άλλος διατηρεί κι αυτός ιστολόγιο. Δεν μου είπαν όμως τίποτα ακόμη...
 
Β) Σε σχέση με τον εαυτό μου
 
  8.
Κάπου ανέφερες ότι περιμένεις ακόμα το βασιλόπουλο.
Πώς τον φαντάζεσαι;
Όπως τα βασιλόπουλα, πάνω σε άλογο! Πλάκα κάνω. Δεν τον φαντάζομαι όμως συγκεκριμένα, μπορεί να τύχει κάποιος στο δρόμο και να σκεφτώ: μακάρι να είναι σαν αυτόν. Όμως δεν έχω εικόνα. Το θέμα είναι να μου κάνει κλικ και εξωτερικά και εσωτερικά!
 
  9.
Αντιλαμβάνομαι ότι, μερικώς τουλάχιστο, έχεις αποκαλύψει τις ερωτικές προτιμήσεις σου. Μόνο σε επιλεγμένους γνωστούς σου; μήπως και σε κάποιους συγγενείς; στον κοινωνικό/επαγγελματικό περίγυρο;
Όχι όχι, μόνο σε επιλεγμένα άτομα. Τα πολύ κοντά μου, κυρίως φίλους μου, οι υπόλοιποι αν έχουν καταλάβει κάτι, ας έχουν καταλάβει. Το παίρνω λίγο μοιρολατικά…
 
 10.
Η αλληλογραφία μας τώρα τελευταία, πυκνή κι ενδιαφέρουσα. Λογική η επιθυμία σου να με δείς, να με συναντήσεις; Κι αν τέτοια συνάντηση δεν πραγματοποιείται ποτέ, σημαίνει αυτό χαλάρωση ενδιαφέροντος ή κι αδιαφορία για όποια συνέχεια;
Ναι, λογική η επιθυμία να σε δω. Αλλά δεν θα το επιδίωκα πάση θυσία. Το κακό με τις γνωριμίες αυτές μέσω διαδικτύου είναι ότι επακολουθεί συνήθως η απομυθοποίηση των προσώπων και πραγμάτων. Είσαι το τρίτο άτομο που μιλάω καθημερινά σχεδόν και δεν έχω γνωρίσει από κοντά, ζωντανά. Είναι σαν συζήτηση με έναν εξομολόγο, που τον έχεις δει μόνο στην εξομολόγηση κι αν ποτέ τον συναντήσεις στο δρόμο, κάνεις πως δεν έχετε συνομιλήσει ποτέ! Το ενδιαφέρον μου για σένα δεν νομίζω να χαλαρώσει! Η αργοπορία στην απάντηση των μηνυμάτων δεν έχει σχέση με την έλλειψη ενδιαφέροντος.
 
 11.
ΔΕΝ είμαι το βασιλόπουλο. Αυτό είναι δεδομένο. Πώς όμως με φαντάζεσαι;
Γιατί είναι δεδομένο το ΔΕΝ;
Πώς σε φαντάζομαι, στάσου: μετρίου αναστήματος, μελαχρινό, γεροδεμένο, λίγο μετά τα δεύτερα –άντα, άνετη εμφάνιση, σοβαρή γενική εικόνα προς τα έξω, πονηρό ύφος.
Σε κάλυψα;
 
 
από το ημερολόγιο του Ξενικού/Αλέξη
Πολύ πετυχημένο το ερωτηματολόγιο! Πολύ ελκυστικές οι απαντήσεις του Ευγένη! Μόνο λίγο προς το τέλος μπερδεύεται: «άνετο», «σοβαρό», «πονηρό» είναι έννοιες που αντιστρατεύονται η μία την άλλη, εκτός πια αν με βλέπει έτσι, με καταφανείς αντιθέσεις (και γιατί όχι;).
Τώρα για την ηλικία μου, με φαντάζεται αρχές 40. Αυτός είναι 27. Μεγάλη διαφορά… Αν με φαντάζεται για σύντροφο με τέτοια διαφορά, σημαίνει ότι του αρέσουν οι αρκετά μεγαλύτεροι, ένα σύντροφο με τα πρώτα άσπρα στους κροτάφους… Από την άλλη, μήπως προσδιορίζει την ηλικία μου με βάση τις πολλές εμπειρίες μου, κι όχι απαραιτήτως με βάση τη δική του προτίμηση. Παλαιότερα κάτι έγραψε για ανδρική ομορφιά στα 22-25. Είναι μια ένδειξη, όπως και το «γεροδεμένος», που είναι ξεκάθαρα μια δική του εικασία – πουθενά, ούτε στα ποιήματα, δεν έχω αφήσει νύξη ότι είμαι γεροδεμένος. Ας του δώσω με τη σειρά μου μερικές ενδείξεις, για να βρει μόνος του την ηλικία μου…
 
 
Ξενικός προς Ευγένη
Μικρό και πρόχειρο αντισχόλιο στις απαντήσεις:
 
σημείο 3.
Πολύ χρήσιμη η επισήμανση ότι ένα ποίημα χάνει ένα μέρος της γοητείας του όταν το αναλύουμε με επεξηγήσεις. Στο εξής θα είμαι φειδωλός.
 
σημείο 11.
Στο πώς ΕΙΜΑΙ πραγματικά, μάλλον έπεσες έξω. Κάθισε και δες:
είμαι ψηλός, 1,89μ παρακαλώ.
μελαχρινός από τον Ιούνιο και μετά, και πάλι όχι πάρα πολύ.
μια ζωή αδύνατος, λεπτός, αν και θεωρούμαι δυνατό σκαρί.
στην ηλικία έπεσες τελείως, μα τελείως έξω. Δες και μόνος σου:
το μόνιμο χειμερινό μου ντύσιμο (καθημερινά): φόρμα γυμναστικής.
το μόνιμο καλοκαιρινό: σορτσάκι και ταυτάκι (t-shirt).
πιο "σοβαρό" ντύσιμο μόνο σε σπάνιες περιπτώσεις, όπου κοινωνικά είθισται.
πολύ προσηνής έμφάνιση, πάντα με το χαμόγελο.
πονηρός; τί λες! Μάλλον αφελή με χαρακτηρίζουν.
 
Δεν είμαι όμως το βασιλόπουλο, δεν ανεβαίνω έτσι εύκολα στο άλογο χωρίς πανοπλία. Ιδού το πρόβλημα...
Μού ΑΡΕΣΑΝ οι απαντήσεις σου. Πίστεψέ το.
Σε αγκαλιάζω,
Ξενικός

 

Εξάμηνο μηνυμάτων (4)

Τέταρτη ανάρτηση του χρονικού με τίτλο «Εξάμηνο μηνυμάτων».

Ξενικός (Αλέξης) και Φαρσαλινός (Ευγένης) αλληλογραφούν με αφορμή την ποιητική συλλογή «Εξιστόρηση» του Ξενικού. Εκτός από τα πολλά μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, υπάρχουν και μερικά αποσπάσματα ημερολογίου. Στα ημερολόγια είμαστε ο εαυτός μας, στα μηνύματα προς τους άλλους υποδυόμαστε τον εαυτό μας…
Οι συνέχειες θα αναρτώνται κάθε Τετάρτη και Σάββατο (με το καλό).
 

Εξάμηνο μηνυμάτων (4)

από το ημερολόγιο του Ξενικού/Αλέξη
27 χρονών λοιπόν ο Ευγένης. Ταιριαστό. Πολύ ταιριαστό. Με κάποιες εμπειρίες, αλλά όχι σε πρόσφατο παρελθόν. Μερικές από τις περιγραφές μου τον ερέθισαν. Η ερωτική ποίηση τον συγκινεί. Η ηδονή του γραπτού λόγου. Καί εκεί ταιριάζουμε. Επιφυλακτικός ακόμα. Αν του διηγούμαι περισσότερα πράγματα για τη ζωή μου, θα λιώσει ο πάγος. Δεν αρκούν τα ποιήματα. Πρέπει να του κεντρίσω την περιέργεια με κάτι καινούργιο κάθε μέρα…
Καλοπιάσματα;
 
 
Ξενικός προς Ευγένη
Θυμάμαι μια "περιπέτεια" με κάτι έμπειρα και πολύ ευπαρουσίαστα αγόρια 26 και 29 χρονών, με τους δυό ταυτόχρονα. Ένα τρίγωνο, δηλαδή. Και περάσαμε απίθανα, αν και με εντάσεις που στο τέλος πήραν τα πάνω και διαλυθήκαμε. Η περίπλοκη αυτή σχέση κράτησε κοντά 3 μήνες. 3 μήνες που ήμασταν μαζί καθημερινά. Όταν έληξε, είπα: ποτέ ξανά τρίγωνο, ένιωθα ψυχικά τραυματισμένος. Αλλά το ίδιο καλοκαίρι "έπεσα" σ’ έναν όμορφο 17-χρονο και ζήσαμε μερικούς μήνες σε εξαίρετη αρμονία. Κάθε μέρα βλεπόμασταν. Συνήρθα αμέσως από τα προηγούμενα.
 
Τα αναφέρω αυτά για να κατανοήσεις ότι δεν παίζει ρόλο τόσο η ηλικία, όσο η ομορφιά. Αν, όπως αφήνεις να εννοηθεί, είσαι 27, τότε πολύ πιθανό να είσαι (ακόμα) πολύ ελκυστικός, ρωμαλέος, έμπειρος. Αλλά και να μην είσαι πια τίποτα απ όλα αυτά, με το πνεύμα σου ήδη μέ "κατέκτησες", έγινες το καθημερινό μου ψωμί. Θα λυπάμαι αφάνταστα αν λείπεις από την καθημερινότητά μου, πίστεψέ με.
 
Αν πάλι, και τυχόν, πάει ο νους σου (και είναι πολύ φυσικό) σε πραγματική μεταξύ μας επαφή, όσο επιθυμητή κι αν είναι από τη δική μου πλευρά, μάθε ότι υπάρχουν τεράστια εμπόδια. Είμαι ακόμα βαθιά χωμένος στον άμεμπτο οικογενειακό και κοινωνικό καθωσπρεπισμό - παρά τα φαινόμενα ελευθερίας κι ελευθεριότητας.
 
Αυτά για σήμερα. Ευχαριστώ για τη δυνατότητα που δίνεις, να σου κάνω ερωτήσεις. Αυτές θα προκύψουν. Πρώτα όμως να τελειώσει η "Εξιστόρηση" (πωπω, σε μόλις 3 ώρες!) και να μου πεις τη γνώμη για τα αγγλικά ποιήματα.

Φίλος;

 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλημέρα!
Αχ τι μου κάνεις πρωί πρωί! Μία διαβάζω το τέλος της «Εξιστόρησης», συγχρόνως διαβάζω κι εδώ για τρίγωνα και τετράγωνα και 17χρονα και γυρίζω σαν σβούρα!
 
Ομορφιά... μεγάλο θέμα. Δεν έχω και τόση αυτοπεποίθηση για να σου πω ότι είμαι όμορφος, δεν νομίζω ότι είμαι, δηλαδή από απόψη αθλητικής εμφάνισης. Ούτε και έμπειρος... καθόλου έμπειρος θα έλεγα. Αποφεύγω τα εφήμερα. Μάλλον επειδή περιμένω το βασιλόπουλο, που όπως ξέρουμε, δεν έρχεται όταν τον έχουμε ανάγκη. Ή μάλλον έρχεται μόνο στα παραμύθια.
Για τις φιλοφρονήσεις σου, ευχαριστώ! Με κάνεις να ντρέπομαι! Πραγματικά, αν το καλοσκεφτείς, τώρα τελευταία κάθε μέρα ανταλλάσσουμε απόψεις και τα λέμε!
 
Για ζωντανή επαφή, μου λες ότι είναι πολλά τα εμπόδια.Τί σχέση έχει το ότι είσαι χωμένος στον κοινωνικό καθωσπρεπισμό με το να γνωρίσεις κάποιον; Τόσο «αποκλεισμένος» είσαι;Τα παιδιά που περιγράφεις στα ποιήματά σου, δηλαδή πώς τα γνώρισες; Όλοι μας λίγο πολύ πίσω από ψευτική πρόσοψη κρυβόμαστε...
 
Τελείωσε και η «Εξιστόρηση» και δεν κατάλαβα πότε κιόλας, να σου πω την αλήθεια...
Ό,τι χρειαστείς, ρώτα με!
 
Δεν έχω διαβάσει ακόμη τα αγγλικά... θα τα διαβάσω όμως, και θα σου πω! Μη με παρεξηγείς, θέλω να έχω άνετο χρόνο για να καθίσω να τα διαβάσω!
Καλημέρα!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου  
Για τον «αποκλεισμό» μου: πέρα από δύο συμμαθητές μου (που ευτυχώς βρίσκονται στο εξωτερικό) και του νεαρού της "Εξιστόρησης" (μακριά κι αυτός), ΚΑΝΕΝΑΣ στο συγγενικό ή κοινωνικό περίγυρο δεν γνωρίζει τίποτα για τις ερωτικές προτιμήσεις μου. Αν αυτό δεν λέγεται "καθωσπρεπισμός" προς το υπόλοιπο περιβαλλον μου, τότε τί;
 
(Παρένθεση για τους συμμαθητές μου: σ' όλα τα χρόνια γυμνασίου/λυκείου στην τάξη μου γινόταν το έλα να δεις από ομοφυλοφιλικές τάσεις και πειράγματα. Αποτέλεσμα: όταν αποφοιτήσαμε πάνω από το ένα τρίτο ήταν ομοφυλόφιλοι - μια αναλογία που δεν τη βρίσκεις εύκολα, νομίζω. Στη δική μου περίπτωση δεν υπήρχε πατέρας να με καθοδηγήσει ή να περιορίσει κάπως την ελευθερία μου. Ήμουνα στην τάξη ο φτωχότερος αλλά κι ο πιο ελεύθερος, κι ακόμα - το λέω με ειλικρίνεια - ο πιο κρυφός...).
 
Δεν σπούδασα μετά το λύκειο - δεν υπήρχε η αντικειμενική δυνατότητα (ούτε φροντιστήριο πλησίασα ποτέ). Αλλά είχα (και έχω) πείσμα. Είμαι αυτοδίδακτος σε πολλά.
 
Πώς προσεγγίζω άλλους με ερωτική πρόθεση; Στα ποιήματά μου θα έχεις προσέξει ότι η δράση είναι κυρίως στη διάρκεια του καλοκαιριού. Τόσο απλό είναι: καθημερινά κολυμπάω, πηγαίνω σε κάπως απόμερα μέρη όπου ξέρω ότι συχνάζουν ομοφυλόφιλοι. Το χειμώνα πέφτω σε χειμέρια νάρκη, αν και δεν αποκλείω κάποιους χώρους (στέκια).
 
Και η σοδειά, πλούσια.
 
Συναισθηματικά, μηδέν, φυσικά. Η επιδίωξη ηδονών στο έπακρο, αλλά χωρίς επαύριο. Μόνο στην "Εξιστόρηση" και σε λίγες άλλες περιπέτειες υπήρξε μια σχετική, πολύ σχετική, διάρκεια.
Αυτά. Ελπίζω να σε φώτισα.
Πολλά μένουν ακόμα να αποκαλυφτούν, αρκεί ΕΣΥ να έχεις τη θέληση για συνέχεια.
Με πραγματική φιλική διάθεση,
Ξενικός
 
 
από το ημερολόγιο του Ξενικού/Αλέξη
Το ορφανοτροφείο είναι ένα αγκάθι. Το ίδιο και η ανάδοχη οικογένεια – αν και εκεί είχα υποκατάστατους γονείς κι αδέρφια. Με λίγο εμπλουτισμό μπορώ να εμφανίσω την ανάδοχη οικογένεια σαν πραγματική μου οικογένεια. Αλλά τα χρόνια στο ίδρυμα; Κάποια στιγμή, μοιραία, θα πρέπει να πω του Ευγένη ότι είμαι ορφανός, ότι γονείς δεν γνώριζα. Ούτε συγγενείς. Ότι γι’ αυτό το λόγο απολαμβάνω τόσο μεγάλη ελευθερία. Προς το παρόν ας νομίζει ότι διατηρώ τα γνωστά στεγανά.
Μην πέσω σε αντιθέσεις…
 
 
Ευγένης προς Ξενικό
Ε ναι, όπως το θέτεις δεν μπορώ να πω πως η δική σου κρυφή ζωή είναι πολύ πιο διαφορετική από τη δική μου.
Αυτό με το λύκειο/γυμνάσιο, δεν μου έτυχε. Δεν νομίζω να βγήκαν και πολλοί ομοφυλόφιλοι από την τάξη μας, άντε 2-3 (φαινομενικά) από τους 80 περίπου. Τώρα που το σκέφτομαι, σίγουρα παραπάνω είναι, αλλά δεν φαίνονταν. Γενικότερα, δεν κράτησα επαφή με τα παιδιά της σχολικής μου εποχής, εκτός από 2-3 τα οποία βλέπω συχνά. Ποτέ δεν είχα και πολλούς φίλους.
 
Οι σπουδές ήταν το εισητήριό μου για να φύγω από την επαρχία. Σκοτώθηκα να περάσω κάπου, ευτυχώς μου βγήκε σε καλό πια. Και τώρα έχω φύγει εντελώς από τα όρια του πατρικού, μπορεί να είμαι σε επαρχία αλλά είμαι καλά, σε αξιόλογη πόλη, με λογικό εύρος ελευθερίας. Χωρίς πείσμα και εγωισμό δεν γίνεται να πάει κανείς μπροστά, έτσι προχωράμε...
 
Καλοκαιρινά τα ποιήματα… κατάλαβα τι γίνεται. Ξέρεις, δεν μου αρέσει που διαβάζω ότι βλέπεις σαν "σοδειά" τους εραστές σου. Με κάλυψε η επιδίωξη των ηδονών που διάβασα παρακάτω, αλλά το «χωρίς επαύριο» με πόνεσε. Είναι όμως θέματα που δεν μπορείς να κρίνεις, αφορούν καθαρά προσωπικές επιλογές. Ο καθένας είναι ένας και μοναδικός! Τουλάχιστο περνάς καλά και το χαίρεσαι! Δεν είναι λίγο αυτό! Με φώτισες, δεν μπορώ να πω...
 
Χαίρομαι που σου βγαίνει ποιητικά όλο αυτό! Σκιαγραφεί ένα άτομο που βγάζει συναίσθημα.
Γιατί τονίζεις ότι ΕΓΩ πρέπει να έχω τη θέληση για συνέχεια; Γιατί το λες έτσι; Ούτως ή άλλως, όπως διαπιστώνεις, μιλάμε, επικοινωνούμε. Ό,τι είναι να βγει, θα βγει.
 
Με τι ασχολείσαι;
 
Νάσαι καλά Ξενικέ!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη ακριβέ,
Για τους φίλους μου στην εφηβεία: έναν και μοναδικό είχα. Ως τα 16 αχώριστοι. Συμμαθητές και καθηγητές γνώριζαν ότι είμαστε ένα ζευγάρι που καί στο σχολείο, καί μετά το σχολείο περνούσαμε τη ζωή μας μαζί. Όλες οι ελεύθερες ώρες στο σπίτι του. Οι γονείς του, μόνο που δεν με υιοθέτησαν. Και σαν ουσία: Φιλία με κεφαλαίο Φ.
 
Κι όμως: δεν αποτολμήσαμε ποτέ να εκδηλώσουμε ο ένας στον άλλον ότι επιθυμούσαμε και σαρκική επαφή! Καποια στιγμή, μαλώσαμε (συμβαίνει) και για εβδομάδες δεν κοιταζόμασταν καν. Ε λοιπόν, σ' αυτό το διάστημα ο φίλος μου "τάφτιαξε" ερωτικά μ' εναν άλλο συμμαθητή, τον ομορφότερο της τάξης! Όταν, εβδομάδες μετά, συμφιλιωθήκαμε και μού τα ομολόγησε όλα, ήταν αργά πια. Και εντωμεταξύ η μητέρα μου (κακώς βέβαια) μού ειχε ρητά απαγορέψει να τού κάνω ακόμα παρέα (δεν θυμάμαι πια την αφορμή).
 
Αλλά στενοί φίλοι μείναμε, μέχρι σήμερα. Αυτός βρήκε το θάρρος κι εκδηλώθηκε. Έχει μια σχέση μόνιμη. Όταν τού λέω καμιά φορά ότι κι εγώ, κτλ...κτλ.., μού απαντάει με τετράγωνη λογική ότι θέλει να μείνει πιστός στο σημερινό του σύντροφο και, εξάλλου, μπορεί να είμαστε θαυμάσιοι φίλοι σε πλατωνικό πλαίσιο, τίποτα όμως δεν μας βεβαιώνει ότι θα ήμασταν και θαυμάσιοι εραστές. Κι έχει δίκιο. Φαντάσου να είναι... κοπρολάγνος, ή σαδιστής, ή ξέρω κι εγώ τί - δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε χωριό και θα χαλούσε και η πνευματική φιλία αποπάνω...
 
Για τη λέξη "σοδειά εραστών". Ατυχής έκφραση, ίσως. Αλλά πώς αλλιώς να περιγράφω τυχαίες περιπέτειες χωρίς συνέχεια, σε μια αμμουδιά, σε λιμανάκια, σε άλση, σε στέκια, σε αποχωρητήρια, και βάλε. Ζω κάτι σαν όψιμη, καθυστερημένη ή επιπρόσθετη εφηβεία, θα μπορούσα με τις ώρες να επιδίδομαι σε συνουσία, να εκδίδομαι κυριολεκτικά. Αν δεν ήταν η αίσθηση του μέτρου και το σύνδρομο της κοινωνικής μου θέσης, ποιός ξέρει πού θα βρισκόμουνα τώρα. Ή σε καμιά εξωτική χώρα ή στα θυμαράκια...
Θα καταλαγιάσει ποτέ αυτή η πείνα για σεξ;
 
Με τί ασχολούμαι;
Μέχρι τώρα τα καταφέρνω μια χαρά με τις ξένες γλώσσες (διδαχή, μεταφράσεις).
Ζω λιτά. Προσπαθώ να μη δημιουργήσω περιττές "ανάγκες".
Το ωράριό μου είναι ελεύθερο. Ο ελεύθερος χρόνος μου πολύς αλλά... γεμάτος από γράψιμο, διάβασμα, περιπάτους, κολύμπι, φροντίδα της καθημερινότητας.

Εσύ; υπάλληλος ή επαγγελματίας; σε ποίον τομέα (αν γίνομαι αδιάκριτος, μην απαντάς)

 
Μ΄ ένα αισθησιακό απαλό φιλί στον αυχένα...
Ξενικός
 
 
από το ημερολογιο του Φαρσαλινού/Ευγένη
Πωπωπώ εξελίξεις ο Αλέξης! Κάπου πήρε θάρρος με το παραπάνω από το δικό μου χαιρετισμό «φιλιά!». Και τί εξομολογήσεις! Αυτός τρέχει με 200… Και μ’ αρέσει… Νιώθω ότι παρασύρομαι, ενώ δεν θάπρεπε. Πολύ της περιπέτειας ο άνθρωπος, απ αυτούς που εύκολα τα χαλάνε σε λίγες εβδομάδες. Και λίγο επικίνδυνος. Άκου κει: σε αποχωρητήρια! Την υγεία του δεν τη σκέφτεται;
Πάντως, αυτό το φιλί στον αυχένα… Αναρίγησα…
 
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου, δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε άλλο ένα σύντομο μήνυμα, βραδιάτικα. Έτσι, χωρίς θέμα.
Αλλά με πίσω απ το αυτί ένα φιλί...
Ξενικός
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου (μεσάνυχτα και κάτι, με διαβάζεις;)
Έπεσα πάνω σ' ένα ποίημα που εκφράζει τέλεια καί την εποχή, καί τις καταστάσεις που χτες και σήμερα περιέγραψα (θα το βρεις συνημμένο).
Φιλιά, ξέρεις πού...
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Το ποίημα ανταποκρίνεται σε αυτό που φαντάστηκα κι εγώ...
Φιλιά... δεν ξέρω πού... καλύτερα να μην ξέρω... εκεί που λέει το προηγούμενο μήνυμα βασικά...
Καληνύχτα!
Φιλιά!
 
Ξενικός προς Ευγένη
Έλα τώρα, μη μου πεις ότι θα αποτραβιόσουνα αν σού έδινα ένα αισθησιακό απαλό φιλί στον αυχένα! Θα έχεις καταλάβει μέχρι τώρα ότι εκφράζομαι (και συμπεριφέρομαι κατά περίπτωση) με τρόπο όχι ιδιαίτερα συμβατικό. Εκεί που εσύ λες: φιλιά! - ευπρόσδεκτα βεβαιότατα! - εγώ προσδιορίζω λίγο το φιλί, καλοπροαίρετα και με σκοπό ν' αρέσει. Δεν σού άρεσε; Προτιμάς το κάπως αόριστο;
Καληνύχτα!
Ξενικός
 
Ξενικός προς Ευγένη
Αναγκαία διευκρίνιση: το χτεσινό ποίημα ΔΕΝ είχε αποδέκτη το νεαρό της "Εξιστόρησης". Πρόκειται για μια φιλική σχέση που αναπτύχθηκε όταν κι εγώ ήμουνα ακόμα έφηβος (ώριμος έφηβος, άντε ενήλικος). Το ποίημα αυτό το παραθέτω για να τονίσω πόσο εύκολα οι νεαροί έφηβοι προσεγγίζουν ένα λίγο μεγαλύτερο. Το τραγικό, βέβαια, ήταν πως έχασα την ευκαιρία για "προχωρημένη" επαφή. Φοβόμουνα τότε. Όχι τη στάση του αγοριού. Φοβόμουνα μη μαθευτεί παραέξω. Για ένα διάστημα αρκετών μηνών ήμασταν πολύ καλοί, πραγματικά πολυ καλοί φίλοι (κάθε σαββατοκύριακο μαζί, αλλά και καθημερινές εδώ κι εκεί). Στο σπίτι του ήμουνα πολύ ευπρόσδεκτος.
Μέχρι και σήμερα διατηρούμε χαλαρή επαφή.
 
Βλέπεις, Ευγένη, κάθε ποίημα κι ένα βίωμα. Δεν είμαι ο "κλασικός" ποιητής που περιγράφει πουλάκια και λουλούδια. Την ψυχή μου ξεγυμνώνω στα ποιήματά μου...
 
Μ' ένα χάδι στα μαλλιά σου (σ' αρέσει;)
Ξενικός
 
Ξενικός προς Ευγένη
Ευγένη μου,
Σε προηγούμενο μήνυμά σου είχες πει ότι μπορώ να σου κάνω ερωτήσεις (αδιάκριτες και μη).
Συνημμένα θα βρεις μερικές ερωτήσεις.
Οι απαντήσεις με την ησυχία σου, κι άν νιώθεις ότι αξίζει. Το ότι κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα, μη σε επηρεάζει.
Μ' ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο,
Ξενικός
 
Ευγένης προς Ξενικό
Καλησπέρα!
Φιλία με κεφαλαίο Φ δεν είχα μέχρι τα 20, εκτός από μια μακρινή ξαδέρφη μου, που είμαστε μαζί από μικρά και είμαστε κολλητοί!

Πολύ ωραίο το ποίημα. Τέτοιες καταστάσεις με πειρασμούς που τους προκαλούν τόσο νεαρά άτομα, εγώ δεν έτυχε να ζήσω. Πολύ άμεσος ο στίχος… Αφού δεν τολμήσατε, όλα άλλαξαν, δεν πειράζει όμως, κάθε εμπόδιο για καλό που λένε. Μείνατε φίλοι και ίσως καλύτερα έτσι... Η μοίρα παίζει το ρόλο της.

 
Δεν ξέρω αν θα καταλαγιάσει η πείνα για σεξ. Πού να ξέρω, άλλωστε, πού τοποθετεί ο καθένας τον κορεσμό. Η αίσθηση του μέτρου μετράει στα προτερήματα!
 
Μια χαρά την περνάς, ζεις λιτά και το απολαμβάνεις! Δεν είναι λίγο αυτό! Όλο δημιουργούμε ανάγκες και δεν μπορούμε να τις καλύψουμε! Άρχισες τα μπάνια; Είσαι και χειμερινός; Στις ξένες γλώσσες αυτοδίδακτος;
 
Εγώ, ναι δημόσιος υπάλληλος στον τομέα της γεωργίας. Ξέρω ότι δεν σε κάλυψα αλλά ας μείνουμε σε αυτό. Γενικότερα, στον ελεύθερο χρόνο μου, περιποιούμαι ένα μικρό κήπο στην άκρη της πόλης, περπατάω αρκετά, τακτικά είμαι σε μια παρέα για καφέ, βλέπω ταινίες, ακούω μουσική... Περνάω αρκετές ώρες μόνος μου, δεν με χαλάει όμως! Ακόμη!
 
Δεν νομίζω να μπορούσα ποτέ να γράψω ποιήματα που να άξιζαν, δεν μου βγαίνει, προτιμώ τον πεζό λόγο για έκφραση. Ξεγυμνώνεσαι και ξεθυμαίνεις κατά κάποιον τρόπο, είναι κι αυτό μια άμυνα, ένας τρόπος να νιώθεις καλύτερα...
 
Φιλί στον αυχένα, χάδι στα μαλλιά.
Δεν μου αρέσει να μου πειράζουν τα μαλλιά... Όσο για τα φιλιά και τον προσδιορισμό, δεν με πειράζει, άλλωστε είναι μόνο στην οθόνη, η προστασία της απόστασης! Γιατί να μην αποτραβιόμουν; Δεν σε ξέρω καν!
 
Είδα τις ερωτήσεις, αύριο θα τις απαντήσω σε κάνα διάλειμμα στη δουλειά, υπομονή λοιπόν για τις απαντήσεις!
Σε αυτό το μήνυμα σου απαντάω σε πολλά ξεχωριστά μηνύματα που είχα για απάντηση προς εσένα, μπερδεύτηκα με τα τόσα! Είναι και αργά και νυστάζω κιόλας.

Φιλικό χτύπημα στον ώμο και από μένα! Πάω για νάνι γιατί νυστάζω!

Καλό βράδυ! Όνειρα βλέπεις στον ύπνο σου;
Φιλιά!