Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011


ΠΛΑΤΩΝΙΚΑ

όσα γράφω δεν θα τολμούσα να σου τα πω.
κι όσα σκέφτομαι και λαχταρώ
δεν θάπεφταν στο χαρτί:
αισθήματα και λογική που με σέρνουν απ τη μια άκρη στην άλλη,
φίλε κρυφέ.
κι όσα νύχτα έρημος ονειρευόμουνα σε καυτή κλίνη,
δεν θα τολμούσα να ζητήσω ούτε από τους θεούς,
γιατί όσα ήδη έδωσες:
ομορφιά θεϊκή – αχ, άχραντη,
ερωτική των ματιών μου αγαλλίαση -
χρυσό το βάρος στη ζυγαριά
φίλε κρυφέ,
μηδέν άγαν...




ΕΝ ΤΗ ΓΕΝΕΣΕΙ

με τα ξανθά μαλλιά σου του βορρά,
με την ελληνική σου ομορφιά,
δάση της Οίτης ονειρεύομαι,
ξέφωτα υψώματα,
πορείες με ηχώ πολλή.
αλλά και σιωπηλά μεσημέρια
που τ’ ονειρεμένο γίνεται απλά
λεπτό προς λεπτό ζωή,
αμήχανη αποκάλυψη
που κάνει την ώρα σημαδιακή,
ασήκωτα ωραία!
ασύστολα ηδονική!
και το σώμα σου ένα ποίημα!
και τα σώματά μας διονυσιακή ιαχή!

και νάναι αυτό όνειρο.
τόσο άδικα νάναι όνειρο, όνειρο ακόμα
στα γαλανά σου μάτια του βορρά
στο βλέμμα μου…




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Στο ποίημα «πλατωνικά» μιλάμε για φιλία, που από τη μία πλευρά - τουλάχιστο – κάτι παραπάνω από σχέση πλατωνική προσδοκά.

Στο ποίημα «εν τη γενέσει» η ερωτική σχέση δεν έχει ακόμα φτάσει στα ποθούμενα, αλλά το τρελό όνειρο καλά κρατεί...


1 σχόλιο:

  1. Μηδέν άγαν.. έψαχνα να βρω τι σημαίνει, "όχι κάτι το υπερβολικό" λέει.. ταιριάζει..

    Όνειρο που γεννιέται στα όρια της πραγματικότητας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή