Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011


ΑΛΛΗΛΟΥΧΙΑ

η μέρα λάμπει θριαμβευτικά.
τα παράθυρα ανοίγονται κατά του ήλιου.
φως παντού!
οι άνθρωποι χαρούμενοι
σα να ήταν καλοκαίρι
κι η χαρά διάχυτη στους δρόμους.                           

κι εγώ μέσα σ’ αυτό το φως,
μέσα σε χίλια λαμπερά χρώματα,
εγώ που δεν ξέρω αν μια τέτοια μέρα,
που ακολούθησε μια νύχτα
μια νύχτα καλοκαιριού
μια νύχτα που πλημμυρίζει χαρά,
αν μια τέτοια μέρα
μέρα θα είναι σημαδιακή, διάστημα ζωής
ή φιλίας θαύμα...



ΑΝΕΛΠΙΣΤΟ

νέος, πολύ νέος είναι,
νέος κι όμορφος απλά.
- αν ήμουνα ήδη φίλος του,
θα μεθούσα στη στιγμή
παρακολουθώντας τον. -

νέος, πολύ νέος
και τολμηρό το βλέμμα του
πάνω μου, τα τελευταία δυό λεπτά
- μη δίνεις τροφή στο ξαφνικό όνειρό σου,
νωρίς είναι, μην προχωρείς.

η ζωή ατέλειωτη αμμουδιά,
και να σε τυλίγει η σκιά του
στο ηλιοβασίλευμα:
χρυσά και πορφυρά λόγια ν’ ακούς
ω νύχτα!

ωραίος είναι κι έρχεται κοντά.
ανάστημα αγάλματος, τέλεια κίνηση κορμιού,
βουβή ελπίδα,
κάτι λόγια ασήμαντα,
θερμή αγκαλιά η φωνή.

και το χαμόγελό του
πρόκληση, αφορμή...



Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Νομίζω ότι καί τα δυό ποιήματα λένε αυτό που πρέπει να ακουστεί. Επεξηγήσεις;...

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Το πρώτο σου μεταδίδει τη χαρά.. :)

    Καλαισθησία από μακριά.. μοιραίος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή