Σάββατο, 28 Μαΐου 2011


ΤΟ ΜΕΓΑ ΨΕΜΑ

με ανάλωσε η νύχτα, και λείπεις.
κι όλο πιο σκοτεινές οι λίμνες,
ούτε δένδρο διακρίνεται πια.
ένα αστέρι, μονάχα ένα αστέρι, αδιάφορο κι αυτό
για την αγωνία μου την έρπουσα.

ηττήθηκα.
διαπάλη ήταν κι αστόχησα.
δεν μπόρεσα, δεν ήθελα να ζήσω πιο νωρίς
τα απλά, τα σεπτά λόγια της φιλίας
την άδολή σου συντροφιά.
και τώρα μέρες πολλές θα λείπεις
εκδικούμενος
με απαιτήσεις και νέους κανόνες.

η μοναξιά γεννάει τα τέρατά της,
φόβοι πρωτόγονοι κεντούν, κεντρίζουν.
θραύσματα μαζεύω άσκοπα,
ψευδαίσθηση ότι κακός εφιάλτης είναι,
ότι κάθε τραύμα επουλώνεται.

.....

φθινοπωρινό πρωί και στο πλοίο μαζί:
αντέξαμε, οριζόντια η ζυγαριά.
πολλές θα είναι οι μέρες, οι ενέδρες
των λόγων μας, τα διφορούμενα, αλλά
εξοστρακισμένο μόνιμα, από κοινού,
ο φταίχτης: το μέγα ψέμα...



ΓΟΝΙΜΟ ΤΙΜΗΜΑ

κι εγώ που μήνες περίμενα
με την επιμονή του εγωισμού
με την υπομονή του πληγωμένου,
που η πληγή του όλο χαίνει
και δεν γιατρεύεται.
άλλαξε ο ήλιος,
χαμήλωσε το τοπίο.
οι χτεσινοί νέοι,
με του Απόλλωνα το σώμα,
τον οίστρο των θεών,
μελαγχολικά περνάνε...
ήταν το καλοκαίρι βαρύ
κι ίσως γόνιμο.

δυο τρία ονόματα ξέχασα κι εγώ
ήταν το δικό σου πολύ βαρύ
κι ίσως γόνιμο.
μήνες περιμένω και μήνες σκορπάω,
κρυφά ελπίζοντας
πως η δική σου θέληση
θα αντέχει πιο πολύ από τη δική μου
στην ξέφρενη ιαχή των αισθήσεων.

είναι το τίμημα βαρύ πολύ,
αλλά τόσο γόνιμο.




Σημείωση
Καθημερινά (ελπίζω) θα αναρτώνται εδώ 2 ποιήματα με θέμα τη σχέση άνδρα προς άνδρα. Το ένα θα τονίζει ή θα περιγράφει νοητά το αίσθημα, το υπέροχο αίσθημα της φιλίας (χωρίς προεκτάσεις σε σαρκική συνάφεια).
Το δεύτερο θα έχει περιεχόμενο πιο προχωρημένο: τον ερωτισμό, τον έρωτα.
Εδώ κι εκεί, θα προστίθεται κι ένα τρίτο ποίημα, πάντα στα πλαίσια του ίδιου θέματος, αλλά χωρίς να εντάσσεται ξεκάθαρα είτε στη φιλία, είτε στον ερωτισμό.

Η παράθεση των ποιημάτων είναι περίπου χρονολογική – από την εφηβεία έως τώρα.

Κατά περίπτωση θα υπάρχουν επεξηγήσεις γύρω από τη γένεση των ποιημάτων, για να ικανοποιηθεί η δικαιολογημένη περιέργεια του αναγνώστη...

Φιλία που στηρίζεται στο ψέμα – και μάλιστα σε μέγα ψέμα – δεν επιβιώνει αν δεν εξοστρακίζει το στοιχείο που δεν την επιτρέπει να ανθίσει. Στο ποίημα «το μέγα ψέμα», έστω κι αργά, έστω μετά από χωρισμούς, η ισορροπία επανέρχεται.

Στο «γόνιμο τίμημα» εκδηλώνονται ισχυρές ερωτικές επιθυμίες κι όποιος πιο πολύ αντέχει, παραδόξως, μπορεί να μην είναι ο κερδισμένος...

1 σχόλιο:

  1. Ψέμα και φιλία, όχι δεν πάνε μαζί, μετά από αυτό άμα φτιάξει, θα είναι όπως πρώτα;

    Αναμονή και όποιος αντέξει πιο πολύ..

    Καλό βράδυ..

    ΑπάντησηΔιαγραφή