Επανακάμψαμε !

Από αύριο 1η Σεπτεμβρίου 2011

αναρτώνται πάλι τακτικά (ελπίζω) ποιήματα με τη γνωστή πια εδώ θεματολογία

του ερωτισμού άνδρα προς άνδρα.

Ξεκίνημα με ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ποιήματα,

σε μικρές δόσεις.

Όσοι πιστοί...

Διακοπές !

Για 6 μήνες τώρα έχουν αναρτηθεί καθημερινά εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Λίγες μέρες διακοπών δικαιολογούνται, νομίζω, για να ανασάνει λίγο ο ποιητής.

Νέα ποιήματα – μάλιστα μάλιστα, νέα έμπνευση δημιούργησε νέα ποιήματα, που η ανάρτησή τους δεν θα αργήσει.

Σε 20 μέρες η νέα αυτή σοδειά!

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

ΣΤΟΝ ΑΠΟ ΑΛΛΗ ΦΥΛΗ 

γυφτόπουλο δεκάξη-δεκαεφτά,

των λυγερόκορμων νέων της φυλής του ο ομορφότερος,

μελαχροινός, σαν ο ήλιος μόνο γι' αυτόν να καίει,

κατέβηκε στη θάλασσα, βούτηξε,

βγήκε σαν χάλκινος θεός,

κι αναποφάσιστος ανάμεσα στον πόθο και το πώς,

έρχεται αργοσάλευτα βράχο-βράχο πιο κοντά μου,

και στα κλεφτά χαϊδεύεται.

σε μια ανάσα απόσταση έφτασε

κι ακόμα με ζυγίζει.

κι όταν αναπάντεχα ταυτόχρονα

τα διερευνητικά μας χέρια, τρέμοντας, σμίγουν,

στο σφίξιμο το αμοιβαίο, το ηδονικά αργό,

τα μαύρα του μάτια κλείνει, και μ' ένα βήμα ακόμα,

στόμα προς στόμα,

παραδινόμαστε.

ΣΤΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ

παρά τα ατίθασά του χρόνια

ήταν περιποιητικός πολύ,

ωραίος στο πρόσωπο, ως την υπερβολή !

τέσσερεις φορές τον φώναξα κοντά μου

- για το αλάτι, για κρασί, για δεύτερο ποτήρι νερό,

για κάτι ασήμαντο ακόμα -

για να τον βλέπω να κινείται στην άδεια σχεδόν αίθουσα

με άλλου χώρου παράστημα :

μηροί, μέση, κι ώμοι του ήλιου.

το στόμα μου σκλήρυνε με το που πλησίαζαν

τα χέρια του με το νευρώδη καρπό,

όταν, με θερμή χάρη, στα μάτια το χαμόγελο,

στο τραπέζι ερχόταν, για να φέρει τα ζητούμενα.

και τρώγωντας αφηρημένα, με γεύσεις άλλες

με αισθήσεις αιχμάλωτες, πυρετωδώς σχημάτιζα

λέξεις, ερωτήσεις που εύλογα ή μή θα μπορούσα να του κάνω

για την επαρχιακή αυτή πόλη, ερωτήσεις πονηρές

και λόγια που τ' άλεχτα εννοούν...

και χορτάτος σαν μέσα από όνειρο,

με την πρώτη απερισκεψία του κρασιού,

ξανά τον φωνάζω, και

κύμα το αίμα στο κεφάλι μου,

στο στόμα το γνώριμο αψυτέντωμα,

όπως, πρόθυμος πάντα, αλλά τώρα κυρίαρχα νέος

και συνειδητά επιθυμητός

με βήμα περιπαιχτικά αργό καταπάνω μου έρχεται.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

όπου νέα οικοδομή,

τα βήματά μου σοφά επιβραδύνω.

από μακριά, με βλέμμα ζωγράφου

τους νέους οικοδόμους να δώ.

κάτω από τα ρούχα της δουλειάς, τα λίγα άλλωστε,

να μαντέψω ζωντανών κούρων μέλη μελαχροινά,

σώματα-κράχτες του έρωτα, προκλητικά διαθέσιμα

στ' άπληστα μάτια μου του θαυμασμού.

όπου νέα οικοδομή,

κι όσο πλησιάζω,

τα μάτια μου με πύρινο δέος το νεώτερο,

τον ομορφότερο των οικοδόμων αναζητούν,

το σώμα-ποίημα, που με τις κινήσεις του των άλκιμων μυών

παραπέμπει σε όνειρα, όνειρα συνεύρεσης,

όνειρα συμμετοχής σε συμπλέγματα εναγκαλιασμού

με διέγερση εξαντλητική του κάθε ηδονοφόρου πόρου.

όπου νέα οικοδομή,

σε μυριάδες σαν κι εμένα άνδρες

επιθυμίες αναβλύζουν - που όνειρα θα μένουν.

ΕΠΑΘΛΟ

από τους δυό με είδε ο νεώτερος - που γνώριζα,

και σ' ένα νεύμα του, υπάκουα

συνωμοτικά κολυμπώντας χωρίς παφλασμό

αποκακρύνθηκα

με έκπληξη και πικρία.

τί κι αν μέρες πριν το νεαρό αυτό

τα μάτια μου, καίγοντας, είχαν σημαδέψει

στην απόμερη ακτή…

σ' απόσταση λίγων μέτρων το σώμα του

- νεαρού πολυαθλούμενου το σώμα -

για ώρα, με καυτές ματιές,

με συρτά χάδια, τυχαία τάχα,

στις θηλές μου, στους μηρούς, κι αργά-ηδονικά στην ήβη,

συνεσταλμένα αρχικά, αναίσχυντα δηλωτικά στο τέλος,

την προσοχή του ζητιάνευα,

μα αγέρωχα αλλού το βλέμμα του.

ουδέτερα, αδιάφορα με κοίταξε μια-δυό.

κι απομακρύνθηκε.

όπως τώρα απομακρύνθηκα εγώ.

κι η απορία να με λιώνει: πώς μ’ αυτόν,

μ' αυτό τον άχαρο το μεσήλικα,

κι όχι με νέο της ηλικίας του σχεδόν,

σφρίγος με σφρίγος, η χαρά του ματιού

για την καλλίγραμμη μέση αλλήλων,

τα ίδια τα αρωματικά τα χνώτα,

ίδια αντοχή επάλληλα, ίδιος γνώριμος ρυθμός:

με μένα, γιατί όχι;

σήμερα, ωριμότερος ο ίδιος,

τί κι αν χωρίς παραδοχή του χρόνου, ατέρμονα νέος,

τα τότε κατανόω.

η ανάμνηση δεν πληγώνει πια:

νεαρός, ωραίος σαν λίγοι απόψε ο σύντροφος,

στην άρνηση της φθοράς, έφηβος το έπαθλο !

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Σήμερα δύο ποιήματα όπου διαφαίνεται η ωριμότητα, όχι της επιθυμίας, αλλά της προσέγγισης, ειδικά όταν η συνάντηση είναι τυχαία.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

ΝΕΑ ΓΕΝΕΑ

τα αγόρια των ένδεκα

που παίζουν στις γειτονιές

ποδόσφαιρο, κυνηγητό,

με κρυφή συγκίνηση τα κοιτάζω, τα ζηλεύω, τα παρατηρώ.

σώματα προεφηβικά, με κάτι απ τη χάρη την επερχόμενη

των πελώριων ερωτηματικών στα μάτια,

τη χάρη των ιερών αγαλμάτων κατ εικόνα κι ομοίωση,

τη χάρη τη τραχειά των πρώτων σκληρών μυών.

μα ανυπόμονος δεν είμαι.

τα χρόνια κυλούν,

κάθε καλοκαίρι νέα παλικάρια θεριεύουν στις ακτές και δρούν,

νέα μάτια με ζωηράδα ύποπτη

απάντηση γυρεύουν, μέθη δυνατή, τα χάδια τα παράτολμα

στην άμιλλα για την κατάκτηση κι άλλης

κι άλλης ηδονής.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

ΩΡΕΣ ΧΑΜΕΝΕΣ 

το πρωί προχωράει προς μεσημέρι.

αναποφάσιστος, άδειος από διάθεση,

παρακολουθώ τον ήλιο να καίει το δωμάτιο,

το δωμάτιο να χάνει χρώμα και ηχώ,

κι εγώ να περιμένω,

να περιμένω,

να μήν περιμένω πια.

δεν θάρθει.  τί θα κάνω ;

έξω, παρέες αργοπορημένα ξεκινάν για θάλασσα,

ελαστικοί δρασκελισμοί χαμένων αθλητών, υπεροπτικές φωνές.

μέσα από τη σκόνη του παράθυρου

μετράω πέντε σώματα λαχταριστά ευκίνητα,

αρμονία κίνησης και μορφής,

πέντε νεαροί, ο ένας τους - ο ωραιότερος -

ηλιοχαρής, ήδη μισόγυμνος.

τα μάτια μου έντονα τον αφομοιώνουν,

οι λαγόνες μου έντονα τον καλούν.

κι η παρέα των αγοριών περνάει,

με πονηρά σκουντήματα,

με άκρα ανεμελιά.

χωρίς να βρώ τη δύναμη, ορμητικά τη δύναμη

να φωνάξω : παιδιά περιμέντε, έρχομαι κι εγώ !

ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΗ

κι όπως το βράδυ προχωρούσε στη νύχτα,

και πρόσωπα και λόγια ζωήρευαν,

πιο ελεύθερο το γέλιο, άπληστη γουλιά το κρασί,

νοητά σε απόσταση από τους άλλους, αναρωτιόμουνα

με πόσους, ή με ποιούς, με ποιόν απ αυτούς

θα ήθελα το ξημέρωμα να με βρει στο ίδιο κρεβάτι,

με ποιόν, με ποιούς ν' ανταλλάξω

λόγια ύπουλα, βλέμματα αβέβαια διερευνητικά,

ένα χέρι σκόπιμα σφιχτά στον ώμο,

με ποιόν θα έμπαινα στο απρόσωπο δωμάτιο,

από ποιόν ν' αντλούσα ηδονή, ηδονή σπάταλη,

σπίθες οριακές

μυς για μυς που να μην τρέμει από άκρατη αποδοχή

του άλλου,

σε ποιόν, αλήθεια, να παραδοθώ ;

αλλά απ την απομόνωση του ηδονιστικού οράματος

μ' απέσπασαν φωνές και γέλια, ξαναγινόμουνα

μέλος της παρέας, και γέλασα το ίδιο δυνατά με όλους, χωρίς να ξέρω,

από ανάγκη να επανενταχτώ, χωρίς να ξέρω το αστείο.

χωρίς να ξέρω ότι το αστείο εσένα αφορούσε,

το αθλητικό σου σώμα, κάτι υποψίες, κάποιο λογοπαίγνιο διφορούμενο,

το αθλητικό σου σώμα,

που αργά, πολύ αργά τη νύχτα,

απελευθερωμένο από φόβο κι αιδώ

και σαν δύσπιστο ακόμα στην ανακάλυψη ανύποπτης ηδονής,

ως το πρωί, αλύπητα, εξαντλητικά σχεδόν βάναυσα,

απ το δικό μου υποταγμένο σώμα, την ολοκλήρωση την καταδική του

θα ζητούσε.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

 

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ

μπαίνοντας στην αίθουσα

αμέσως τον είδα.

αλλά σαν από συστολή για τον πολύ κόσμο,

πήρα τους πίνακες με τη σειρά, υπομονητικά, με επιτήδευση,

και κάθε λίγο, τάχα για να ξεκουράσω το μάτι μου,

γύριζα με ένα βλέμμα γενικό και κάρφωνα, για δευτερόλεπτα,

αυτό τον ένα πίνακα, το γυμνό αγόρι.

γλιστρούσαν χρώματα, θολές παραστάσεις,

έργα όλα αξιόλογα, αισθησιακό όμως άλλο κανένα,

κι όταν, μετά από καθυστέρηση εύλογη,

βρέθηκα μπροστά στον πίνακα,

ένιωσα, σαν μέσα από ποίημα, όλη τη θερμή μεταδοτικότητα

της εικόνας, τη γοητεία των γραμμών, το κρυφό μήνυμα.

κι έμεινα ώρα πολλή,

συνεπαρμένος απ την εκλεκτή τύχη του ζωγράφου,

κοινωνός στην τέχνη του και τη ζωή.

και είχα αποξεχαστεί,

όταν τυχαία παρατήρησα τη σκιά που στεκόταν δίπλα μου

και μ' εμπόδιζε.

τα βλέμματά μας διασταυρώθηκαν

κι αναπάντεχα ο πίνακας σκοτείνιασε και

το φώς το έξοχα αισθησιακό απ το πρόσωπο του γυμνού αγοριού

έπαλλε στα μάτια του διπλανού νεαρού επισκέπτη.

αίθουσα, πίνακες, κόσμος, υποχώρησαν.

με τα μάτια μας ακόμα χαϊδεύαμε τη σάρκα του πίνακα,

την ιδανική προσφορά του γυμνού σώματος,

ενώ πυρετώδη όνειρα, σαν αστραπή τα πελώρια ερωτηματικά

της ανταπόκρισης ή μή

ταλάνιζαν τα κρεμασμένα χέρια μας,

τυφλός πόθος, στόμα ξερό,

ως το λυτρωτικό αμοιβαίο χαμόγελο αμέσως μετά.

Σημείωση

Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Στην «έκθεση ζωγραφικής» η συγχυση ανάμεσα σε πίνακα και νεαρό επισκέπτη.

Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?

Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.