Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Εξάμηνο μηνυμάτων (34)


Τριακοστή τέταρτη ανάρτηση του χρονικού με τίτλο «Εξάμηνο μηνυμάτων».

Αλέξης (Ξενικός) και Ευγένης (Φαρσαλινός) ανταλλάσσσουν ηλεκτρονικά μηνύματα και «γνωρίζονται» μέσα από το πληκτρολόγιο. Εδώ κι εκεί υπάρχουν αποσπάσματα ημερολογίου που φωτίζουν πιο μύχιες σκέψεις, που δεν εκδηλώνονται στα μηνύματα…

Οι αναρτήσεις ΔΕΝ είναι αυτοτελή «επεισόδια». Αποτελούν συνολικά ολοκληρωμένο έργο σε ιδιόμορφη μυθιστορηματική μορφή. Αν, αγαπητέ αναγνώστη, ήρθες μόλις τώρα σε επαφή με το έργο, προτείνω να ξεκινήσεις από την αρχή, όπως όταν πάρεις στα χέρια σου ένα νέο βιβλίο…

Έχουν προγραμματιστεί αναρτήσεις με συχνότητα «μέρα παρά μέρα».

 
 
Εξάμηνο μηνυμάτων (34)


από το ημερολόγιο του Ευγένη
Δεν το μετάνιωσα, όλα θετικά με τον Αλέξη ζωντανά! Τρελό όμως: δεν είπαμε τίποτα το ιδιαίτερο. Τελείως ασήμαντα πράγματα. Τα ξέχσα κιόλας. Πολύ ζεστή φωνή! Τέτοια φωνή να με ξυπνήσει κάθε πρωί… Αχ, λόγια που δεν μπορώ να του πω…
Να ενεργοποιήσω σιγά-σιγά ζωντανά από οθόνη; Λογικά, το επόμενο βήμα…
 
 
 
από το ημερολόγιο του Αλέξη
Τέτοια αμηχανία. Πάλι καλά που δεν τραύλιζα. Αλλά μιλούσα λες κι έκανα υπαγόρευση σε γραμματέα, αργά με άγχος, ενώ ο Ευγένης μιλούσε πολύ γρήγορα. Δυό-τρεις φορές χρειάστηκε να επαναλάβει. Πωπω, δεν έβρισκα θέμα κείνη τη στιγμή, παρά την προετοιμασία. Δεν θυμάμαι πια τι είπαμε. Αύριο ταξιδεύει. Θα κοπεί για μέρες η επικοινωνία. Ξέχασα να του ζητήσω το κινητό. Βρε, τίποτα δεν είπαμε, ενώ έπρεπε να είχαμε πει τα πάντα! Πώς θα ήταν αν είχαμε μιλήσει με ζωντανή εικόνα; Τέρμα τα ψέματα από εβδομάδα.
 
 
 
Ευγένης προς Αλέξη
Καλησπέρα!
Γύρισα κι από τον καφέ, μάζεψα και τα πράγματα μου για αύριο!
Είσαι ανυπόμονος! Τα πρόλαβες όλα αυτά που ήθελες να κάνεις; Εκτός από το να τα πούμε στο τηλέφωνο;
Φωνή που όντως μένει στα αυτιά! Και επίσης, χωρίς παρεξήγηση, πολύ σοβαρή φωνή! Σαν να μη μιλάει το ίδιο άτομο που είναι στις φωτογραφίες! Περίεργο αλλά έτσι μου φάνηκε!
Θα τα ξαναπούμε όμως!
Πως ήταν το βράδυ σας;
Φιλιά!
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μου, ήρεμε διαδρομέα,
Καί η δική σου φωνή θα μού μείνει στη μνήμη. Νεανική, πιο νεανική από τα 27 σου – και χαίρομαι αφάνταστα γιατί, αμαρτία εξομολογημένη, πάντα σε βλέπω, σε νιώθω σα να είσαι 17. Καμιά φωτογραφία δεν αλλάζει τίποτα σε αυτό...
Όσο για τη γρήγορη εκφορά, χάρισμα.
Τα χάρηκα, το χάρηκα!
 
Θα πρέπει να πείστηκες ότι είμαι ξένος με τα όλα μου... Και το κάπως αργό μίλημα, που δύσκολο να μού φύγει. Μέτριος ρήτορας, κακός πολιτικός στην παρέα, γιατί αυτά που θέλω να πω, μού έρχονται πολύ αργότερα.
 
Κοντεύει μεσημέρι και θα φτάνεις στον προορισμό, όπου νάναι.
 
Χτες βράδυ γυρίσαμε αργά.
Και κουρασμένοι, μπορείς να το πεις κι έτσι – σπάνια νιώθω κούραση.
Οι καθημερινές αναρτήσεις μπήκαν σήμερα κατά τις 09:00. Όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, η ζέστη οδηγεί σε αναβολές.
 
Η έμπνευση, έμπνευση – δεν τολμώ να πω αστείρευτη. Υπάρχει όμως, και τα ποιήματα θα τα χαρείς στην επιστροφή.
 
Με χάδια ταξιδιάρικα,
Αλέξης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Ευχαριστώ για τα λόγια σου!
Τελικά αργήσαμε να φτάσουμε αν και φύγαμε στην ώρα μας... Βλέπεις, μόλις αντικρίσαμε τη θάλασσα, θέλαμε να βουτήξουμε! Πολλή ζέστη. Αλλά… φυσικά δεν πήγαμε για να ξεκουραστούμε! Πήγαμε, πήραμε τα άλλα παιδιά στην Πάργα και πήγαμε ξανά για μπάνιο! Όλοι μαζί! Βγάλαμε και φωτογραφίες! Καταπληκτικά! Γνωριμίες πολλές και όλα πολύ καλά παιδιά! Καθίσαμε μέχρι αργά παραλία με φωτιά,  παιχνίδια…
 
Γυρίσατε αργά ε; Καλά κάνατε, αυτές οι ζεστές μέρες είναι όμορφες και στην κραιπάλη τους!
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μου, ιδρωμένε,
Μέχρι κι ο υπολογιστής υποφέρει από τη ζέστη. Το πληκτρολόγιο ιδρώνει...
Σήμερα κι αύριο, με τέτοια ζέστη (καύσωνα το λένε...) θα επιμείνω στις ανέσεις τις τεχνολογικές, το κλιματισμό.
Βγήκα πρωί πρωί, εν είδει γυμναστικής.
Αυτό ήταν.
Στους υπο-υποθαλάμους του μυαλού μου τριγυρνά ένας λόγος που είπες κατά την τηλεφωνική μας συνδιάλεξη. Είπες ότι, αν 6 μήνες δεν έχεις καμιά είδηση από μένα, θα κατέβεις στην Αθήνα και θα κάνεις προσπάθεια να με βρεις!
Αγαθή η πρόθεσή σου, αλλά, Ευγένη μου - κι εδώ τοποθετούμε την ουσία του θέματος - αν 6 μήνες σιωπώ, σημαίνει ότι δεν θα ανήκω πια στους ζωντανούς και μπορεί να αποβεί άκρως επικίνδυνο για την "ηθική" υστεροφημία μου στους συγγενείς, αν διαπιστώσουν ότι ένας γοητευτικός νεαρός με αναζητεί... Οπότε, αν 6 μήνες δεν ακούς τίποτα από μένα, κράτα μόνο μέσα σου τη μνήμη μου ζωντανή.

Και "διάδωσε" τα μέχρι τότε ανέκδοτα ποιήμτά μου με όποιον τρόπο κρίνεις ενδεδειγμένο...
 
Από την άλλη, τί χολοσκάμε; Δεν σου είπα ότι ο βιολογικός μου προϋπολογισμός φτάνει πέρα από τα 100;

Άντε, ζέστη που είναι, πολύ σε κρύες σκέψεις τόριξα...
Χάδι μέσα από θάλασσα, δροσερά !
Αλέξης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Ξημερώματα της μέρας αυτής γυρίσαμε σπίτι. Θα μέναμε στο σπίτι της θείας της νύφης. Όπου και μείναμε. Ήταν φούρνος, κυριολεκτικά όμως, δεν θα σου πω για όταν έκανες μπάνιο και έβγαινες, θα σου πω ότι για να πλύνω τα δόντια μου, έκανα ένα πέρασμα από πάνω τους και τελείωνα καθώς ίδρωνα μέσα στο μπάνιο και ήταν σπαστικό! Φούρνος κυριολεκτικά! Χωρίς κλιματισμό εννοείται. Κοιμήθηκα 4 ώρες μόνο. Σηκώθηκα, ξύπνησα την κοπελιά και φύγαμε για μπάνιο!
Κόσμος όχι πολύς την ώρα που πήγαμε. Ήρθαν και τα παιδιά μετά, αντροπαρέα (δεν βάζω τις κοπέλες που έφυγαν σχετικά νωρίς για να φτιάξουν το μαλλί τους). Καθίσαμε και λέγαμε διάφορα, μπαινοβγαίναμε στη θάλασσα. Κατά τις 4 φύγαμε για ετοιμασίες. Πήρα τη δικιά από το κομμωτήριο (!) μου και ανεβήκαμε στο χωριό, πλύναμε το αμάξι, κάναμε ντους, ντυθήκαμε κατάλληλα για την περίσταση και φύγαμε για το σπίτι της νύφης. Απλές ετοιμασίες. Στην εκκλησία όλα ωραία, οι νεόνυμφοι όμορφοι και οι δυο!
 
Οπότε πραγματικά αυτή τη μέρα ήμουν ιδρωμένος! Μόνο το βράδυ συνήλθα στο τραπέζι, Έβαλε δροσιά, ήταν και παραλιακά! Φαγητό πολύ καλό! Χορός απίστευτος, παραδοσιακά αλλά και ντίσκο! Στα παραδοσιακά είμαι πιο καλός βέβαια. Μου έκανε εντύπωση ότι η νεολαία ήταν περισσότερη από τους πιο μεγάλους. Είναι και νέα τα παιδιά βέβαια.
 
Ναι όντως το είπα αυτό για τους 6 μήνες. Έλα βρε, μην αγχώνεσαι, δεν θα σε ψάξω στους ζωντανούς, στα νεκροταφεία θα πάω να ψάξω πρώτα. Αν δεν σε βρω εκεί φυσικά και θα ρωτήσω. Δεν κατάλαβα, δηλαδή έστω ότι ένας είναι ωραίος και ψάχνει κάποιον σημαίνει ότι κάτι υπήρχε μεταξύ τους; Το ενδεχόμενο να έχουν πάει μαζί στο στρατό, το αποκλείουμε; Εκτός αν εννοείς ότι ξεφωνίζω και θα με καταλάβουν, οπότε και θα προσβληθώ. Και αν δεν βεβαιωθώ ότι έγινε κάτι τόσο τραγικό, δεν πρόκειται να κάνω τίποτα! Αντιλαβού; Είμαι αντιδραστικός, έπρεπε να το καταλάβεις.

Αφού είπες για 100 είσαι εντάξει, εξασφαλισμένος, εγώ θα φύγω πρώτος.
 
Χάδι μέσα από τη θάλασσα; Πίστεψέ με, εκείνη την ώρα το χρειαζόμουν... και ήταν και κοντά το θύμα.
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη, πολυταξιδεμένε,
Κάθε φορά που σε σκεφτόμουνα, στους στίχους έτρεχα.
Κάθε φορά που σ' έβλεπα μπροστά μου, πάλι στους στίχους.
Και το αποτέλεσμα, συνημμένο!
 
Ευγένης προς Αλέξη
Διάβασα τα ποιήματα!
Τα λέμε!
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μου επανερχόμενε,
Παρά τη διακαή επιθυμία μου να σε καλωσορίζω με μηνύματα απανωτά, θα είναι (πάλι) μια ισχνή μέρα από τη δική μου πλευρά...
 
Καλά καλά δεν γύρισα από τη θάλασσα, που κολυμπάω τακτικά τις πρωινές ώρες, και νά που σε άλλη παραλία μας καλούν για νωρίς το απόγευμα.
Καταλαβαίνεις, θα γυρίσω αργά το βράδυ...
 
Ευτυχώς, όλη μου την ανυπομονησία να επικοινωνώ μαζί σου, τη συμπύκνωσα σε εφτά ποιήματα. Στίχοι λίγο χαλαροί, με τον καιρό θα βελτιώνω εδώ κι εκεί μια λέξη. Εγώ ο ίδιος χαίρομαι γιατί διαπιστώνω ότι καί έμπνευση (εσύ, βρε μούργο) καί τεχνική είναι στην καλύτερη δυνατή «φάση».
Κι όλα αυτά και να μας χωρίζουν κάπου 400χλμ...
Ω θαύμα της τεχνολογίας !
 
Θα μου πεις πώς πέρασες συνολικά, κι αν βαθιά μέσα σου δεν... σκέφτηκες κι εσύ να νοικοκυρευτείς (με την... κλασική έννοια) και να διαιωνίζεις κάποια στιγμή το είδος σου...
Διακοπή...
Χάδια
Αλέξης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Αγαπητέ μου, δεν γίνεται να μην εκτελείς το πρόγραμμά σου! Και πιστεύω ότι περνάτε τέλεια με τη θάλασσα κοντά! Ρώτα και μένα που δεν την έχω!
 
Πέρασα καταπληκτικά Αλέξη μου! Καταπληκτικά! Δεν μου έμεινε τίποτα πικρό στο στόμα...
Θάλασσα, χρόνος που όπου ήθελες τον ξόδευες...

Γνωριμίες απίστευτα καλές, μη αναμενόμενες. Πολύ καλά παιδιά όλα τους! Δεν το περίμενα! Αλήθεια! Περίμενα βαρετά θέματα με μεγάλους και τους γονείς της νύφης! Αλλά ήμασταν σχεδόν μόνο παραλία, εκτός από τις ώρες του γάμου και του γλεντιού και τις ώρες ύπνου… Τρεφόμασταν με τοστ, πίναμε καφέ (εγώ δηλαδή, που δεν πίνω ποτά) και νερό και τσάι, πέφταμε στη θάλασσα, λιαζόμασταν... Αχ Αλέξη, καλά  περνάω και στις διακοπές που έχω πάει στο παρελθόν, αλλά με τόσα άτομα δεν έτυχε να ξανακάνω παρέα (εξαιρώ τη σχολική πεντήμερο)... θα σου στείλω φωτογραφίες κάποια στιγμή. Έξω καρδιά τα παιδιά, όλα στην ηλικία μας.
 
Το γλέντι του γάμου τελείωσε 5-6 το πρωί της Κυριακής, καθίσαμε παραλία μέχρι τις 7, μετά ύπνο 3-4 ώρες, στις 12 μετά πάλι παραλία μέχρι τις 2 ξημέρωμα! Και όταν έπεσε ο ήλιος στην άμμο με φωτιά και παιχνίδια και βλέμματα βαριά..  αααχ! Ύπνο 2 ώρες και ταξίδι επιστροφής για Γιάννενα.
 
Δεν σκέφτηκα να νοικοκυρευτώ βέβαια... σιγά το πράγμα, ίσα ίσα σκέφτομαι πώς θα περάσει ο γαμπρός, αφού η νύφη και φίλη μας είναι λίγο περίεργη! Χαχαχα! Όταν θελήσω να νοικοκυρευτώ θα σου πω, και σίγουρα δεν θα είναι με γυναίκα... Δεν θα περνάω καλά σ’ ένα κλασικό γάμο, και ο σκοπός να είναι να αφήσω απογόνους; Δεν μπορώ την καταπίεση, Αλέξη! Είμαι καλά όπως είμαι!
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μου, κουρασμένε παλικάρι,
Κουραστικό τελικά το ταξίδι, ε... (δεν εννοώ τη διαδρομή).
Σε λίγο σημαίνει η ώρα των αναρτήσεων.
Αν δεν τα λέμε, έστω πολύ σύντομα, καληνύχτα, όνειρα γλυκά...
Αλέξης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Φτάσαμε μεσημεράκι, άνετο ταξίδι. Σταματήσαμε 2 φορές για καφέ και 2 φορές για να ρίξω νερό στα μούτρα μου γιατί έκλειναν τα μάτια μου! Και φτάσαμε! Μαζέψαμε, πλυντήριο, πότισμα τα λουλούδια και ύπνο μέχρι τις 8:30 ενώ είπαμε να σηκωθούμε 6:30... Δεν ακούσαμε ξυπνητήρια... Ξεκουραστήκαμε όμως! Μετά πήγαμε για ένα κρασί και γυρίσαμε να κοιμηθούμε...

Σήμερα το πρωί έφυγε η κοπελιά. Εγώ δεν μπορούσα να σηκωθώ... απαπα! Σήμερα στη δουλειά δεν ανοίγει το μάτι. Ούτε 12 ώρες ύπνο σε 3 μέρες! Για φαντάσου!

Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μου, εκτός χρονικού ελέγχου.
Καλή σου μέρα!
Ξεκινάω για θάλασσα σε λίγο - πρωί για να μπορέσω να απολαύσω μετά για το μεγαλύτερο μέρος της μέρας τα καλά του κλιματισμού... Κοντά 40 βαθμοί σήμερα, δεν είναι για ξένοιαστους περίπατους.
Κατά τις 12:00 επανέρχομαι. Ελπίζω μέχρι τότε να λάβω κι από σένα σήμα.
Χάδια κάτω από το... νερό,
Αλέξης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Εκτός χρονικού ελέγχου; Δηλαδή;
Καλημέρα λοιπόν και με απάντηση σε σημερινό μήνυμά σου!
Καλό μπάνιο σας εύχομαι παιδιά! Εδώ δροσιά ακόμη!
Είναι σαν να άρχισαν ήδη οι διακοπές μου! Κάηκα και λίγο, στο είπα; Μπόλικο λαδάκι!
Θα τα δεις όλα μαζεμένα τα μηνύματά μου! Έκανα ένα μεγάλο διάλειμμα από τη δουλειά!  Τώρα πρέπει να σε αφήσω όμως, θα τα πούμε και από τηλέφωνο.
 
Σε φιλώ!
Ευγένης
 
Ευγένης προς Αλέξη
Ωραίο το ποίημα που ανάρτησες. Ανταποκρίνεται σε τίποτε συγκεκριμένο, από το παρελθόν;
 
Αλέξης προς Ευγένη
Ευγένη μουουουου !
Το ποίημα ευτό έγινε μετά από επίσκεψη σε αρχαιολογικό μουσείο, δεν θυμάμαι πια ποιό μουσείο γιατί πέρασαν μερικά χρόνια.
Είναι από τα ποιήματα που βγήκαν με κόπο, ενώ το θέμα είναι ελκυστικό. Έγραφα, ξαναέγραφα, ανακάτευα στίχους... Αυτή εδώ είναι φυσικά η τελική εκδοχή.
Για τους μελετητές του έργου μου (;) δεν αφήνω χειρόγραφα. Ό,τι δημιουργείται από τον Ξενικό είναι μόνο σε ψηφιακή μορφή, κι αν κάνω μικροαλλαγές - συμβαίνει - μόνο η τελευταία εκδοχή μένει.
Χάδια... χαϊδευτικά, πολύ απαλά στην ταλαιπωρημένη από το ήλιο επιδερμίδα σου...
 
Συμπωματικά, σήμερα μετά τις 16:30 θα είμαι για μερικές ώρες... μόνος στο σπίτι.
Τί να κάνω;
βουρ στο άλσος του Δαφνιού, με τέτοια ζέστη;
πορνοταινία διάρκειας;
λάγνες επισκέψεις στο λουτρό;
ένα καλό βιβλίο;
να γράψω ποιήματα για κάποιον που μου λείπει;
ή ένα απολαυστικό τηλεφώνημα κάπου στα Γιάννενα;
 
(ελπίζω να διαλέγεις το σωστό για μένα...)
Αλέξης
 
Αλέξης προς Ευγένη

Ευγένη μου, Ευγένη μου, Ευγένη μου!

Άνοιξε η καρδιά μου, ξεχείλισε. Ο υπολογιστής μου ευτυχώς βρίσκεται σε σχετική απόσταση κι έτσι κανένας δεν είδε τα δακρυσμένα μάτια μου της πρώτης στιγμής που άνοιξα τα μηνύματά σου.
 
Είχα αρχίσει να ανησυχώ...
 
Ανοίγω παρένθεση:
Νέος πολύ, πριν αποκτήσω δικό μου υπολογιστή και σύνδεση με διαδίκτυο, έτυχε να διαβάζω – κρυφά – ένα αγγλικό φτηνό πορνορομάντζο. Το διάβασα ξανά και ξανά, το κράτησα μερικές εβδομάδες και το πέταξα.
Η υπόθεσή του αρχίζει μ’ ένα αγόρι 15-16 που ερωτεύεται ένα συμμαθητή του. Γνωρίζονται λίγο καλύτερα και μια μέρα το αγόρι επισκέπτεται το φίλο του στο σπίτι. Κάθονται στο δωμάτιο. Μουσική. Κουβέντα. Τότε ο άλλος φέρνει διστακτικά πορνοφυλλάδες. Εννοείται ότι εκδηλώνονται αμέσως δύο στύσεις. Σε λίγο, τα δύο αγόρια αποτολμούν τις πρώτες εξερευνητικές χειρονομίες. Διακόπτονται από τη φωνή της μητέρας που κάτι θέλει. Ο σπόρος όμως έχει πέσει, τα δύο αγόρια συμφωνούν να βρεθούν την άλλη μέρα μετά το σχόλειο.
Την άλλη μέρα, το μάθημα αρχίζει με μια ανακοίνωση ότι ο μαθητής Χ σκοτώθηκε το προηγούμενο βράδυ σε τροχαίο. Είναι ο συμμαθητής που είχε ερωτευτεί το αγόρι με το οποίο ανοίγει η υπόθεση του βιβλίου.
Η συνέχεια δεν πολυέχει σημασία.
Κλείνω παρένθεση.
 
Καταλαβαίνεις τί σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου χτες το βράδυ, όταν δεν έβλεπα δικό σου μήνυμα... Δέκα, είκοσι φορές άνοιξα το ταχυδρομείο. Ο υπολογιστής μου ούτε να με δείρει μπορεί ούτε να με κυνηγήσει, είναι σταθερός και χέρια δεν έχει.
 
Και αρχίζουμε με τις αναπόφευκτες μικροδιευκρινίσεις...
 
Ορισμένα σχόλια για τα ποιήματά μου είναι... σοκαριστικά (;). Έτσι γράφεις. Τί εννοείς ; Λεπτομέρης περιγραφή παρακαλώ. Γλείφω τα χείλη μου εν αναμονή.
 
Νοικοκύρευμα (δικό σου). Η εμπειρία μου, μου λέει ότι σε ΟΛΟΥΣ του άνδρες αρέσει το νοικοκύρεμα – από καθαρά πρακτική πλευρά, περισσότερο. Επίσης, σε ΟΛΟΥΣ αρέσει η ιδέα να έχουν απογόνους.
Αυτό εξηγεί, εν μέρει, την εμμονή πολλών ομοφυλοφίλων στο δικαίωμα του γάμου και στο δικαίωμα υιοθεσίας...
 
Εκτός χρονικού ελέγχου: αυτό γράφω σ’ ένα από τα μηνύματά μου. Κακώς ίσως. Εννοούσα ότι δεν μπορούσα να παρακολουθήσω τη χρήση του χρόνου σου χτες και σήμερα το πρωί.
 
ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ελπίζω να τα πούμε δια ζώσης!
Μ’ ένα απαλό, τρυφερό χάδι,
Αλέξης

 

2 σχόλια:

  1. "Έλα βρε, μην αγχώνεσαι, δεν θα σε ψάξω στους ζωντανούς, στα νεκροταφεία θα πάω να ψάξω πρώτα."
    χαχαχα πολύ γέλιο!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σωστά... από μια ορισμένη οπτική γωνιά! Λίγο ασυνήθιστο δύο νέοι 27 χρονών να "ασχολούνται" με το θάνατο.
      Από την άλλη: ας σκεφτούμε το 16χρονο ποδοσφαιριστή που πέθανε πρόσφατα. Οι φίλοι του, όλοι έφηβοι, άντε και εικοσάρηδες, λες να μην κάνουν συλλογισμούς όμοιους με αυτά που αναρτήθηκαν εδώ;...
      Ξενικός

      Διαγραφή