Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

ο ουρανός για τον ήλιο, για τα πουλιά και τις μέλισσες!
η θάλασσα δική σου και για όλους!
μόνο, διάλεξε το βράχο σου,
την ώρα την πιο ξανθή
μες στην τεράστια Πειραϊκή!

ζωή, ασάλευτή ζωή.

χάδι το νερό σαν μια καλή αδερφή.
χάδι ο ήλιος
- έχει το πάθος το δικό της η φιλία –
χάδι ο βράχος, το σημείο των αιώνων.

Πειραϊκή, ασάλευτη Πειραϊκή.

είμαι η τέλεια οντότητα!



ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ

τους θεούς παρακαλούσα
να με σπλαχνιστούν.
μήνυμα δεν ήρθε, φίλος δεν φάνηκε.
τους θεούς παρακαλούσα.

βάδιζα με τον ήλιο,
ανθρώπους πολλούς να συναντήσω.
ελάχιστοι μου μίλησαν, κανένας δεν μου γελούσε.
βάδιζα με τον ήλιο.

σκεφτόμουνα με τις ώρες
διάφορα φιλοσοφικά συστήματα
- αν όχι σύστημα, τί μου λείπει; -
ηρεμία δεν έβρισκα, όλο πιο βαριά η σιωπή.
σκεφτόμουνα με τις ώρες.

κώνειο σ’ ένα κύπελλο
- ασημένιο το κύπελλο - για κάποιο τέλος.
ασημένιο αφού ήταν, δεν το ήπια, δεν θα το πιω.
άγρια χαρά σ’ ένα κύπελλο.

και μόλις έτσι νίκησα
ήρθες εσύ.
έσωσα τον εαυτό μου, δεν βοήθησες εσύ.
αλλά ήρθες, κάτι είναι κι αυτό.



ΝΕΑ ΣΟΔΕΙΑ

κι έφτασε η άνοιξη!
κι έφτασαν οι ώρες του έρωτα
μέσα στα βράχια!
πάνω στην άμμο!
με τον ήλιο συνεργό και θεατή!

έφτασαν έφτασαν οι έφηβοι οι φίλοι μου
έφτασαν.
βήματα προσεκτικά ακόμα,
η πρώτη απορία του γυμνού σώματος στο φως.
ρίξε κι ένα βλέμμα προς τα δω,
και μετά το κολύμπι στην κρύα ακόμα θάλασσα,
με τα μάτια κλειστά
να μη σου φύγει το όνειρο,
αφέσου στη ζάλη της ζεστής αγκαλιάς,
στο κάλεσμα της ηδονής.
και τέλος γίνε θεός καταδεκτικός
κι όλως δικός μου
φίλε.



Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Τρία ποιήματα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους...

Στο πρώτο, «καλοκαίρι», πολλή χαρά και μια σεμνή νύξη για το πάθος της φιλίας.
Στο δεύτερο, «το ελάχιστο», κάπου τα πράγματα των σχέσεων έχουν φτάσει στο απροχώρητο και γίνεται σκέψη για αυτοκτονία. Αλλά ο σύντροφος «σώζει» την κατάσταση.
Το τρίτο ποίημα, «νεα σοδειά», το απροκάλυπα ερωτικό στοιχείο τα λέει όλα. Αρχή καλοκαιριού κι ο έρωτας θριαμβεύει στις αμμουδιές.

1 σχόλιο:

  1. Άργησες σήμερα..

    Πειραϊκή.. θάλασσα..
    Είδες που σώθηκες; Ελπίδα..
    Φίλος ή εραστής..

    ΑπάντησηΔιαγραφή