Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011


ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ

φεύγοντας απ τη θάλασσα,
με το αβέβαιο βήμα νωπών ηδονών,
στο μικρό ύψωμα στάθηκα να δώ
τη σιωπηλή ράχη των βράχων,
τα στενά περάσματα του πειρασμού,
και το γαλάζιο, το γαλάζιο το απέραντο,
το γαλάζιο τον κόσμο, ώρα μεσημεριού.

και στεκόμουνα κει με δέος και λαχτάρα.
γοητευμένος, σαν νάταν νέο τοπίο της ζωής μου,
η αναζήτηση του έρωτα μόλις σα νάρχισε.

στεκόμουνα κει με δέος και λαχτάρα
κι επιθυμία αιχμηρή,
όταν νέος, έφηβος κραταιός - μυώδεις ώμοι ξανθοί στο φώς -
αθόρυβα προσπέρασε.

θα μείνω.
θα κατεβώ ξανά στα βράχια, σε γλώσσες αμμουδιά
ίσα για δυό.
θα ξαναφορέσω το φυσικό μου ρούχο,
δίπλα στη θάλασσα, το φυσικό μου σώμα.
θα εκλιπαρώ.  θα γίνω πάλι το ζώο
που λέγεται άνθρωπος πριν τον αγγίξει
ερωτικά στο έπακρο άνθρωπος άλλος.



ΜΥΗΣΗ

των αγοριών οι παρέες
στους δρόμους, στις πλατείες,
με τί τίναγμα του κεφαλιού αλαζονικό φωνάζουν,
με τι αυθάδεια ανοιξιάτικη τα μάτια τα πύρινα
καρφώνουν στους γύρω
και ερωτικά προκαλούν !

αλλά όταν στην πιο έρημη γωνιά της ακτής
βρεθεί το αγόρι νεόγυμνο, χωρίς τα ρούχα τα σκληρά
του έξαλλου ανδρισμού - μικρός που φαίνεται,
με τα γλυπτά του χέρια κρεμασμένα χαμηλά -
και τ' ακροδάχτυλά μου τα έμπειρα
την παρθένα του θηλή περιαγγίζουν,
πόσο σεμνά ρωτάει, με πόση αγωνία από φόβο κι επιθυμία,
ποιά ηδονή ανυποψίαστη του επιφυλάσσεται,
ως πού θα φτάσουμε ;
ποιά η νομή των ηδονών ;

κείνη την ώρα, νηφάλια σχεδόν, πανάρχαιη μύηση ξεκινώ.
με κατανόηση πολλή, αργά χαρίζοντας
λεπτές αποχρώσεις στοργής κι ηδονής,
του έρωτα ανδρών κι αγοριών νέο θεό δημιουργώ.



Σημείωση
Καθημερινά αναρτώνται εδώ ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα.

Σήμερα δύο ποιήματα όπου η θάλασσα παίζει το ρόλο της τον αρχέγονο...




Looking for the 9 gothic/underground poems in English ?
Go to the pages of 8, 9 and 10 June 2011.

1 σχόλιο: