Πέμπτη, 19 Μαΐου 2011


ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΟΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ

το κλουβί μου είναι τέσσερεις άσπροι τοίχοι
ένα παράθυρο πάντα κλειστό
και μια πόρτα
η τελευταία μου λευτεριά.
από κει μπαίνω στον κόσμο
και στις μύχιες χαρές του ήλιου και των βουνών.

το κλουβί μου είναι τέσσερεις άσπροι τοίχοι.
δεν μου ρίχνουν ψωμί εδώ μέσα,
κανείς δεν μπαίνει:
το δρόμο της φιλίας τον ανηφορίζω μόνο εγώ,
στη γέφυρα, στον κατήφορο
στα δύσκολα συναισθήματα που μας
ξεφεύγουν.
στα διλήμματα.

αλλά είναι άλλο ποίημα αυτό…



ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΚΑΒΑΦΗ

στο λήθαργο του μεσημεριού, άγρυπνος,
μέσα σε πλήθος από χειρόγραφα και σχέδια,
έψαχνα την εικόνα της ζωής μου.

και πώς πέρασε η ώρα, δεν κατάλαβα.
νύχτωσε.
η τεράστια κάτω πόλη ανάβει τα κεριά
εκατό-εκατό.
βουνά και λόφοι συγχωνεύτηκαν με τ’ αστέρια.
η ζωή μου άλλες εικόνες ανασύρει,
μια ανάπαυλα.

θα βγω να βρώ άγνωστους στρατιώτες
σε άλση ανονείρευτα.
θα βγω να μεθύσω στο κρασί,
αν πάλι ανέφικτη η ακραία ήδονή
μοιρασμένη με όποιον...
θα βγω να εξαντληθώ, να εξαντληθώ.

αύριο, ανανεωμένος,
τον ήλιο θα φέρω στην εικόνα της ζωής μου.



Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Στο ποίημα «διαβάζοντας Καβάφη» συνειδητά προσπάθησα να μιμηθώ το ύφος (και την αγαπημένη θεματολογία) του μεγάλου Αλεξανδρινού – κάτι σαν φόρος τιμής, σε στιγμές που ζούσα και βρήκα ταύτιση με στιγμές που έζησε και εξέφρασε στα ποίηματά του ο Καβάφης.

Σχόλια κι ερωτήσεις θα απαντηθούν ευχαρίστως.

1 σχόλιο:

  1. Ποιός είπε ότι η φιλίας δεν πονά;

    Βγάζοντας τις σκέψεις και τα απωθημένα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή