Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011


ΤΩΝ ΠΡΩΙΜΩΝ ΕΦΗΒΩΝ

μια αποθήκη σκοτεινή κάτω από τα κεραμίδια
κρύβει όλα τα νεανικά μου μυστικά.
το σπίτι – άσε που ρήμαξε –
μου φαινότανε τότε πιο μεγάλο, πιο σκοτεινό.
μ’ έπιανε ένα δέος ηδονικό
όταν ανέβαινα κει πάνω.
ευχόμουνα, φοβόμουνα να έχει φωλιάσει μια κατάρα
για να κάνει το χώρο πιο σκοτεινό, πιο επιθυμητό.
αλλά ένα πρωί με ζέστη πολλή
και οίστρο ακατάσχετο,
βρέθηκα παρέα με δυό ποντικούς.
- για ανακούφιση ούτε λόγος -
και δεν ξαναπάτησα.

αν ήξεραν την ανθρώπινη λαλιά τα κεραμίδια!
τί δεν είδαν, τί δεν άκουσαν
και πάλι σκέφτομαι πως δεν θα μαρτυρούσαν
- έχουν τα δικά τους, των αέρηδων,
του ήλιου του καυτερού το μόνιμο θυμό,
τί τα θέλουν των πρώιμων εφήβων τα μυστικά;...



ΕΚΦΡΑΣΗ

έχω ξεχάσει πως υπήρξα φίλος
κάποιου.
έχω ξεχάσει τις φιλίες μου,
ποιό το μέτρο; ποιά η θυσία;
έχω ξεχάσει δώδεκα χρόνια
νειάτα κι ομίχλη.
έχω ξεχάσει.

θυμάμαι
θυμάμαι μια εκδρομή
όπου δεν λογαριάσαμε
ούτε κόσμο ούτε κόπους ούτε κούραση.
θυμάμαι τα παρατημένα λατομεία,
και πως ψάχναμε για μάρμαρα σημαδιακά
για να θυμόμαστε την εξόρμηση.

ποιός ήσουνα όμως δίπλα μου
στη δύσκολη ανάβαση;
ποιά γλώσσα μιλούσες;

μικροί και τη γλώσσα αλλάξαμε...
για να μη θυμόμαστε;



ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

πόσο λίγη θάλασσα σου φτάνει
πόσο λίγη άμμος
κι ένας μόνο βράχος;
αγόρι του κρυφού γιαλού.
βλέμματα περνάνε
μαντεύουν
φεύγουν
ή διστάζουν στο θερμό κάλεσμα του μεσημεριού,
και το βράχο σου γυροφέρνουν
με ανίκητη λαχτάρα...

όπως έκανα εγώ την πρώτη μέρα.
και τη δεύτερη.

τόσο λίγη θάλασσα σου φτάνει;
σε ρώτησα το τρίτο μεσημέρι,
σα να μη χωρούσε τόσο λίγος τόπος
την ομορφιά σου
και τις επιθυμίες όλων.

μας χωράει, εμάς χωράει, απάντησες
και γίναμε φίλοι πολύ.

και τώρα ακόμα
- πάνε εφτά χρόνια -
απορώ με τη μοίρα και με τόσα άλλα
ανεξήγητα σημάδια:
πώς γίναμε φίλοι;
σ’ ένα μεσημέρι, για ένα καλοκαίρι...




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...


2 σχόλια:

  1. Δεν τα θέλουν τα μυστικά αλλά τα βλέπουν.. αν είχαν μιλιά όμως ε;

    Χωρίς επικοινωνία, η γλώσσα επικοινωνιακό αλλά και αισθητήριο..

    Φιλία για λίγο, με θάλασσα πολύ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μακάρι αυτές οι εκδρομές να ήταν συχνότερες για όλους μας. Κοντινές ή μακρινές λίγη σημασία έχει. Έτσι μόνο, να μη λογαριάζεις τίποτα και κανέναν.

    Καλό μήνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή