Κυριακή, 3 Απριλίου 2011


Κάπου 260 ποιήματα πέρασαν από το ιστολόγιο σε διάστημα δυό μηνών. Όσοι παρακολούθησαν τις μέρα με τη μέρα αναρτήσεις, θα έχουν διαπιστώσει ότι τα ποιήματα μπήκαν με αλφαβητική σειρά κατά τίτλο, με εξαίρεση χτες και σήμερα.

Τα δύο ποιήματα που ακολουθούν, έχουν μια συγγένεια μεταξύ τους: ίδια ατμόσφαιρα, ίδιο θέμα (η απουσία του φίλου), ίδια ίσως απαισιοδοξία. Προπαντός μοιράζονται και τα δύο ποιήματα έναν ίδιο τρίτο στίχο...


ΜΑΓΙΑ

λίγο λάδι,
γιατί η φλόγα όταν σβήνει
είν’ όλα μέσα μου παράξενα και σκοτεινά.

λίγη σκιά,
για να μην ακούω κατάμονος
την τόσο παράξενη μελωδία.

και λίγη κούραση,
για να μην αισθάνομαι
αιχμηρό τον πόνο

τώρα,
στο κέρινο ομοίωμά σου
μπροστά.



ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

ο φίλος
όταν λείπει
είν’ όλα μέσα μου παράξενα και σκοτεινά.

ατμόσφαιρα ναού ερειπωμένου
και πολλή βροχή έξω από τα τείχη.

ο φίλος
όταν λείπει,
λείπω εγώ σ’ απόμερα μονοπάτια του βουνού,
αναζητώντας τον.

του φίλου
αναζητώντας το βήμα, το χαμόγελο στα μάτια,
το πιο οικείο χάδι.

σαν τότε,

όταν υπήρχε επιστροφή.



ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

φυστικιές
κι άλλα ερωτoγενή δένδρα μέ προκαλούν,
στην ερημιά αυτή που δεν φτάνει φωνή παιδιού.
σε τόπο για δράση τολμηρή κι αγχώδη,
για εξορμήσεις εφήβων από αρχαίες παραστάσεις.
αν δεν φιλονικούσαν για κλαδί τα πουλιά
θα έπεφτε απτή σιωπή...

ο ήλιος σαν παρέδωσε,
αργά η κλεψύδρα σκουραίνει τον ορίζοντα.
αλλά το αγόρι θάρθει, η μύηση θα γίνει,
μαύρισαν οι θάμνοι, να έρθει, πρέπει
ο σύντροφος της νύχτας, ο αυριανός φίλος.

.....

νύχτες πολλές ακόμα
θα σκεφτόμουνα τις φυστικιές,
τα κοιμισμένα πια πουλιά, με λύπη.



ΑΠΟΚΡΥΨΗ

στο ηλιοβασίλευμα,
κάθισα στην άκρη την αμμουδιά
όπου νερό και άμμος σμίγουν,
για να δω το φεγγάρι να ανατέλλει
για να αδειάσω από σκέψεις,
από σκέψεις ημέρας...

λίμνη μαύρη η θάλασσα,
και τα φώτα των πλοίων
σαν τα πρώτα αστέρια
πολύ μακριά.

λιμνάζοντες συλλογισμοί,
αναίτια πάθη, φόβοι, το αβέβαιο αύριο,
η απόφαση γροθιά,
κάτω από μαύρο ουρανό
αθέμιτα εναλλάσσονταν.

τί μου μένει από τη βραδιά;

γύρισα στο δάσος.
τόπα στο φίλο μου
κι αμέσως μετάνοιωσα.

ο φίλος
δεν πρέπει να μαθαίνει τα πάντα.
ακόμα δεν πρέπει
πως μόνος, ξαφνικά, μόνος
θα πήγαινα για το πορφυρό ηλιοβασίλευμα, μόνος
θα έβλεπα το φεγγάρι
χλομά να ανατέλλει...



Από αύριο 3.4.2011 αρχίζει η σταδιακή ανάρτηση της συλλογής «ΕΞΙΣΤΟΡΗΣΗ», με θέμα την προσέγγιση και άλωση ενός εφήβου από μεγαλύτερο άνδρα. Ολοκληρωμένη ιστορία, 94 ποιήματα, που ο ποιητής συνιστά να διαβάζονται με τη σειρά που ο ίδιος προτείνει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου