Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011


ΜΟΙΡΕΣ ΜΕΣΑΡΑΣ

από τη Φαιστό,
ντυμένος άνθρωπος,
για την Κνωσό
ξεκίνησα
και για την Ατλαντίδα.

άλλο νησί από την Κρήτη,
ποιό με μαγεύει τόσο;

ερωτήματα
χιλιετίες αναπάντητες,
πολιτισμοί ανανίχνευτοι,
κι άνθρωποι, νέοι άνθρωποι σαν θεοί!

Κρήτη,
άξια χώρα.
κι όμως ο ήλιος με γέλασε:
μοίρα και βροχή μέ φέραν
σ’ ένα χωριό τόσο φιλόξενο
που ντράπηκα
που απελπίστηκα.

εκεί κάναμε πέρα
πολιτισμούς και θεούς.
κατέληξα ένα γυμνό εγώ.

δέκα μέρες έμεινα στις Μοίρες της Μεσαράς.



ΟΡΑΜΑ ΠΟΙΗΤΙΚΟ

ποίημα γράψε μου,
ποίημα φέρε μου.
            δέκα ποιήματα σου γράφω για την επιστροφή.
ένα γράψε μου,
ένα φέρε μου
μοναδικό, στο τέλος του ταξιδιού.

ποίημα νάχει την ξέφρενη χαρά της επιστροφής,
την ήρεμη λάμψη περασμένου καιρού
που ήταν χαρά,
την ολόχρυση χαρά της αυριανής πορείας.
τις χαρές όλες,
το εσύ κι εγώ χαροποιά στα χέρια μας,
τ’ αμέτρητα σκιρτήματα χαράς
σ’ ώρες αμέτρητες αλληλοθαυμασμού.

ποίημα της φωτιάς
ποίημα της γης
ποίημα τ’ ουρανού,
σαν κρίνο μοναδικό ανάμεσα μας στην επιστροφή
ποίημα της φιλίας μοναδικό
γράψε και φέρε μου.
            από δέκα ποιητές ωραιότερα τόγραψες
            στην ψυχή μου, και σαν σε πράσινο μάρμαρο
            χαραγμένο το διατηρώ
            για την επιστροφή.
            ποίημα κάνε μου την προσμονή
            εμένα τον ποιητή, φίλε μου ακριβέ εσύ.



ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ

από τη νυχτερινή βροχή
λίγη λάσπη είχε μείνει.

από τη λάσπη στα σκοτεινά
λίγη σκόνη είχε μείνει στα ρούχα,
και λίγη ηδονή στο στόμα.

από το σύντροφο της νύχτας
ένα άγγιγμα είχε μείνει.

κι η νέα μέρα πάλι δροσερή.
κι οι ώρες θα κυλούσαν ως τη νύχτα
σε χαρούμενη ένταση.

.....

νύχτα ακίνητη.
η λάσπη ακόμα λάσπη.
ήρθα με φιλιά κι υποταγή στο στόμα,
με χέρια ζεστά στην ψύχρα του ουρανού
του κραυγαλέα μαύρου ουρανού.
ήρθα.
πώς φεύγω με μάτια άδεια;






Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

«Μοίρες Μεσαράς», ένα ποίημα ασυνήθσιτο. Από λόγο προσεκτικά καλυμμένο μαθαίνουμε για ποιο λόγο η παραμονή στις Μοίρες κράτησε τόσο πολύ.

Άλλο ένα ασυνήθιστο – στην τεχνική – ποίημα είναι το «όραμα ποιητικό». Ερωταποκρίσεις ανάμεσα σε δυό φίλους που ο ένας έφυγε (μακριά) και πρόκειται σύντομα να επιστρέψει...

Στο τρίτο ποίημα της ανάρτησης, «με άδεια χέρια», η απογοήτευση μετά τον προηγούμενο ενθουσιασμό για μια νέα γνωριμία.

1 σχόλιο:

  1. Αχ Κρήτη.. ! Μπορεί να έχω πάει μία φορά στη ζωή μου αλλά είναι στην καρδιά μου!

    Μπορούν να γράψουν και άλλοι για εμάς..

    Η απογοήτευση είναι και αυτή μέρος της ζωής, ας είναι για λίγο..

    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή