Τόπος

ΘΕΣΣΑΛΙΑ

μ' ένα λιγνό αγόρι

για ώρα περπατήσαμε να κρυφτούμε

σε τόπο ατέλειωτο, χωράφια.

και πέσαμε σε στεγνό χανδάκι, αναμμένοι,

όπου τα χάδια μας αφή χώματος,

τα στυφά φιλιά μας γεύση χώματος,

η ανάσα μας μυρουδιά χώματος.

αλλά πλατιά σαν τον ουρανό σου,

Θεσσαλία, βαθιά τα ξεσπάσματα ηδονής:

του αγοριού η οργή σαν ήλιος θερισμού

μέσα μου να οργώνει, να οργώνει,

και σαν άνθος να σκάει!

ΑΜΦΙΛΟΧΙΑ

κι ως τον ώμο του γυμνά

στην πρώιμη άνοιξη:

αχ τα χέρια του αυτά

του νεαρού εργάτη, τα σκληρά, τα μυώδη,

τα ωραία!

πρώτη μου εικόνα της Αμφιλοχίας,

αποτυπωμένη σα λαχτάρα να ξαναβρώ

τον περαστικό νεαρό στην παραλία,

λαχτάρα να χαϊδεύω τα χέρια του, τον ώμο,

ένα σώμα υποσχέσεων!

λαχτάρα για

νύχτες ζωηρές ηδονών

ως το ήσυχο χάραμα στον Αμβρακικό.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Συνεχίζεται και σήμερα η παράθεση ποιημάτων με γεωγραφικό προσδιορισμό. Εμπειρίες σύντομες, αλλά τόσο έντονα αποτυπωμένες στη μνήμη.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

Τόπος

ΚΟΛΩΝΑΚΙ

τοποθετήσαμε με προσοχή

ω με τί προσοχή

λέξεις πολιτισμένες στην κόψη του μαχαιριού.

κακολογήσαμε συγκαταβατικά φίλους κι εχθρούς.

καταστήσαμε την ασέλγεια αρετή,

την ειρωνεία δείγμα στοχασμού,

τη διαστροφή φιλία.

εύκολη η ζωή

όταν πίσω απ το ποτήρι κρύβεσαι με άνεση,

κρύβεσαι με την άνεση της αρχοντιάς

που τρέμει εκείνη την άγρια ηδονή

όταν ξεσπάει για να χαθεί μες απ τα χέρια σου.

ανεπανόρθωτα,

επειδή ήσουνα ξανά και ξανά ανειλικρινής.

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΧΑΜΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

πέντε χαμένα ποιήματα

χάσκουν στο χαρτί,

άδειες από τίτλο γραμμές

σε γεμάτη σελίδα

με πυκνές ημερομηνίες κι αναφορές.

έναν τίτλο βέβαια συγκρατώ,

αμυδρά μια περιγραφή αμμουδιάς στην Κύθνο,

δάφνες, κι αγόρια μεγάλα

να παίζουν, να παλεύουν, να φωνάζουν,

εδώ εκεί να τρέχουν,

κι αργότερα η αποχώρησή τους με το ηλιοβασίλεμα.

αλλά οι στίχοι χάθηκαν.

το μεγαλύτερο αγόρι πάντως

δεν έφυγε με τους άλλους.

γιατί βαθιά στη μνήμη μου

ευλαβικά κρατάω, και τώρα ακόμα σαν

κατάσαρκα, τη δύναμή του,

τη βαθιά και των δυό, σαν οργή στην κορύφωση,

εκρέουσα ηδονή.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Συνεχίζεται και σήμερα η παράθεση ποιημάτων με γεωγραφικό προσδιορισμό. Εμπειρίες σύντομες, αλλά τόσο έντονα αποτυπωμένες στη μνήμη.

Μόνο έμμεσα ο γεωγραφικός χώρος παίζει κάποιο ρόλο σ’ αυτά τα δύο ποιήματα.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

Τόπος

Τ’ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΗ ΣΕΡΙΦΟ

ήταν να ανεβώ στη Χώρα,

να βρώ γαλήνη στη σιωπή των δροσερών στενών,

στην ανώνυμη τέχνη λευκών όγκων και τοίχων

απέναντι στην ανεμώδη απέραντη θάλασσα.

οι αμμουδιές, οι άγραφοι κολπίσκοι, έξι μέρες

με κράτησαν εδώ κάτω αιχμάλωτο αυτόμολο

του επόμενου

και του επόμενου

και του επόμενου αγοριού.

λιτό ένα δωμάτιο στο λιμάνι

τα είδε όλα, στο ημίφως ηδονές υγρές ζεστού μεσημεριού,

τις νύχτες πιο αχαλίνωτο, πιο σκοτεινό το πάθος,

στον ήλιο το πρωί, δροσερά

οι συνευρέσεις με ξένα παλικάρια μοναχικά,

μα στον υπνόσακκο, μα σ’ ολογλάφυρα νερά,

κι ευγνώμων ποιητής σε ώρα αποχαδιού

να εξυμνώ νησί και σώματα και μέρα !

ψηλά η Χώρα απόμακρη,

το άγος της Μέδουσας αθέλητα θυμάται

και σιωπηρά επεύχεται ελευθερία κι ομορφιά

στις σπονδές, αρχαίω τω τρόπω.

ΜΗΘΥΜΝΑ

οι στέγες όλες

προσκυνούσαν με αγχομαχητά

την κορυφή.

ο άρχοντας και ο πολύς λαός

να έσμιξαν ποτέ;

χωρίς φρουρά

χωρίς τελετουργίες;

ρωτάω τους δυό συντρόφους μου νεαρούς

- νέοι πολύ, υπέρ το δέον νέοι,

παιδιά μεταναστών και πρόθυμα

για κάθε τί

που θα παρέτεινε για δυό τρεις μέρες

την παραμονή τους στο νησί –

αν ήσουν άρχοντας εσύ

μ’ ένα στρατιώτη δίπλα σου

θα χάιδευες εμάς;

οι εποχές πώς άλλαξαν,

η ώρα πώς περνάει:

πρωί όπως τους διάλεξα

σαν άρχοντας μιλούσα.

τώρα το απομεσήμερο, μετά την πρώτη μέθη,

με ειρωνία η απάντηση στην άστοχη ερώτηση.

κι απόψε η αυθάδεια, το ξέρω,

θα σκιάσει και των δυό την ομορφιά.

θα χαίρομαι ανήσυχα την ηδονή

κι αν αύριο δεν διαλύσω την παρέα

μπορεί και να παιχτεί

της ιστορίας το γνωστό αιώνιο δράμα

του προδομένου άρχοντα

και του όχλου…

τί λες κι εσύ, Σαπφώ;

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Συνεχίζεται και σήμερα η παράθεση ποιημάτων με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό. Εμπειρίες σύντομες, αλλά τόσο έντονα αποτυπωμένες στη μνήμη.

Καί στα δύο ποιήματα, καθαρή αναφορά σε μυθολογικά/ιστορικά στοιχεία.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

Τόπος

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΘΗΡΑ, το αγόρι

λάβα εδώ δεν έτρεξε.

αριστερά-δεξιά – και πόσο κάτω, σαν ο ίλιγγος

να μη μετράει την κατάδυση των ματιών –

οι μαύρες αμμουδιές του κόσμου

των γυμνών…

πόσο μόνος, πόσο τρωτός

ο νέος που εδώ πέρα ανηφορίζει χωρίς σύντροφο

παρέα.

κι αν θυμάται ονόματα επιγραφών,

αν ξέρει αρχαία,

διπλός ο πόνος, πιο άδεια η πόλη

- αν ήταν, αν ήτανε πόλη ποτέ

αυτό το στρατόπεδο του γαλάζιου όπου νειάτα και κάλλος…

λάβα εδώ δεν έτρεξε.

αγόρι του διπλανού νησιού

μην ντρέπεσαι που θέλησες με μάτια δειλά

να βρεις την επαλήθευση,

αυτά που τάχα αδιάφορος

με ψεύτικο σαρκασμό – ω ναι, το ψεύτικο! –

αυτός που για φίλο επέλεξες,

σου είπε για τη Θήρα,

για αρχαία ήθη, αρχαία δρώμενα

και δίψασες όσο ηφαιστειοπληγής

δεν δίψασε ποτέ!

ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΘΗΡΑ, η περιήγηση

και νάτος πάλι:

από πάνω γυμνός, με την άκρα ομορφιά των αυτόφωτων μυών,

κορμί εφήβου γυαλιστερό, στο φθόνο του ήλιου άφοβος,

οι κνήμες του μάρμαρο παριανό,

εδώ ψηλά στα δύσβατα μόλις με προσπέρασε.

θα είδε πως απομονώθηκα,

πως μελετούσα θεμέλια και γκρεμούς

στοχαστικότερα από τους άλλους,

και πως ήδη από χαμηλά στην είσοδο

με μάτι άπληστο τον αποκοίταζα,

με βλέμμα προσδοκίας.

προσεκτικά βαδίζει.

πλαγιοπαρατηρεί αρμούς, γωνιές και αποκλίσεις,

κλεφτά μάλλον κι εμένα, το διστακτικό μου βήμα τώρα πίσω του.

κι εδώ στο τοις φίλοις χώρο της Ελλάδας το κατεξοχήν

τω φίλω αφοσιώνομαι, και τούτος ο περίγυρος

που χρόνια σαν πολιτεία ιδανική λογίζω

– ιδανικών ηδονών γαρ τόπος! -

στο καύμα του ήλιου διαλύεται

και μένει αυτός:

οι ώμοι, η πλάτη αυτή, πόσα μάτια, πόσα χάδια έχει σηκώσει

ανέμελα, εν αγνοία;

προσεκτικά βαδίζει.

από τη Θήρα των Σπαρτιατών, τη Θήρα των Πτολεμαίων,

ελάχιστα βλέπω πια, τίποτα.

να δεις που και την Οικία του Φαλλού θα χάσω

- τόση, τόση σ’ εκείνον όλη μου η προσοχή.

στο θέατρο, στο άνω διάζωμα, δίπλα-δίπλα σιωπούμε.

αχ, αν εδώ βρω ευφράδεια ρήτορα,

μαγεία ηθοποιού,

θα τον κατακτήσω, ναι, θα κατηφορίσουμε

ριψοκίνδυνα βιαστικά κερκίδες που κάποτε ήταν,

θα εξαφανιστούμε σε παρασκήνια που κι αυτά κάποτε ήταν,

κάτω αριστερά, όπου πυκνά τα πεύκα,

και τέσσερα χέρια, δυό σώματα εν καμίνω

θα παίξουν πειστικά ένα έργο

παλιό σαν την εφηβική ηλικία των αγοριών,

παλιό σαν τη λέξη ηδονή

σε γλώσσες στρατιωτών πανάρχαιες, ερειπωμένες…

αλλά ενώ από ηδονικά οράματα είχα καθηλωθεί

- ήλιος και στύση ένα -

εκείνος αλλού προχώρησε και

μόνος στέκομαι σε θέατρο άδειο θεατής.

θεατής.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Τόπος

ΚΟΡΙΝΘΟΣ

δεν γίνεται να μη σηκώνουμε

το βλέμμα στον Ακροκόρινθο

σε κάθε πέντε βήματα.

δεν γίνεται να μη σκεφτόμαστε

εταίρες και νέους, νέους με το νου

στην εβδομαδιαία ανάβαση.

δεν γίνεται να μη θαυμάζουμε

κάτω τον Κορινθιακό, και πάλι νέους

να σκεφτόμαστε, στη θάλασσα

με τους νέους παιχνίδια πονηρά.

δεν γίνεται να μη ρωτάμε τα μάρμαρα

τα μύρια όσα των καιρών,

και το χαμόγελο-αίνιγμα νεαρού επισκέπτη

απέναντι

όλα να τα λέει.

ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΝΤΙΝΕΙΑΣ

καθόταν στις κερκίδες στα δεξιά.

τον είχα ακολουθήσει από το δρόμο,

σ’ αρκετή απόσταση, θαυμάζοντάς του

το βήμα ελαστικό, τη λεπτή μέση,

την ανεμελιά στο ντύσιμο, τον αέρα στα μαλλιά,

το μελαχροινό το σβέρκο

κάτω από ήλιο ανοιξιοκαλοκαιριού.

το θέατρο έρημο σε τόπο έρημο.

καθόταν στις κερκίδες στα δεξιά,

ακίνητος για όση ώρα περπατούσα μες στο χώρο,

εξετάζοντας, σαν ειδικός να ήμουνα,

αργά, και πιό αργά στο τέλος,

την κάθε λεπτομέρεια,

και κάθε πεντε βήματα, το βλέμμα μου

γύριζε δειλά σ’ αυτόν.

ακίνητος εκείνος πάντα,

τους δυνατούς αγκώνες στα γυμνά του γόνατα,

σε συλλογή απόμακρη.

ούτε περνώντας πολύ κοντά του, με χτυποκάρδι

εφηβικό, δεν σήκωσε το σγουρό κεφάλι

- ή μήπως η ματιά του

αναμετρούσε κρυφά τους ώμους μου, την πλάτη, τους μηρούς,

κι ανύποπτος εγώ ;

κάθισα στ’ αριστερά, αμήχανα,

κι απανωτές εικόνες γέμισαν το θέατρο :

το πώς θα τον πλησίαζα,

το πώς θα αντιδρούσε, με ποιά κίνηση χεριών,

τα πρώτα μας χαμόγελα, δυό πύρινα μάτια,

τη βέβαιη ανταπόκριση,

την έξοδό μας, πια μαζί.

κι αγχώδες το ερώτημα :

πού θα πάμε, άδενδρο το μέρος,

μακριά οι πλαγιές, χωράφια ένα γύρο.

πού θα πάμε ; πίσω στον απέναντι παράταιρο ναό ;

και ξαφνικά το όνειρο σπάει,

ήδη με δρασκελιά ταχειά, κι αλλού πηδώντας,

διατρέχει το άνω διάζωμα – ό,τι απέμεινε – όλο,

κοιτάζοντας μακριά,

κι από την άκρη κατεβαίνει στο κέντρο της ηλιόθετης ορχήστρας

όπου

με το νεανικό, πιο νεανικό ακόμα απ’ ο,τι περίμενα πρόσωπο

στραμμένο επίμονα σ’ εμένα,

με αλαζονικό χαμόγελο

τελετουργικά αργά αρχίζει να γδύνεται…

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Σε αντίθεση με τα 4 χτεσινά ποιήματα, όπου περιγράφεται η ολοκλήρωση του έρωτα σε 4 διαφορετικά νησιά των Κυκλάδων, τα σημερινά δύο ποιήματα (πάλι όμως με γεωγραφικό προσδιορισμό : Κόρινθος, Μαντίνεια) περιορίζονται στα πρώτα σκιρτήματα που εκδηλώνουν δύο νέοι άνδρες σε τυχαία συνάντηση, σκιρτήματα που θα οδηγήσουν, αναπόφευκτα μάλλον, σε γνωριμία και «ό,τι προκύψει»...

Θαυμάσιες αναμνήσεις !

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

Κυκλάδες

ΑΠΟ ΝΗΣΙ ΣΕ ΝΗΣΙ 

στη Σύρο

μ' ένα στρατιώτη

έκανα παρέα δυό βραδιές.

σ' ένα δωμάτιο με πρόσωπο

νεοκλασικό,

που στα γυμνά μας μέλη τα ηλιοτροπικά

αταίριαστο...

φιλιά με μισοσκότεινες γύρω γύψινες διακοσμήσεις,

και πόσο ατέλειωτο το ύψος του τοίχου

όταν ξαπλωμένοι ανοίγαμε τα μάτια

ερευνητικά για νέα αρχή.

δυό βραδιές

συμβατικά χαρήκαμε ο ένας τον άλλον,

συμμετρικά,

αλλά ο νούς μου

στο φώς το γυμνό, στο εξάκτινο φώς στα μαλλιά

του έφηβου σταφυλοδρόμου της Θήρας

έτρεχε...

ΚΕΡΟΣ

ασκητές του καλοκαιριού

με υπνόσακκο, νερό και τρόφιμα ελάχιστα

φτάσαμε στην Κέρο το γαλάζιο βουνό.

τ' απόγευμα έσβηνε, μιλούσαμε δυνατά

στη μοναξιά μας.

λέγαμε, ξαναλέγαμε όσα για αρχαίους κατοίκους

είχαμε διαβάσει, για σχήματα γεωμετρικά

για τα είδωλα τα ειδώλια,

κι όσα άγραφα, με το νού μας:

αρχαίων αγοριών την ομορφιά, τον έρωτά τους,

κρυφά θα σμίγανε στην ίδια αυτή μικροαμμουδιά

στην Κέρο το γαλάζιο βουνό.

με την έπαρση ξεχάστηκε ο φόβος ο παρασκηνιακός,

και στο ηλιοβασίλεμα

ψίθυρος πια η φωνή μας, οι λέξεις αραιές.

μια ηρεμία σαν μύρο, ηδονική, είχε απλωθεί.

ηρεμία τόση

που μόλις με τα πρώτα αστέρια,

και σαν με λύπη για κάτι που αμετάκλητα χάθηκε,

ενώσαμε τα χέρια μας, κοιταχτήκαμε στα μάτια

με στοργή πιο πολύ παρά με πόθο,

κι αφεθήκαμε...

νέοι ασκητές του καλοκαιριού,

στην Κέρο, το γαλάζιο βουνό.

ΝΑΞΟΣ 

στη Νάξο του Απόλλωνα, στη Νάξο του Δία,

στη Νάξο των κέδρων της ερημιάς,

εσένα βρήκα, τον άγνωστο, Μάιο μήνα,

το στρατιώτη που μόλις απολύθηκε,

το νέο άνδρα με τα σχέδια τα πολλά

για καλοκαίρια ξέφρενα, χειμώνες στην Αθήνα.

- εσένα βρήκα, κι όλο νοτιότερα τα βήματά μας

κυνηγούσανε τον ήλιο

για άμμο πιο ζεστή απ τη φωτιά των χεριών μας,

για φως πιο δυνατό απ το φως των ματιών μας,

για ηδονή πιο πυκνή

από δυό κούρων σώματα.

ΔΟΝΟΥΣΑ

μικρό και μακρινό νησί,

ποιό άγαλμα εφήβου ξεχασμένο

ζωντάνεψε εδώ χτες;

στο γυμνό, κατάγυμνο μαρμάρινο ακρωτήρι

στήσαμε βακχικό χορό.

το σύμπαν απόν, η Νάξος ανήμπορη, μακριά.

καλέσαμε γεύσεις αναιδούς ηδονής

που με τον ήλιο άδολο τάχα σύμμαχο

μας εξουθένωσαν.

αλλά η νύχτα, στο δωμάτιο από γαλάζιο και λευκό,

χάδια έφεύρε κι άλλα, οίστρο μυστηριακό,

και μόνο προς το ξημέρωμα

δοθήκαμε στον ύπνο, ένα σώμα,

στ' αποβατευμένα σεντόνια δυό σατύρων σκιά.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Σήμερα, τέσσερα ποιήματα που η υπόθεσή τους ξετυλίγεται στα νησιά των Κυκλάδων. Το περιβάλλον έντονα ερωτικό. Κανένας δισταγμός, κανένα εμπόδιο στην ολοκλήρωση.

4 ποιήματα που τα θεωρώ από τα καλύτερά μου...

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

ΘΟΡΙΚΟ

με ένα ασημένιο νόμισμα

πληρώνω την παράσταση.

ελάτε δούλοι εσείς, γίνετε ηθοποιοί,

δείξτε μου τις Νεφέλες.

να θυμηθώ τί λέγανε για τη διαφθορά.

πώς τα κατάφερνε ο Σωκράτης

με ελεύθερους κι ωραίους νέους ανέξοδα.

εσύ, αγόρι μου, μείνε δίπλα μου.

η νύχτα τελειώνει,

και με αυτήν η μοναχική ολονυχτία

στις κερκίδες, περιμένοντας σε

αγόρι, από το Λάυριο.

ΛΑΥΡΙΟ

νεολαία και νεοκλασικά

εναλλάσσονται

σε αργή κίνηση.

σ' αυτή την πόλη που πεθαίνει

για πολλοστή φορά,

τα πάντα μου προσφέρονται, σκέφτηκα:

παρθένες ηδονές,

αποδιωγμό συστολής,

επιλογές, υποταγή.

αλλά γρήγορα οι ρόλοι αλλάζουν,

το αγόρι αυτό σε μία ώρα μέσα

ανδρώθηκε.

το όχι του, με συστολή το είπε,

σαν να ντρεπόταν να χαρεί κι άλλο

τις νέες του αισθήσεις, ηδονές άλλου είδους.

και νιώθω ανήμπορος με το όχι του να αιωρείται

σε κάθε μου χάδι, σε κάθε φιλί.

απότομα το αρχοντικό που καταφύγαμε

γίνεται ερείπιο,

το δωμάτιο που πλαγιάσαμε

μια απειλή σεισμού.

κι όμως στα μάτια του η λαγνεία καίει.

το σώμα του γυμνό

- ένας ύμνος στο Μύρωνα -

δικό μου γίνεται, δικό μου απελπιστικά !

όταν πω ναί στη δική μου υποταγή,

όταν τούτη την άχρονη ώρα

έφηβος τον έφηβο

καλεί...

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Σήμερα, 2 ποιήματα που έχουν, γεωγραφικά, τον ίδιο προσδιορισμό : τη νότια άκρη της Αττικής.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.