Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (6)



ΙΧΝΗ ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ
την έπαρσή μου ο χειμώνας εκδικήθηκε
με τα σύμμαχα σύννεφα
να αλλοιώνουν ό,τι χρώμα έριξε με κόπο ο ήλιος
μόλις δύο ώρες πριν…
είδα, πρόλαβα, είδα λιτό ένα μήνυμά σου, έτρεξα
λαχάνιασα, ο γείτονας σκεφτικός, το δωμάτιο κλειστό,
«από μέρες…» ο γείτονας,
αλλού οι ανάσες σου, τα λόγια σου ευωδιά θυμαριού,
αλλού…

από τη λίμνη ξανά προς νότο ανοίγεται πορεία,
μια Ελλάδα πελώρια, η Αθήνα εχθρική,
κι αραιά τα ίχνη σε δάση και βουνά απροσπέλαστα…



Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012.
Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται είναι συγκεκριμένος ο τόπος: στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Τώρα το χειμώνα, παγωμένα τα νερά. Μια ανατάραξη θα σήμαινε τουλάχιστο μια κίνηση, φωνές. Ο πάγος όμως…
Αλλά η άνοιξη δεν αργεί όταν η καρδιά θυμάται το καλοκαίρι…


Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (5)




ΚΥΚΝΟΣ
ο κύκνος ταξίδευε γαλήνια, το κρύο λύγισε.
ο ήλιος είχε επιβληθεί, όρισε τη λίμνη
σε νησίδες χιονιού γιγάντια λέπια
που λιώνανε στο διάβα του μεσημεριού.
σήμερα συντάχτηκες με την άνοιξη,
με τη θέληση όλων για άνοιξη,
κι άκουσες την προσευχή μου προς θεούς του έρωτα αιώνιους,
εμένα του απροσκύνητου…
ηλιόλευκος ο κύκνος ταξιδεύει γαλήνια,
σε λίγο μεγάλα θα ανοίξει τα φτερά στο νερό,
σπινθήρες φωτός θα ανάψει!
ηλιόβλητος ο λόγος μας, λόγος μας ξανά!


Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (4)




ΠΟΥΛΙΑ
σε άλλες εποχές, σε άλλες διαδρομές, του ήλιου,
οι σιωπές κρατούσαν λίγες μέρες
πέντε-έξι, και πολύ…
σήμερα, με τη λευκή ανατολή
στη λίμνη η τίξη άρχισε:
τριγμοί παντού, εκκωφαντικοί
που έδιωξαν πουλιά περίτρομα
σε ουρανό ανέτοιμο για τόσο πλήθος και τόσο πρωί…
με ξύπνησαν!… αλλά όχι, η νύχτα ακόμα καλά κρατεί.
όνειρο το σμήνος των έτοιμων λόγων,
όνειρο η λίμνη να ανανήψει,
όνειρο το σπάσιμο
της αλίμενης μεταξύ μας σιωπής.


___________________________________________


Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012.
Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται είναι συγκεκριμένος ο τόπος: στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Τώρα το χειμώνα, παγωμένα τα νερά. Μια ανατάραξη θα σήμαινε τουλάχιστο μια κίνηση, φωνές. Ο πάγος όμως…
Αλλά η άνοιξη δεν αργεί όταν η καρδιά θυμάται το καλοκαίρι…

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (3)




ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΗΛΙΟ
«ουρανομήκεις στην ερημιά των λέξεων
οι οιμωγές!»
κάπως έτσι θα γράφανε παλαιότερα
για τα πάθη των εραστών απέναντι στο ανεκπλήρωτο.
ενώ εγώ ακίνητος άφορος κουράζω μάτια και μέση
για ώρες στο παράθυρο
απέναντι στη λίμνη.
στη λίμνη όπου η εποχή των πάγων συνεχίζεται,
παρά τον ήλιο,
και θυμάμαι τα χέρια σου, τα πάντα ζεστά
ζεστά…


--------------------------------------------------------------


Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012. Η θεματολογία δεν άλλαξε. Ανεξάντλητος ο έρωτας μεταξύ αγοριών, μεταξύ ανδρών…
Στα ποιήματα που αναρτώνται είναι συγκεκριμένος ο τόπος: στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Τώρα το χειμώνα, παγωμένα τα νερά. Μια ανατάραξη θα σήμαινε τουλάχιστο μια κίνηση, φωνές. Ο πάγος όμως…
Αλλά η άνοιξη δεν αργεί όταν η καρδιά θυμάται το καλοκαίρι…


Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (2)



ΑΦΩΝΟ
η σιωπή του πάγου θα σπάει, μου είπες,
όταν λιώνει το χιόνι, όταν τρίζει ανυπόμονα
για ήλιο η λίμνη.
εμφανή τα σημάδια, μου είπες, θα είναι.
 
αυτά μέρες πριν, εβδομάδες ήδη, πόσες…
 
απ το παράθυρο στην πόρτα,
απ το τηλέφωνο στο πληκτρολόγιο
οι κινήσεις μου όλες στο μικρό αυτό σπίτι
που απάνθρωπα σιωπά.
εδώ τήξη καμιά,
και η στύση της απουσίας σου
να φλογίζει
έναν άφωνο μυαλό…


__________________________________
Γράφω, κι αναρτώ σταδιακά, τα νέα ποιήματα, τα ποιήματα του 2012. Στο βάθος η πόλη της λίμνης. Μέσα στην πόλη, γύρω από τη λίμνη, δύο νέοι. Ο Ξενικός κι ο σύντροφός του. Η σχέση τους σαν τη λίμνη: με αναταράξεις, με νηνεμία. Τώρα το χειμώνα, παγωμένα τα νερά. Αλλά η άνοιξη δεν αργεί όταν η καρδιά θυμάται το καλοκαίρι…

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Ποιήματα 2012 - η λίμνη (1)



ΤΟΣΟ ΠΙΑ ;

το τηλέφωνο μονότονα μονόχνοτα χτυπούσε…
απασχολημένος; τόσο πια;
χολωμένος, πεισμωμένος, τόσο πια;
εκτός;   για φυγή;   μην τ’ αποκλείσουμε,
κι ο διάλογος μονόλογος απολήγει.

στη λίμνη πάγος και χιόνι αποπάνω,
σκηνικό ανεπιθύμητο χωρίς την ανάσα σου
καυτή στα μάτια μου…
η σιωπή, ποιος σε ποιόν και τί ωφελεί;
σαν παιδιού ανάσα στο παγωμένο προς τη λίμνη παράθυρο,
γλύφω τον πάγο, την πληγή.
θάμπος, ω τόσο μάταιος ο λόγος μου… τόσο πια;