Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Με αφορμή μια αμμουδιά…


Εδώ και μέρες υποσχέθηκα ένα ποίημα σ’ αυτόν που θάβρισκε ποια είναι η αμμουδιά στις φωτογραφίες της 10ης Ιουλίου 2012. Ο Μάριος από το sureaboutnow.blogspot.com δεν το βρήκε αλλά έπεσε κοντά. Εκείνος μού όρισε το θέμα του ποιήματος.


ΚΑΤΑΦΩΤΗ ΝΥΧΤΑ
περιπλανώμενος από νησί σε νησί,
άγνωστη, ακραία ηδονή κυνηγούσε,
έφηβος, δεκαέξι με τη βία, δεκαεφτά κι αν έλεγε.
στο πλοίο, ψηλά, επίμονα σε ήλιο κι αέρα
διάλογο του χτίσαμε, δίχτυ όλο στενότερο,
- μια νύχτα δυό, λογάριαζε, θα γύριζε μετά.-
στην αποβίβαση ανένδοιαστα έκλεισε η αναιδής συναλλαγή.
κι αμέσως βρέθηκε το τρίκλινο,
στα υψώματα, με θέα.
 
αλλά στην πρώτη αφή, σαν δροσερό ανάγλυφο
η ομορφιά του νεαρού έκανε το σκοτεινό δωμάτιο ανάκτορο!
κλίνη βασιλική το άχαρο κρεβάτι!
πέσαμε πάνω του να πιούμε, να πιούμε,
του Δία ηδονή να πιούμε αναίσχυντα
όλο το απόγευμα, γροθιά σωμάτων,
αλυσίδα αισθήσεων και γεύσεων,
κλοιός, που τα όνειρά μας τα απώτατα
θα εξόρκιζαν με συστολή…
 
νύχτα σηκώθηκα,
με προσοχή, μην τους ξυπνήσω, άνοιξα το παράθυρο,
τα ξύλινα φύλλα - φύλακες μυστικών, ω τόσων μυστικών! -
κι έπεσα βήματα πίσω σαν όρμησε η νύχτα στο δωμάτιο,
επέλαση κατάφωτη! αλαλαγμοί!
τα πυροτεχνήματα οργασμός!
η Χώρα κάτω ένα πάλλον άνθος από ήχους και φώς!
και μέσα στο σύμπαν αστείρευτος εγώ! δεκαεξάχρονος ξανά!
 
τέτοια αποκάλυψη, τόση ελευθερία, σκέφτηκα,
ξέχειλο το ποτήρι.



Κάτι το ότι είχα αποφασίσει να μη συνεχίσω να εκφράζομαι με λόγο ποιητικό, κάτι τα στενά περιθώρια χρόνου, κάτι το θέμα, που στην αρχή μου φάνηκε δύσκολο, κάτι ο καύσωνας, κάτι η… Τουρκοκρατία – ναι, για όλα φταίει ακόμα η Τουρκοκρατία, κλασική επωδός, νιώθω ότι το ποίημα δεν είναι από τα καλύτερά μου. Αλλά αυτό μπορούμε να το θεραπεύσουμε:
Όσοι θέλουν, ας το ανασκευάσουν, ας το κάνουν αγνώριστο εν ανάγκη. Θα είναι ένα ενδιαφέρον πείραμα! Μείνετε όμως στο θέμα!


Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Εικόνες καλοκαιριού - μα τί έγινε σ' εκείνη την αμμουδιά ;



Συνέχεια στη χτεσινή ανάρτηση, ξαναδημοσιεύω ένα ποίημα που αναφέρεται σ' ένα μικρό αλλά πραγματικό συμβάν στη συγκεκριμένη αμμουδιά, πέρσι, τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού. Το ποίημα σηματοδοτεί ένα πρώτο, ανεπαίσθητο εκείνη την ώρα, ράγισμα στη σχέση του Ξενικού με το σύντροφό του. Πρωτοαναρτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2011.

"Απιστίες" με το μάτι, που εξελίσσονται σε απιστίες με το νου. Και η πιο τέλεια σχέση εμφανίζει τέτοιες φάσεις. Η επιθυμία ξυπνά με κάθε αφορμή...


ΚΟΛΥΜΠΙ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
 
σε ανόρεχτο ήρεμο πρόσθιο κατά μήκος της αμμουδιάς
ψυχρή τη θάλασσα δεν τη χαίρομαι.
ερημιά ένα γύρω.
τα πεύκα με σκιά μεγάλη μετράνε τέλος εποχής.
μα επίμονος ο ήλιος
καλοκαίρι φωνάζει,
κι από σπίτι σαν έρημο,
έφηβο θεό καλεί – γυμνό στην πόρτα το αγόρι,
ένα εσώρουχο λευκό τεντωμένο
για έρωτες, αναπάντεχα...
έχασα το ρυθμό μου, κύμα ανύπαρκτο χτυπώ,
κι αλμυρή τη γεύση η ανάσα πασχίζει για αέρα
ηλιόστακτο.
 
να βγω; να πλησιάσω;
 
ξαναμπήκε το αγόρι, να βγαίνω δεν ωφελεί.
κι όμως άμμο πατάω, ίσα στο στήθος το νερό,
οι θηλές σκληρές, αψύ το πέος.
βήμα βήμα άμμο ρηχή πατάω.
 
κι απέναντι με θόρυβο ένα παράθυρο ανοίγει:
το αγόρι πάλι, από παράθυρο πλαισιωμένο
σα ζωγραφιά γυμνού
 
να με κοιτάζει, να χαμογελάει...



Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

Εικόνες καλοκαιριού - με αφορμή μια αμμουδιά...

Στις 10 Ιουλίου 2012 αναρτήθηκαν 4 φωτογραφίες μιας αμμουδιάς.
Στις 17 Ιουλίου, η αμμουδιά αυτή "ταυτοποιήθηκε": βρίσκεται ανάμεσα στο Λουτρόπυργο και το Μεγάλο Πεύκο, κοντά στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου.

Το ποίημα που ακολουθεί έχει σχέση με την ευρύτερη περιοχή. Πρωτοαναρτήθηκε πέρσι το Μάρτιο. Ανήκει στα λεγόμενα εφηβικά μου ποιήματα "της φιλίας" - δεν έχει μπει ακόμα σε συγκεκριμένη συλλογή.


ΛΟΥΤΡΟΠΥΡΓΟΣ
 
θαλασσοπαρμένοι,
παιδιά του θεού ακόμα,
ανηφορήσαμε το λόφο για το άσπρο εξωκλήσι.
δαφνοστόλιστες οι σκέψεις μας, τρέχαν αλλού.
κι όταν στο προαύλιο
αντικρύσαμε τα ίδια κυπαρίσσια,
τους ίδιους άσπρους τοίχους,
την ίδια θάλασσα,
σιωπηρά αποδεχτήκαμε,
πως ούτε σήμερα θα δείξουμε υπέρμετρη χαρά,
πως ούτε σήμερα ανοίγουμε το μαγικό κουτί
την καρδιά μας ο ένας στον άλλον.


Αύριο θα αναρτήσω κι άλλο ποίημα, γραμμένο με αφορμή ένα πραγματικό περιστατικό στην ίδια την αμμουδιά που αναφέρω παραπάνω - πιο κοντά δεν γίνεται!

Και μέσα στο σαββατοκύριακο θα αναρτήσω το ποίημα-έπαθλο με το θέμα που μου ζήτησε ο Μάριος από το sureaboutnow.blogspot.gr




Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Εικόνες καλοκαιριού - πού είναι αυτή η αμμουδιά ;

Οι φωτογραφίες στην προηγούμενη ανάρτηση (10.7.2012) ποιά αμμουδιά απεικόνιζαν;

Ο Μάριος από το sureaboutnow.blogspot.gr έπεσε κοντά στη σωστή τοποθεσία. Όχι, η αμμουδιά αυτή δεν βρίσκεται στη Σαλαμίνα - φαίνεται όμως απέναντι η Σαλαμίνα! Για την ακρίβεια, η αμμουδιά βρίσκεται ανάμεσα στο Λουτρόπυργο και το Μεγάλο Πεύκο, πολύ κοντά στην παλαιά εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου, στο ύψος του παλαιού εργοστασίου της Πειραϊκής-Πατραϊκής.

Εκεί, πολλά πεύκα και ευκάλυπτοι προσφέρουν τον ίσκιο τους όταν ο ήλιος το παρακάνει. Ένα κυλικείο με τραπεζάκια και καρέκλες φροντίζει για κάτι πρόχειρο όταν το πολύ κολύμπι μάς ανοίγει την όρεξη. Ήσυχο μέρος. Ό,τι πρέπει να καθημερινές βουτιές κοντά στην Αθήνα...

Μάριε, θα μου ορίσεις ένα θέμα ποιήματος κι εγώ θα ανταποκριθώ εντός τριών ημερών.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Εικόνες καλοκαιριού


Η λήψη αυτή, σήμερα το πρωί, στάθηκε αφορμή να συλλογίζομαι το μεγάλο κακό που κάνει η λεγόμενη ανδρική μόδα στα μαγιώ. Ο νεαρός της φωτογραφίας με την ασύλληπτη βράκα του, θυσιάζει μέρος της ομορφιάς του στο βωμό της μόδας, αλλά κι έμμεσα καταθέτει στο ταμείο των κλωστοϋφαντουργικών επιχειρήσεων - όσο μεγαλύτερα τα μαγιώ, τόσο περισσότερο ύφασμα πουλάνε... Δεν αποκλείεται να διαφημίζουν μελλοντικά - σε συνεργασία με τους κατάλληλους οίκους ραπτικής - κι ολόσωμα ανδρικά μαγιώ. Η αρχή έχει γίνει με τα ολόσωμα lycra που φοράνε μερικοί κολυμβητές σε αγώνες...

Εξομολογούμαι: τα δικά μου μαγιώ είναι όλα τύπου speedo, και τα φοράω μόνο όπου το άμεσο περιβάλλον απαιτεί μια ελάχιστη "κάλυψη".

Φυσικά η αμμουδιά αυτή είναι "οικογενειακή" και δεν προσφέρεται για πειραματισμούς γυμνισμού. Αλήθεια, την αναγνωρίζετε; Παραθέτω 3 ακόμα φωτογραφίες, μήπως κι εντοπίζετε πού περνάει μερικά καλοκαιρινά πρωινά του ο Ξενικός, τώρα που η Αθήνα βράζει...

Ο ευρών ανταμείβεται με... στίχους. Ιστολόγιο ποίησης είναι...