Τρίτη, 10 Μαΐου 2011


ΝΥΧΤΕΣ

φιλία δειλινού που μας έγινε ένστικτο,
η σκιά μας ατέλειωτη στο δαίδαλο του δάσους.
βράδια με ημίφως στην αμμουδιά
και τα βήματά μας που δεν άφησαν ίχνη καν.

λέγαμε ότι δική μας η θάλασσα εδώ,
τ’ αστέρια ότι μόνο εμείς τα θαυμάζουμε
στο τέλος των εξάρσεων, στη σιωπή.

το τελευταίο βράδυ όλα αυτά λείπαν.

πότε θα δούμε το χρώμα των ματιών μας
πρωί, στο πρωινό φως;




ΠΡΟΣ ΝΟΤΟ

με πονοκέφαλο
σε αμαξοστοιχία νυχτερινή.
ταξίδι ατέλειωτο προμηνύεται.

στο στενό διάδρομο η απόδραση,
αλλά το φως εχθρικό.
και προχωρώ από θάλαμο σε θάλαμο,
όπου όλοι κοιμούνται, πολλοί μαζί
στα σκοτεινά, μια μάζα.

ώσπου
ναί, μόνος αυτός, νέος, άγρυπνος,
ο θάλαμος στο φως.

μια θέση για μένα, φίλε;
περίμενε, να φέρω τα πράγματά μου,
μην αφήσεις άλλον να μπει...
οι δυό μας, εντάξει;

ατέλειωτο ταξίδι προμηνύεται
νύχτα διάπυρη
με σβηστό
φυσικά
το φως...




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Τα δύο σημερινά ποιήματα – όπως και τα χτεσινά - ανήκουν στις παλιές μου δημιουργίες, των εφηβικών χρόνων. Η ποιητική έκφραση είναι άκομα άκομψη, το λεξιλόγιο απλό, λιτό. Βιώματα ελευθερίας κι αποκαλύψεων σε καλοκαίρια, που τα κουβαλάς σαν ευχάριστη (καμιά φορά και λιγότερο ευχάριστη) ανάμνηση αργότερα. Στο δεύτερο ποίημα όμως («προς Νότο») η ατμόσφαιρα είναι τελείως διαφορετική από κατασκηνώσεις καλοκαιριού: περιπέτεια στην αμαξοστοιχία κατά τη διάρκεια ταξιδιού...

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Βιώματα ελευθερίας; Στο πρώτο κάθε άλλο παρά ελευθερία.. φιλία μόνο δειλινού.. και αναστεναγμός.. "πότε θα δούμε το χρώμα των ματιών μας
    πρωί, στο πρωινό φως;"

    Ταξίδι μαζί.. μόνο στις θέσεις..

    ΑπάντησηΔιαγραφή