Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011


ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΙ

θάλαμος στρατιωτών, κρεβάτια στη σειρά,
στρατιώτες στον ύπνο άνθρωποι,
στρατιώτες στον ύπνο νέοι
στρατιώτες μια σειρά,
παιδιά που το παιχνίδι του πολέμου σε αλάνες
σε δάση, σε ερημιές,
μετεξελίχτηκε απάνθρωπα
θανάσιμα
σε άρνηση ζωής.



ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

λεπτή ομίχη σκεπάζει την Πειραϊκή
χλομή λιακάδα, σιωπηλή.

ποιά εποχή τα μάτια μας αισθάνονται τόσο έντονα
την απουσία του καλλίγραμμου, του ωραίου;
γερασμένα πια τα άσπρα σπίτια,
σκιά γεμάτα.
πού η χαρά των αγοριών του ήλιου
στη γαλάζια κοίτη, στη θωπεία της άμμου;

λεπτή ομίχη σκεπάζει την Πειραϊκή
χλομή λιακάδα, σιωπηλή.

άχρωμα, σιωπηλά καταφτάνουν τα πλοία.
τεντώνω τους μυς μου
προκλητικά, προς το άγνωστο.



ΕΠΙ ΧΑΡΤΟΥ

σ’ έναν άτλαντα παλιό
κι από χάρτη σε χάρτη,
θάλασσα προς θάλασσα
ταξίδεψα μαζί σου στην άκρη του κόσμου.
λιμάνια, νησιά αναδύονται,
γεμίζουν με άγχος και προσδοκίες την εύθραυστη μέρα.
έγινε και το πλοίο ένα γνώριμο νησί χωρίς προορισμό.

γιατί προορισμός είναι πάλι η επιστροφή,
ο παλιός μας κόσμος.
εύκολη πατρίδα δεν θα βρεθεί.
τόξερες αυτό.
όσο και να συλλαβίσεις εξωτικά ονόματα,
ξένος δεν γίνεσαι, ξένος δεν γυρίζεις…

στο χάρτη ήδη ακολουθώ - αγωνία γεμάτος -
το δρόμο της επιστροφής.
πιο οικεία ηχούν τα ονόματα.
μπήκες στη Μεσόγειο,
πέρασες το Ταίναρο,
αγναντεύεις τον Πειραιά.
ήρθες.

έλα,
κλείσε εσύ τον άτλαντα, τους χάρτες,
σβήσε απ τα μάτια μου τις θάλασσες
κι ας αγαπηθούμε…



Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Το ποίημα «μισθοφόροι» δεν αναφέρεται ούτε στη φιλία, ούτε στον έρωτα.
Μερικοί θα τού βρούν ένα λανθάνοντα ερωτισμό, μπορεί – πολλοί στρατιώτες, πράγματι...

Στο ποίημα «προς το άγνωστο» φιλία κι έρωτας κινούνται – παραπαίουν - σε διελκυστίνδα. Στο τελευταίο όμως ποίημα «επί χάρτου» κάθε λέξη, ενώ έχει γεωγραφική μόνο έννοια, τελικά οδηγεί σε καθαρά ερωτική φόρτιση.



1 σχόλιο:

  1. Φανταριλίκι φαντάζομαι..

    Χειμώνας, μακριά από ήλιο.. και κορμιά..

    Επιστροφή φίλου εραστή.. ανυπομονησία για έρωτα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή